धातुः: स्नु
मूलधातुः: ष्णु
धात्वर्थः: प्रस्रवणे
गणः: अदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: स्नौति
अनुबन्धादिविशेषः: उकारान्तः


स्नु (ष्णु꣡ प्रस्रवणे - अदादिः - सेट्)
ल्युट् = स्नवनम्
अनीयर् = स्नवनीयः - स्नवनीया
ण्वुल् = स्नावकः - स्नाविका
तुमुँन् = स्नवितुम्
तव्य = स्नवितव्यः - स्नवितव्या
तृच् = स्नविता - स्नवित्री
क्त्वा = स्नुत्वा
ल्यप् = प्रस्नुत्य
क्तवतुँ = स्नुतवान् - स्नुतवती
क्त = स्नुतः - स्नुता
शतृँ = स्नुवन् - स्नुवती

स्नुतः, त्रि, (स्नु + क्तः ।) क्षरितजलादिः । इत्य-मरः । ३ । १ । ९२ ॥
 (सिक्तः । यथा, भाग-वते । १ । ११ । ३० ।“ताः पुत्त्रमङ्कमारोस्य स्नेहस्नुतपयोधराः ।हर्षविह्वलितात्मानः सिसिचुर्नेत्रजैर्जलैः ॥
”)

स्नुतः (snutaH)

शब्दकल्पद्रुमः