| YouTube Channel

श्वच् (zvac)

 
शब्दसागरः
English
श्वच् r. 1st cl. (श्वचते) (इ) श्वचि (श्वञ्चते) 1. To go, to move.
2. To be opened, to be split.
Apte
English
श्वच् [śvac] श्वञ्च् [śvañc], श्वञ्च् 1 Ā. (श्वचते, श्वञ्चते)
To, go, move.
To be opened, gape, be split or cleft.
Apte 1890
English
श्वच्, श्वंच् {c1c} A. (श्वचते, श्वंचते) 1 To go, move.
2 To be opened, gape, be split or cleft.
Monier Williams Cologne
English
श्वच् or श्वञ्च्
cl.
 1. Ā. (Dhātup. vi, 5, ‘to go’) श्वचते, श्वञ्चते
to become open, open (intrans.), receive with open arms (only शश्वचै॑),
RV.
 iii, 33, 10 :
Caus.
 श्वञ्च॑यति, to open (trans.), ib. x, 138, 2. (cf. उच्-छ्वञ्च्.)
Monier Williams 1872
English
श्वच् श्वच् or श्वञ्च् (= rts. शञ्च्, श्वज्),
cl. 1. A. श्वचते, श्वञ्चते, &c., (Ved.
form श्वञ्चयः, Ṛg-veda X. 138, 2
शश्वचै,
see s. v.), to go, move
to gape, open, be opened,
be split.
Benfey
English
श्वच् श्वच्, see श्वञ्च्।
Apte Hindi
Hindi
श्वच्
भ्वा* पर* - -
"जाना, हिलना-जुलना"
श्वच्
भ्वा* पर* - -
"खुला होना, मुँह बाना, फटना, दरार हो जाना"
L R Vaidya
English
Svac {% vt. or vi. 1A (pres. श्वंचते) %} 1. To go, to move
2. to be opened, to be split.
Kridanta Forms
Sanskrit
श्वच् (श्व꣡चँ॒ गतौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = श्वचनम्
अनीयर् = श्वचनीयः - श्वचनीया
ण्वुल् = श्वाचकः - श्वाचिका
तुमुँन् = श्वचितुम्
तव्य = श्वचितव्यः - श्वचितव्या
तृच् = श्वचिता - श्वचित्री
क्त्वा = श्वचित्वा
ल्यप् = प्रश्वच्य
क्तवतुँ = श्वचितवान् - श्वचितवती
क्त = श्वचितः - श्वचिता
शानच् = श्वचमानः - श्वचमाना
Grassman
German
√śvañc, √śvac (vgl. Ku. Zeitschr. 〔9, 17, No. 23〕, wo diese Wurzelform hinzuzufügen ist), „sich biegen“. 1〉 Caus., beugen, niederbeugen [A.]
2〉 Caus. me., sich jemandem [D.] zuneigen, sich ihm hingeben.
Mit úd 1〉 sich emporbeugen, sich aufrichten
2〉 sich öffnen, sich aufthun.
Stamm śvañca:
-asva úd 1〉 agne {968, 6} (Gegensatz ní nama). — 2〉 〰 pṛthivi mā́ ní bādhathās {844, 11}.
Stamm des Caus. śvañcáya:
-as 1〉 girī́n {964, 2}.
Aorist des Caus. śaśvacá:
-aí [1. s. me.] 2〉 máryāya‿iva kaníā 〰 te {267, 10} (Betonung auffallend)
parallel mit ní naṃsai.
Part. śváñcamāna:
-ā [f.] ud 2〉 〰 pṛthivī́ sú tiṣṭhatu {844, 12}.