धातुः: हठ्
मूलधातुः: हठ
धात्वर्थः: प्लुति-शठत्वयोः (बलात्कार इत्येके)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: हठति


हठ् (ह꣡ठँ꣡ प्लुतिशठत्वयोः बलात्कार इत्यन्ये - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = हठनम्
अनीयर् = हठनीयः - हठनीया
ण्वुल् = हाठकः - हाठिका
तुमुँन् = हठितुम्
तव्य = हठितव्यः - हठितव्या
तृच् = हठिता - हठित्री
क्त्वा = हठित्वा
ल्यप् = प्रहठ्य
क्तवतुँ = हठितवान् - हठितवती
क्त = हठितः - हठिता
शतृँ = हठन् - हठन्ती

हडिकः
पुं* - हठ् + इकक्  
"अत्यंत नीच जाति का पुरूष, भंगी आदि"

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

हडि(ड्डि)कः, हड्डिः A man of the lowest caste. 

हडिक हडिक, and हड्डक हड्डक,
m. A sweeper, a servant of the lowest
caste.


हडिक, पुं, नीचजातिविशेषः । हाडि इतिभाषा । तत्पर्य्यायः ।“हडिकस्तु मलाकर्षो हड्डकश्चावपुञ्जिका ॥
”इति शब्दमाला ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

हडिक हडिक, अस्, m. a servant of the lowest
caste, a sweeper (= मलाकर्षिन्).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

हडिक m. a servant of the lowest caste, L.


हडिक m. (-कः) A sweeper, a servant of the lowest caste and meanest
function.
 E. हठ् to be wicked, इकक् aff.; also हड्डिक ।


हडिक पु स्त्री० हठ--इकक् पृषो० । नीचजातिभेदे (हाडि) शब्दमा० स्त्रियां ङीष् ।

haqi(qqi)ka {% m. %} A man of the lowest cast.


हडिक
m. (-कः) A sweeper, a servant of the lowest caste and meanest
function.


हडिक (haDika)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्