| YouTube Channel

स्वर्भानु (svarbhAnu)

 
शब्दसागरः
English
स्वर्भानु
m.
 (-नुः) RĀHU, the personified ascending node.
E.
 स्वर् heaven, भानु shining.
Capeller Eng
English
स्वर्भानु
m.
N.
 of a demon obscuring the sun and the
moon, in l. l. = Rāhu.
Yates
English
स्व-र्भानु (नुः) 2.
m.
 Rāhu.
Spoken Sanskrit
English
स्वर्भानु - svarbhAnu -
m.
 - name of a kazyapa
स्वर्भानु - svarbhAnu -
m.
 - name of a son of kRSNa
Wilson
English
स्वर्भानु
m.
 (-नुः) RĀHU, the personified ascending node.
E.
 स्वर् heaven, भानु shining.
Monier Williams Cologne
English
स्व᳡र्—भानु (स्व᳡र्-),
m.
N.
 of a demon supposed to eclipse the sun and the moon (in later language applied to Rāhu or the personified ascending node),
RV.
&c.
&c.
of a Kaśyapa,
VP.
of a son of Kṛṣṇa,
BhP.
Apte Hindi
Hindi
स्वर्भानुः
पुं*
 स्वर्-भानुः -
राहु का नाम
L R Vaidya
English
svar-BAnu {% m. %} an epithet of Rāhu, तुल्येऽपराधे स्वर्भानुर्भानुमंतं चिरेण यत् । हिमांशुमाशु ग्रसते तन्म्रदिम्नः स्फुटं फलम् Sis.ii.49.
Anekartha-Dvani-Manjari
Sanskrit
भानु
पु
भानु, स्वर्भानु, अर्यमन्
शैलोऽद्रिरंशुमानद्रिर्भानुः स्वर्भानुरर्यमा ।
verse 3.1.1.9
page 0014
Lanman
English
svàr-bhānu, m. Suarbhānu, name of a
demon causing the eclipse of the sun,
cf. the later rāhu. [poss. ‘having, i. e.
with holding the sun's rays.’]
अभिधानरत्नमाला
Sanskrit
स्वर्भानु
स्वर्भानु, सैंहिकेय, तमस्, राहु, विधुन्तुद
स्वर्भानुः सैंहिकेयश्च तमो राहुर्विधुन्तुदः ।
verse 1.1.1.49
page 0007
Mahabharata
English
Svarbhānu, an Āsura, commonly the demon who causes eclipses (= Rāhu). § 92 (Aṃśāvat.): I, 65, 2532 (son of Danu, different from Rāhu (son of Siṃhikā, v. 2539)).-§ 130 (do.): I, 67, 2648 (do., incarnate as king Ugrasena). --§ 316 (Kirmīravadhap.): III, 11, 437 (ºr iva Bhāskaraṃ, sc. paryadhāvata).--§ 565 (Gālavacarita): V, 110, 3811 (kabandhaḥ…Sºoh Sūryakalpasya Soma-Sūryau jighaṃsataḥ).--§ 573 (Ambopākhyānap.): V, 182, 7239 (Arkaṃ …Sºr abhisaṃvṛṇot).--§ 575d (Rāhu): VI, 12, 481, 482. --§ 586 (Bhīshmavadhap.): VI, 101, 4619 (ºr iva Bhāskaraṃ, sc. āsasāda).--§ 600 (Ghaṭotkacavadhap.): VII, 156, 6808 (ºr iva Bhāskaraṃ, sc. prācchādayad bāṇaiḥ)
174, 7874 (º-Bhāskarau)
175, 7938 (ºr iva Bhāskaraṃ, sc. prācchādayad bāṇaiḥ).--§ 673b (Bali-Vāsavasaṃv.): XII, 227, 8262 (among the ancient rulers of the earth).--§ 696b (Dakshaprokta-Śiva-sahasranāmast.): XII, 285, 10448 (grasaty arkaṃ Sºr bhūtvā, sc. Śiva).--§ 772m (Atri): XIII, 157, 7292 (avidhyat…Soma-Bhāskarau). Cf. Asura, Rāhu.--Do.^2 = Śiva (1000 names^1--2).
पुराणम्
English
स्वर्भानु १ / SVARBHĀNU I. A dānava (asura) born to Kaśyapaprajāpati by his wife danu. It is mentioned in mahābhārata, Ādi Parva, Chapter 67, Verse 12 that ugrasena the father of kaṁsa was the rebirth of this dānava.
स्वर्भानु २ / SVARBHĀNU II. An son born to śrī kṛṣṇa by satyabhāmā. (bhāgavata, skandha 10).
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
स्वर्भानुः,
पुं,
 (स्वराकाशेभातीति । स्वर् + भा +“दाभाभ्यांनुः ।” ऊणा० ३ । ३२ । इति नुः ।)राहुः । इत्यमरः । १ । ३२६ ॥
(यथा, साघे ।२ । ४९ ।“तुल्येऽपराधे स्वर्भानुर्भानुमन्तं चिरेण यत् ।हिमांशुमाशु ग्रसते तन्म्रदिम्नः स्फुटं फलम् ॥
”सत्यभामागर्भजातः श्रीकृष्णपुत्त्रविशेषः । यथा, भागवते । १० । ६१ । ११ ।“भानुः सुभानुः स्वर्भानुः प्रभानुर्भानुमांस्तथाचन्द्रभानुर्बृहद्भानुरतिभानुस्तथाष्टमः ।श्रीभानुः प्रतिभानुश्च सत्यभामात्मजा दश ॥
”)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
स्वर्भानु
पु०
 स्वः स्वर्गे भानुर्दीप्तिरस्य । रहौ अमरः । तस्यभूमिच्छायारूपतया भूमिस्थैर्भानुमत्त्वेनादर्शनात् दिविदीप्तिमत्त्वात्तथात्वम् ।
Capeller
German
स्व᳡र्भानु
m.
 N. eines Dämons (sp. = राहु).
Grassman
German
(svàr-bhānu), súar-bhānu, m., Name eines die Sonne verfinsternden Dämons.
-us {394, 5}. _{394, 9}.
-os māyā́s {394, 6}. _{394, 8}.