धातुः: स्तिघ्
मूलधातुः: ष्टिघ
धात्वर्थः: आस्कन्दे
गणः: स्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: स्तिघ्नुते


ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Various kridanta words of Dhatus.

<ul><li><a href="#foot_krm01">1</a> {@“ष्टिघ आस्कन्दने”@} <a href="#foot_krm02">2</a> सौवादिकतिक्नोतिवत् <a href="#foot_krm03">3</a> सर्वाणि रूपाणि बोध्यानि।</li></ul>

प्रासङ्गिक्यः
 <ul><li id="foot_krm01">01 => (१८६३)</li> <li id="foot_krm02">02 => (५-स्वादिः-१२६५। सक। सेट्। आत्म।)</li> <li id="foot_krm03">03 => (७१६)</li></ul>

स्तिघ् (ष्टि꣡घँ॒ आस्कन्दने - स्वादिः - सेट्)
ल्युट् = स्तेघनम्
अनीयर् = स्तेघनीयः - स्तेघनीया
ण्वुल् = स्तेघकः - स्तेघिका
तुमुँन् = स्तेघितुम्
तव्य = स्तेघितव्यः - स्तेघितव्या
तृच् = स्तेघिता - स्तेघित्री
क्त्वा = स्तेघित्वा / स्तिघित्वा
ल्यप् = प्रस्तिघ्य
क्तवतुँ = स्तिघितवान् - स्तिघितवती
क्त = स्तिघितः - स्तिघिता
शानच् = स्तिघ्नुवानः - स्तिघ्नुवाना

ष्टिघ, न ङ आस्कदि । इति कविकल्पद्रुमः ॥
(स्वा०-आत्म०-सक०-सेट् ।) आस्कत् आस्क-न्दनम् । अभियोग इति भट्टमल्लः । न ङ,स्तिघ्नुते नदीं पान्थः । तिष्टिघे । इति दुर्गा-दासः ॥


ष्टिघ अभियागे स्वा० आत्म० सक० सेट् । स्तिघ्नते अस्तोघष्ट ।

ष्टिघ r. 5th cl. (स्तिघ्नुते) To assail, to assault, to attack.


ष्टिघ (STigha)

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

कृदन्तरूपमाला