| YouTube Channel

सम्बुद्धि (sambuddhi)

 
शब्दसागरः
English
सम्बुद्धि
f.
 (-द्धिः)
1. Calling or calling to.
2. An epithet.
3. Perfect
knowledge or perception.
4. Consciousness.
5. The vocative case.
E.
 सम् with बुध् to know,
aff.
 क्तिन् ।
Capeller Eng
English
संबुद्धि
f.
 calling to
the vocative case & its endings
(g. ).
Yates
English
स-म्बुद्धि (द्धिः) 2.
f.
 Calling or cal-
ling to
epithet
vocative case.
Spoken Sanskrit
English
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 epithet
उपाख्या upAkhyA
f.
 epithet
गुण guNa
m.
 epithet
सञ्ज्ञाविषय saJjJAviSaya
m.
 epithet
विशेषण vizeSaNa
n.
 epithet
अधिवचन adhivacana
n.
 epithet
सूर्य sUrya
m.
 epithet of ziva
अद्वैत advaita
adj.
 epithet of viSNu
निर्गुण nirguNa
adj.
 having no epithet
निरुपपद nirupapada
adj.
 having no epithet
गणेश्वर gaNezvara
m.
 epithet of gaNesha
वेदिजा vedijA
f.
 epithet of draupadI
माला mAlA
f.
 series of epithets or similes
खरकुटी kharakuTI
f.
 used also as an epithet of a man
कनक्नक kanaknaka
adj.
 an epithet given to a kind of poison
विशोभगीन vizobhagIna
adj.
 an
adj.
 or epithet applied to sarasvatI
परिकर parikara
m.
 particular figure in which many significant epithets or adjectives are employed one after the other to give force to a statement
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 perfect knowledge or perception
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 making one's self heard
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 epithet
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 calling out to
सम्बुद्धि sambuddhi
f.
 vocative case or its termination
Wilson
English
सम्बुद्धि
f.
 (-द्धिः)
1 Calling or calling to.
2 An epithet.
3 The vocative case.
E.
 सम् with बुध to know,
aff.
 क्तिन्.
Apte 1890
English
संबुद्धिः f. 1 Perfect knowledge or perception.
2 Full consciousness.
3 Calling to, addressing.
4 (In gram.) The vocative case
एङ् ह्रस्वात्संबुद्धेः P. VI. 1. 69.
5 An epithet.
Monier Williams Cologne
English
सम्-बुद्धि
f.
 perfect knowledge or perception,
MW.
calling out to (a person in the distance), making one's self heard,
KātyŚr.
Pāṇ.
 i, 2, 33
the vocative case or its termination,
Pāṇ.
 i, 1, 16
&c.
an epithet,
W.
Monier Williams 1872
English
सम्-बुद्धि, इस्, f. perfect knowledge or per-
ception
calling to
the vocative case (= सम्-
बोधन)
an epithet.
Benfey
English
संबुद्धि संबुद्धि, i. e. सम्-बुध् + ति,
f.
1. Calling, or calling to.
2. (In
grammar), The vocative case, Pāṇ.
2, 3, 49.
Apte Hindi
Hindi
सम्बुद्धिः
स्त्री*
 - सम् + बुध् + क्तिन्
पूर्ण ज्ञान या प्रत्यक्षज्ञान
सम्बुद्धिः
स्त्री*
 - सम् + बुध् + क्तिन्
पूर्ण चेतना
सम्बुद्धिः
स्त्री*
 - सम् + बुध् + क्तिन्
"पुकारना, बुलाना"
सम्बुद्धिः
स्त्री*
 - सम् + बुध् + क्तिन्
संबोधन कारक
L R Vaidya
English
saMbudDi {% f. %} 1. Perfect knowledge or perception
2. consciousness
3. calling, calling to
4. the vocative case (in gram.), संबुद्धौ शाकल्यस्येतावनार्षे Pan.
Edgerton Buddhist Hybrid
English
saṃbuddhi (= Pali id.
cf. prec. and next), enlightenment: anuttarāyāṃ (so mss.) samyaksaṃbuddhāya, or °yā, mss., Mv 〔i.40.6〕
loc.
see 〔§ 10.142〕.
एकाक्षरनाममाला
Sanskrit
ह, सम्बुद्धि, पादपूरण
हः शूलिनि करे नीरे क्रोधगर्भप्रभाषणे ।
निवासेऽथाव्ययो हः स्यात् सम्बुद्धौ पादपूरणे ॥ ४५ ॥
verse 1.1.1.45
page 0122
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
सम्बुद्धिः,
स्त्री,
 (सं + बुध + क्तिन् ।) सम्बोधनम् ।यथा । ल्यर्थसम्बुद्ध्युक्तार्थे प्री । इति मुग्धबोध-व्याकरणम् ॥
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
सम्बुद्धि स्त्री सम् + बुध--क्तिन् सम्यग्बुद्धिर्यत्र वा । १ सम्यग-बोधे २ सम्बोधनशब्दार्थे च ।
Capeller
German
संबुद्धि
f.
 Zuruf
der Vocativ Sgl. und seine
Endungen (g.).
Stchoupak
French
सं-बुद्धि-
f.
 vocatif sg., sa désinence (gramm. ).