धातुः: स्तृह्
मूलधातुः: स्तृहू
धात्वर्थः: हिंसायाम्
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: वेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: स्तृहति


स्तृह् (स्तृ꣡हूँ꣡ हिंसार्थः - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = स्तर्हणम्
अनीयर् = स्तर्हणीयः - स्तर्हणीया
ण्वुल् = स्तर्हकः - स्तर्हिका
तुमुँन् = स्तर्हितुम् / स्तर्ढुम्
तव्य = स्तर्हितव्यः / स्तर्ढव्यः - स्तर्हितव्या / स्तर्ढव्या
तृच् = स्तर्हिता / स्तर्ढा - स्तर्हित्री / स्तर्ढ्री
क्त्वा = स्तर्हित्वा / स्तृढ्वा
ल्यप् = प्रस्तृह्य
क्तवतुँ = स्तृढवान् - स्तृढवती
क्त = स्तृढः - स्तृढा
शतृँ = स्तृहन् - स्तृहन्ती / स्तृहती

स्तृह
तुदा* पर* <स्तृहति>  - -
"प्रहार करना, चोट पहुँचाना, मार डालना"

स्तृह, ऊ श वधे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (तुदा०पर०-सक०-वेट् ।) ऊ, अस्तर्हीत् अस्तृक्षत् ।श, स्तृहति । तिस्तर्हयिषति । इति दुर्गा-दासः ॥


स्तृह (ऊ) स्तृहू r. 6th cl. (स्तृहति) To hurt, to kill; also
ष्टृह, &c.


स्तृह (श) स्तृहति 6.
a. To hurt or kill.


स्तृह (stRha)

Yates

Wilson

Apte Hindi

शब्दकल्पद्रुमः