धातुः: सद्
मूलधातुः: षद्लृ
धात्वर्थः: गतौ
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: (आ)सादयति-ते,आसीदति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: आधृषीयः


धातुः: सद्
मूलधातुः: षद्लृ
धात्वर्थः: विशरण-गति-अवसादनेषु
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: गतौ सकर्मकः,विशरण-अवसादनयोः अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: सीदति


धातुः: सद्
मूलधातुः: षद्लृ
धात्वर्थः: विशरण-गति-अवसादनेषु
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: गतौ सकर्मकः,विशरण-अवसादनयोः अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: सीदति


सद् (ष॒दॢँ꣡ विशरणगत्यवसादनेषु - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = सदनम्
अनीयर् = सदनीयः - सदनीया
ण्वुल् = सादकः - सादिका
तुमुँन् = सत्तुम्
तव्य = सत्तव्यः - सत्तव्या
तृच् = सत्ता - सत्त्री
क्त्वा = सत्त्वा
ल्यप् = प्रसद्य
क्तवतुँ = सन्नवान् - सन्नवती
क्त = सन्नः - सन्ना
शतृँ = सीदन् - सीदन्ती / सीदती

सद् (ष॒दॢँ꣡ विशरणगत्यवसादनेषु - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = सदनम्
अनीयर् = सदनीयः - सदनीया
ण्वुल् = सादकः - सादिका
तुमुँन् = सत्तुम्
तव्य = सत्तव्यः - सत्तव्या
तृच् = सत्ता - सत्त्री
क्त्वा = सत्त्वा
ल्यप् = प्रसद्य
क्तवतुँ = सन्नवान् - सन्नवती
क्त = सन्नः - सन्ना
शतृँ = सीदन् - सीदन्ती

सदः
पुं* - सद् + अच्
वृक्ष का फल

सदः [sadḥ], The fruit of trees; धान्ये सदे लवे बाहो नातिक्रामति पञ्चताम् Ms.8.151.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

सद a. = prec. adj.;
 m. fruit;
 n. a cert. part of the
sacrif, animal.


सदः, [स्] स्त्री, क्ली, (सीदन्त्यस्यामिति । सद् +“सर्व्वधातुभ्योऽसुन् ।” उणा० ४ । १८८ । इतिअसुन् ।) सभा । इत्यमरः ॥
 (यथा, हितोपदेशे ॥
विपदि धैर्य्यमथाभ्युदये क्षमासदसि वाक्पटुता युधि विक्रमः ।यशसि चाभिरुचौ व्यसनं श्रुतौप्रकृतिसिद्धमिदं हि महात्मनाम् ॥
”)

सद sad-a, a. (—°) id.;
 m. fruit;
 n. a part 🞄of the back of the sacrificial animal.


BEGINNER, Sanskrit to English, Mahabharata context of the words

Sada, a son of Dhṛtarāshṭra. § 182 (Dhṛtarāshṭraputranāmak.): I, 117, 4548 (read Sadaḥsuvāc as one name?).

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

सद, अस्, m. [cf. शद], the fruit of trees; N.
of one of Dhṛta-rāṣṭra's sons.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

सद mfn. = prec. (cf. बर्हि-, समनी-षद; सभा-सद)


सद m. fruit (cf. शद), Mn. viii, 151; 241


N. of a son of Dhṛta-rāṣṭra, MBh. i, 4548 (if सदः-सुवाच् is not one word)


सद n. a partic. part of the back of a sacrificial animal, AitBr.


सद m. (-दः) The fruit of trees.
 E. षद् to go, अच् aff.


१ सद-
 a. ifc. = 2 सन्त्-।


सद
m. (-दः) The fruit of trees.
E. षद to go, अच् aff.


सद (sada)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

Mahabharata

शब्दकल्पद्रुमः

Capeller

Stchoupak