| YouTube Channel

षिता-त्री (SitA-trI)

 
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“गन्ध अर्दने”@} 2 आकुस्मीयः।
गन्धकः-न्धिका, जिगन्धयिषकः-षिका
गन्धयिता-त्री, जिगन्धयि- षिता-त्री
3 गन्धयमानः, 4 जिगन्धयिषमाणः
गन्धयिष्यमाणः, जिगन्धयि- षिष्यमाणः
सुगन्-सुगन्धौ-सुगन्धः
गन्धितम्-तः, जिगन्धयिषितः-तवान्
गन्धः, जिगन्धयिषुः
गन्धयितव्यम्, जिगन्धयिषितव्यम्
5 गन्धनीयम्, जिगन्धयिषणीयम्
गन्ध्यम्, जिगन्धयिष्यम्, ईषद्गन्धः-दुर्गन्धः-सुगन्धः
गन्ध्यमानः, जिगन्धयिष्यमाणः
गन्धः, जिगन्धयिषः
गन्धयितुम्, जिगन्धयिषितुम्
गन्धना, जिगन्धयिषा
गन्धनम्, जिगन्धयिषणम्
गन्धयित्वा, जिगन्धयिषित्वा
विगन्ध्य, विजिगन्धयिष्य
गन्धम् २, गन्धयित्वा २, जिगन्धयिषम्
जिगन्धयिषित्वा २। 6
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(३७५)
02
=>
(१०-चुरादिः-१६८५। सक। सेट्। आत्म।)
03
=>
[[१। ‘आकुस्मादात्मनेपदिनः’ (गणसूत्रं चुरादौ) इत्यात्मनेपदमेव। तेन शानच्।]]
04
=>
[[२। ‘पूर्बवत् सनः’ (१-३-६२) इति सन्नन्तादपि आत्मनेपदमेव।]]
05
=>
[[B। ‘प्रस्पाश्य मुष्टिमभितर्जयते प्रभर्त्स्यः मल्लो विबस्तयिषुरेनमगन्धनीयम्। किष्क्येत निष्कृपमनिष्कितकान्तिरेष बालोऽमुना नृपतिलालनयाऽद्य कष्टम्।।’ धा। का। ३-३४।]]
06
=>
[पृष्ठम्०३६९+ २७]
1 {@“तुजि भाषार्थः”@} 2 आस्वदीयः।
‘--अभिहिते त्वर्थे पदं तुञ्जयेत्।’ 3 इति देवः।
तुञ्जकः-ञ्जिका, तुतुञ्जयिषकः-षिका, तुञ्जकः-ञ्जिका, तुतुञ्जिषकः-षिका, तोतुञ्जकः-ञ्जिका
तुञ्जयिता-त्री, तुतुञ्जयिषिता-त्री, तुञ्जिता-त्री, तुतुञ्जि- षिता-त्री, तोतुञ्जिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि कुशि 4 धातुवत् ज्ञेयानि।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(७३४)
02
=>
(१०-चुरादिः-१७५६। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। ६६)
04
=>
(२३२)
1 {@“तुबि अदर्शने”@} 2 अर्दने इति केचित्।
इदित्करणात् णिचः पाक्षिकत्वम्।
‘लुम्बयेत् तुम्बयेदर्दे शपि लुम्बति तुम्बति।।’ 3 इति देवः।
‘तुपि अर्दने’ इति मैत्रेयदुर्गसंमतपाठमनुसृत्य दैवश्लोके-- ‘अर्दने तुम्प- येण्णिचि।’ 4 इत्यंशस्य उपपत्तिर्बोध्या।
तुम्बकः-म्बिका, तुतुम्बयिषकः-षिका, तुम्बकः-म्बिका, तुतुम्बिषकः-षिका, तोतुम्बकः-म्बिका
तुम्बयिता-त्री, तुतुम्बयिषिता-त्री, तुम्बिता-त्री, तुतुम्बि- षिता-त्री, तोतुम्बिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भाषार्थककुशि- धातुवत् 5 बोध्यानि।
तुम्बः-तुम्बी = 6।
गौरादिपाठात् ङीष्।
7 तुम्बितम्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(७५१)
02
=>
(१०-चुरादिः-१६५८। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। १३९)
04
=>
(श्लो। १३९)
05
=>
(२३२)
06
=>
[अलाबूः]
07
=>
[[आ। ‘किं कुम्ब्यते सदसि लुम्बितवैभवोऽहं बालोऽस्मि तुम्बितविरोधिभयाश्च यूयम्।’ धा। का। ३। २९।]]
1 {@“मान पूजायाम्”@} 2 आधृषीयः।
‘पूजायां मानयेत् मानेत् यौ, मीमांसेत तङ्सनोः।’ 3 इति देवः।
मानकः-निका, मिमानयिषकः-षिका, मानकः-निका, मिमानिषकः-षिका, मामानकः-निका
मानयिता-त्री, मिमानयिषिता-त्री, मानिता-त्री, मिमानि- षिता-त्री, मामानिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचीकयति- वत् 4 ज्ञेयानि।
धातोरस्याधृषीयत्वेन ‘आधृषाद्वा’ 5 इति णिज्विकल्पः।
तेन णिजभावपक्षे क्रमेण शुद्धात्, शुद्धप्रकृतिक- सन्नन्तात्, शुद्धप्रकृतिकयङन्तादपि रूपाणि विलिखितानीति ज्ञेयम्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१२४५)
02
=>
(१०-चुरादिः-१८४४। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। १२६)
04
=>
(५२९)
05
=>
(ग। सू। चुरादौ)
1 {@“मृष तितिक्षायाम्”@} 2 आधृषीयः।
तेन णिज्विकल्पः।
‘--क्षमायां यौ मर्षेन्मर्षेत मर्षयेत्।’ 3 इति देवः।
मर्षकः-र्षिका, मिमर्षयिषकः-षिका, मर्षकः-र्षिका, मिमर्षिषकः-षिका, मरीमृषकः-षिका
मर्षयिता-त्री, मर्षिता-त्री, मिमर्षयिषिता-त्री, मिमर्षि- षिता-त्री, मरीमृषिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचर्षतिवत् 4 ज्ञेयानि।
णिजभावपक्षे क्विपि-मृट्-मृड्-मृषौ-मृषः, मृषित्वा-मर्षित्वा, इत्यादीनि रूपाण्यस्य धातोरिति विशेषः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१३११)
02
=>
(१०-चुरादिः-१८५०। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। १७३)
04
=>
(५५४)
1 {@“म्लेच्छ अव्यक्तायां वाचि”@} 2 3 ‘इहाव्यक्तवागपशब्दनम्।’ इति माधवः।
चान्द्रास्तु धातुममुमत्र 4 पठन्तीति क्षीरतरङ्गिण्यां स्पष्टम्।
म्लेच्छकः-च्छिका, मिम्लेच्छयिषकः-षिका
म्लेच्छयिता-त्री, मिम्लेच्छयि- षिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि चौरादिकचित्रयतिवत् 5 ज्ञेयानि।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१३३०)
02
=>
(१०-चुरादिः-१६६३। अक। सेट्। उभ।)
03
=>
[पृष्ठम्१०६३+ २३]
04
=>
(चुरादौ)
05
=>
(५२५)
1 {@“वट विभाजने”@} 2 अदन्तः।
मा।
धातुवृत्ति, सि।
कौमुद्याद्यनुसारेण अयं पाठो लिखितः।
‘णावदन्ताद्वटेर्ग्रन्थे वटयेद् वेष्टने वटेत्।।’ 3 इति देवः।
अत्र क्षीरस्वामिना ‘वटि विभाजने’ इत्येव उक्तम्।
किंच तत्र “4 नन्दिमते वण्टति” इति दृश्यते।
मैत्रेयोऽपि एवमेव इति मा।
धा।
वृत्ति- दर्शनाज्ज्ञायते।
सि।
कौमुद्यां तु ‘वट--’ इति पठित्वा वटि--’ इत्येके’ इति।
वटेः पुनःपाठोऽर्थभेदात् इति ज्ञेयम्।
अयं धातुः कथाद्यन्तर्गणः इति शाकटायनमतम्।
वटकः-टिका, विवटयिषकःषिका
वटयिता-त्री, विवटयिषिता-त्री
इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाणि चौरादिककलयतिवत् 5 ज्ञेयानि।
शतरि--वटयन्।
इदित्पाठपक्षे-वण्टकः-ण्टिका, विवण्टयिषकः-षिका
वण्टयिता-त्री, विवण्टयि- षिता-त्री
इत्यादीनि रूपाणि ऊह्यानि।
6 वण्टापयकः-यिका, इति अस्य घातोः विशेषः।
इदित्त्वाण्णिज्विकल्पः इत्यपि ज्ञेयम्।
7
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१५४१)
02
=>
(१०-चुरादिः-१९१९। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। ७७)
04
=>
(भ्वादौ)
05
=>
(१७६)
06
=>
[[३। ‘कथादिपातिस्फायो पुग्लुग्वत्वम्’ इति शाकटायनसूत्रात् कथादीनां धातूनां णौ परतः पुगागमे, वृद्धौ एवं रूपम्। इति माधवः (चुरादौ लजधातुप्रकरणे)।]]
07
=>
[पृष्ठम्११८७+ २६]