धातुः: स्तृक्ष्
मूलधातुः: स्तृक्ष
धात्वर्थः: गतौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: स्तृक्षति


धातुः: स्तृक्ष्
मूलधातुः: ष्टृक्ष
धात्वर्थः: गतौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: स्तृक्षति


स्तृक्ष् (ष्टृ꣡क्षँ꣡ गतौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = स्तृक्षणम्
अनीयर् = स्तृक्षणीयः - स्तृक्षणीया
ण्वुल् = स्तृक्षकः - स्तृक्षिका
तुमुँन् = स्तृक्षितुम्
तव्य = स्तृक्षितव्यः - स्तृक्षितव्या
तृच् = स्तृक्षिता - स्तृक्षित्री
क्त्वा = स्तृक्षित्वा
ल्यप् = प्रस्तृक्ष्य
क्तवतुँ = स्तृक्षितवान् - स्तृक्षितवती
क्त = स्तृक्षितः - स्तृक्षिता
शतृँ = स्तृक्षन् - स्तृक्षन्ती

ष्टृक्ष, गमने । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (भ्वा०-पर०सक०-सेट् ।) सप्तमस्वरयुक्तः तमध्यः । स्तृक्षतितरीष्टृक्ष्यते । इति दुर्गादासः ॥


ष्टृक्ष गतौ भ्वा० प० स० सेट् । स्तृक्षति अस्तृक्षीत् तरीष्टृक्ष्यते

ष्टृक्ष r. 1st cl. (स्तृक्षति) To go, to move.


ष्टृक्ष, स्तृक्षति 1.
a. To go.


ष्टृक्ष (STRkSa)

Yates

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्