धातुः: हल्
मूलधातुः: हल
धात्वर्थः: विलेखने (आकर्षणम्)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: हलति


हल् (ह꣡लँ꣡ विलेखने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = हलनम्
अनीयर् = हलनीयः - हलनीया
ण्वुल् = हालकः - हालिका
तुमुँन् = हलितुम्
तव्य = हलितव्यः - हलितव्या
तृच् = हलिता - हलित्री
क्त्वा = हलित्वा
ल्यप् = प्रहल्य
क्तवतुँ = हलितवान् - हलितवती
क्त = हलितः - हलिता
शतृँ = हलन् - हलन्ती

हालुः
पुं* - हल् + उण्
दाँत

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

हालु हालु m. (हल्) dent.


हालुः, पुं, (हल्यतेऽनेनेति । हल + उण् । इत्यु-णादिवृत्तौ उज्ज्वलः । १ । १ ।) दन्तः । इतित्रिकाण्डशेषः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

हालु, उस्, m. (according to Uṇādi-s. I. 1. fr. rt.
1. हल्), a tooth (= दन्त).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

हालु m. a tooth, Uṇ. i, i, Sch.


हालु m. (-लुः) A tooth.
 E. हल् to plough, उण् Unādi aff.


<table> <tr> <td> </td> <td>हालु</td> <td> <b>hAlu</b> </td> <td>m.</td> <td> tooth</td> <td> </td> </tr> </table>

हालु पु० हल--उण् । दन्ते त्रिका० ।

हालु
m. (-लुः) A tooth.
E. हल to plough, उण् Uṇādi aff.


हालु (hAlu)

शब्दसागरः

Yates

Spoken Sanskrit

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf