धातुः: स्थूल्
मूलधातुः: स्थूल
धात्वर्थः: परिबृंहणे
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: स्थूलयते
अनुबन्धादिविशेषः: आगर्वीयः,अदन्तः च


ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Madhavlya Dhatu Vritti is about Dhatus

स्थूल (अर्थः)  परिबृंहणे
(स्थूलयते अतुस्थूलत स्थूलः स्थविष्ठः स्थवीयान् ) "स्थूलदूर'' इत्यादिना यणादि लुप्यते पूर्वस्य च गुणः पृथ्वादिवपाठादिमनिजस्य नास्तीति नोदाहृतम् ( स्थावयति ) "णाविष्ठवत्'' इति यणादिलोपो गुणश्च 358

स्थूल  परिवृंहणे 
- स्थूलयते  अतुस्थूलत  तुस्थूलयिषते  स्थूलः  347

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Various kridanta words of Dhatus.

<ul><li><a href="#foot_krm01">1</a> {@“स्थूल परिबृंहणे”@} <a href="#foot_krm02">2</a> आगर्वीयः, अदन्तश्च। </li> <li>परिबृंहणम् = पीनत्वमिति स्वामी। </li> <li>सर्वाण्यपि सामान्यरूपाणि चौरादिक- कूटयतिवत् <a href="#foot_krm03">3</a> ज्ञेयानि। </li> <li>अचि स्थूलः, <a href="#foot_krm04">4</a> स्थविष्ठः, स्थवीयान् इति विशेषः।</li></ul>

प्रासङ्गिक्यः
 <ul><li id="foot_krm01">01 => (१९४३)</li> <li id="foot_krm02">02 => (१०-चुरादिः-१९०४। अक। सेट्। आत्म।)</li> <li id="foot_krm03">03 => (२४०)</li> <li id="foot_krm04">04 => [[२। ‘स्थूलदूर--’ (६-४-१५६) इति यणादिपरं लुप्यते इष्ठेमेयस्सु परतः, पूर्वस्य च गुणो भवति। इष्ठन्प्रत्यये स्थविष्ठः, ईयसुन्प्रत्यये स्थवीयान् इति विवेकः।]]</li></ul>

स्थूल (स्थू꣡ल॒ परिबृंहणे - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = स्थूलनम्
अनीयर् = स्थूलनीयः - स्थूलनीया
ण्वुल् = स्थूलकः - स्थूलिका
तुमुँन् = स्थूलयितुम्
तव्य = स्थूलयितव्यः - स्थूलयितव्या
तृच् = स्थूलयिता - स्थूलयित्री
क्त्वा = स्थूलयित्वा
ल्यप् = प्रस्थूल्य
क्तवतुँ = स्थूलितवान् - स्थूलितवती
क्त = स्थूलितः - स्थूलिता
शानच् = स्थूलयमानः - स्थूलयमाना

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Only about Dhatus

स्थूल  परिबृंहणे
- (अर्थविवरणम्) परिबृंहणं पीनत्वम् 
स्थूलयते, अतुस्थूलत 'स्थूलोऽचि' (द्र0 31134)  344

स्थूलशिरस् a. large-headed;
 m. N. of a Ṛṣi etc.


BEGINNER, Sanskrit to English, Mahabharata context of the words

Sthūlaśiras, a ṛshi. § 264 (Sabhākriyāp.): II, 4, 106 (waited upon Yudhishṭhira).--§ 413 (Tīrthayātrāp.): III, 135, 10699 (āśramaḥ Sºaḥ, a tīrtha).--§ 717b (Nārāyaṇīya): 343, XII) ††13221 (maharshiḥ, cursed the trees, saying that they should not put forth flowers at all times).--§ 734 (Ānuśāsanik.): XIII, 26, 1762 (v.l. Sthūlagirāḥ, B.; came to see Bhīshma).

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

स्थूल—शिरस् m. ‘large-headed’, N. of a Ṛṣi, MBh.; Hariv.


स्थूल—शिरस् n. a large head or summit, W.


BEGINNER, Sanskrit to English, Purana context


स्थूलशिरस् १ / STHŪLAŚIRAS I  .1) General information.   A hermit. It is observed that he was alive in the ages of both rāmāyaṇa and mahābhārata.2) Other details.  (i)  He shone in the court of yudhiṣṭhira. (M.B. Sabhā Parva, Chapter 4, Verse 11).(ii)  It is mentioned in mahābhārata, Vana Parva, Chapter 135, Verse 8, that yudhiṣṭhira once visited his beautiful hermitage.(iii)  In olden days this hermit had performed penance on the North East side of Meru. (M.B. śānti Parva, Chapter 243, Verse 59). (iv)  It is mentioned in mahābhārata, Anuśāsana Parva, Chapter 26, Verse 5, that this hermit sthūlaśiras was one of the hermits who had visited bhīṣma on his bed of arrows.(v)  kabandha became a rākṣasa (giant) because of the curse of sthūlaśiras. (For detailed story see under kabandha).


स्थूलशिरस् २ / STHŪLAŚIRAS II. A giant. Once a servant of vaiśravaṇa made friends with this giant and vaiśravaṇa cursed his servant. (See under guṇāḍhya).

स्थूलशिरस् mfn. (-राः-राः-रः) Large-headed.
	 n. (-रः) A large head or
summit.
 E. स्थूल bulky, and शिरस् the head.


स्थूलशिरस्
mfn. (-राः-राः-रः) Large-headed.
n. (-रः) A large
head or summit.
E. स्थूल bulky, and शिरस् the head.


स्थूल-शिरस् (रः) 1.
n. A large head
or summit.
a. Large-headed.


स्थूलशिरस् (sthUlaziras)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Mahabharata

पुराणम्