धातुः: सिल्
मूलधातुः: षिल
धात्वर्थः: उञ्छे
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: सिलति


सिल् (षि꣡लँ꣡ उञ्छे - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = सेलनम्
अनीयर् = सेलनीयः - सेलनीया
ण्वुल् = सेलकः - सेलिका
तुमुँन् = सेलितुम्
तव्य = सेलितव्यः - सेलितव्या
तृच् = सेलिता - सेलित्री
क्त्वा = सेलित्वा / सिलित्वा
ल्यप् = प्रसिल्य
क्तवतुँ = सिलितवान् - सिलितवती
क्त = सिलितः - सिलिता
शतृँ = सिलन् - सिलन्ती / सिलती

षिल, श उञ्छे । इति कविकल्पद्रुमः ॥
 (तुदा०पर०-सक०-सेट् ।) उञ्छ उद्धृतशस्यशेषापह-रणम् । श, सिलति धान्यं दीनः । सेलिता ।इति दुर्गादासः ॥


षिल उद्धृतशस्यक्षेत्रात् कणश आदाने तुदा० पर० सक० सेट् ।सिलति असेलीत् ।

षिल r. 6th cl. (सिलति) To glean: more usually सिल.


षिल (Sila)

Wilson

धातुपाठः (Krishnacharya)

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्