धातुः: स्थग्
मूलधातुः: ष्टगे
धात्वर्थः: संवरणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: स्थगति
अनुबन्धादिविशेषः: एदित्,घटादिः


स्थग् (ष्ठ꣡गेँ꣡ संवरणे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = स्थगनम्
अनीयर् = स्थगनीयः - स्थगनीया
ण्वुल् = स्थगकः - स्थगिका
तुमुँन् = स्थगितुम्
तव्य = स्थगितव्यः - स्थगितव्या
तृच् = स्थगिता - स्थगित्री
क्त्वा = स्थगित्वा
ल्यप् = प्रस्थग्य
क्तवतुँ = स्थगितवान् - स्थगितवती
क्त = स्थगितः - स्थगिता
शतृँ = स्थगन् - स्थगन्ती

स्थगुः
पुं* - स्थग् + उन्
"कूबड़, कुब्ज"

स्थगु [sthagu], n. A hump; तदेव स्थगु यद्दीर्घ रथघोणमिवायतम् Rām. 2.9.46.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

स्थगु स्थगु, m. A hump on the
back.


स्थगु स्थगु m. bosse sur le dos.


स्थगु, क्ली, गडुः । कुज् इति भाषा । यथा, --“हृदये ते निविष्टास्ता भूयश्चान्याः सहस्रशः ।तदेव स्थगु यद्दीर्घं रथघोणमिवायतम् ॥
लब्धार्था च प्रतीता च लेपयिष्यामि ते स्थगु ।मुखे च तिलकं चित्रं जातरूपमयं शुभम् ॥
”इति रामायणे अयोध्याकाण्डे ९ सर्गः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

स्थगु, उस्, m. a hump, an excrescence or pro-
tuberance on the back.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

स्थगु m. a hump on the back (v.l. स्थडु), L.


स्थगु m. (-गुः) A hump or protuberance on the back, &c.
 E. स्थग् to cover, aff. उन् ।


स्थगु न० स्थग--उन् । गडौ (कुज) “तदेव स्थगु यद्दीर्घं रथ-घोणमिवायतम् । लब्धार्था च प्रतीता च लेपयिष्यामि-ते स्थगु” रामा० बा० ९ अ० ।

स्थगु
m. (-गुः) A hump or protuberance on the back, &c.
E. स्थग to cover, aff. उ.


स्थगु (गुः) 2.
m. A hump on the back.


स्थगु (sthagu)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf