| YouTube Channel

सज् (saj)

 
Capeller Eng
English
सज् v. सञ्ज्.
Monier Williams Cologne
English
सज् a See √ सञ्ज्,
p.
 1132, col. 3.
सज् b (or सञ्ज्)
cl.
 1.
P.
 (Dhātup. xxiii, 18) स॑जति (rarely Ā. °ते
pf. ससञ्ज,
Br.
&c.
 [in some rare and doubtful cases in
MBh.
 &
Ragh.
 ससज्ज]
3.
pl.
 सेजुः,
ŚBr.
aor.
 असाङ्क्षीत्, साङ्क्षीत्,
Up.
&c.
असञ्जि,
Br.
अ॑सक्थास्, °त,
RV.
Br.
Prec. सज्यात्
Gr.
fut. सङ्क्ता, सङ्क्ष्यति, ib.
inf.
 सक्तुम्,
MBh.
सङ्क्तोस्,
Br.
ind.
p.
 -सज्य, -स॑ङ्गम्, ib.
&c.
 ),
to cling or stick or adhere to, be attached to or engaged in or occupied with (loc. ),
Br.
Ragh.
Naiṣ. :
Pass.
 सज्य॑ते (generally सज्जते,
ep.
 also °ति), to be attached or fastened, adhere, cling, stick (with न, ‘to fly through without sticking’, as an arrow),
ŚBr.
&c.
&c.
to linger, hesitate,
MBh.
R.
to be devoted to or intent on or occupied with (loc. ),
MBh.
Kāv.
&c.
 :
Caus.
 सञ्जयति (aor. अससञ्जत्
for सज्जयति See √ सज्ज्),
to cause to stick or cling to, unite or connect with (loc. ),
Bhag.
Śaṃk.
 :
Desid.
 सिसङ्क्षति See आ-√ सञ्ज्:
Intens.
 सासज्यते, सासङ्क्ति
Gr.
सज् [cf.
accord.
 to some,
Lat.
 segnis
Lith.
 segù, ‘I attach’.]
सज् c in comp. for सत्.
Macdonell
English
सज् SAJ, v. सञ्ज् SAÑJ.
Bopp
Latin
सज् v. सञ्ज्.
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 सज्
मूलधातुः:
 षञ्ज
धात्वर्थः:
 सङ्गे
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 अनिट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 सजति
अनुबन्धादिविशेषः:
 नलोपः (दंशसञ्ज..)
धातुः:
 सज्
मूलधातुः:
 सञ्ज
धात्वर्थः:
 सङ्गे
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 अनिट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 सजति
Grassman
German
√saj, √sañj [Fi. unter sag].
Mit ā́ etwas [A.] anheften, fest anfügen an [L.].
ní me. sich etwas [A.] anhängen.
ví Part. II. stockend (nicht Milch gebend).
Stamm saja:
-āmi ā́ sū́rye viṣám, dṛ́tim gṛhé {191, 10}.
Impf. asaja:
-at ā́ diví rūpám {950, 7}.
Aor. asaj:
-kta ní iṣudhī́n {33, 3}.
Part. II. sakta:
-ām ví ádhenum staríam víṣaktām {117, 20}.
Burnouf
French
*सज् सज्, cf. सञ्ज्।
Stchoupak
French
१ सज्-
v. सञ्ज्-।
२ सज्°
iic. v. सन्त्-।