धातुः: श्लोक्
मूलधातुः: श्लोकृ
धात्वर्थः: सङ्घाते (स चेह ग्रथ्यमानस्य व्यापारो ग्रन्थितुर्वा)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: ग्रन्थ्यमाने अकर्मकः,ग्रन्थितुः सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: श्लोकते


श्लोक् (श्लो꣡कृँ॒ सङ्घाते - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = श्लोकनम्
अनीयर् = श्लोकनीयः - श्लोकनीया
ण्वुल् = श्लोककः - श्लोकिका
तुमुँन् = श्लोकितुम्
तव्य = श्लोकितव्यः - श्लोकितव्या
तृच् = श्लोकिता - श्लोकित्री
क्त्वा = श्लोकित्वा
ल्यप् = प्रश्लोक्य
क्तवतुँ = श्लोकितवान् - श्लोकितवती
क्त = श्लोकितः - श्लोकिता
शानच् = श्लोकमानः - श्लोकमाना

श्लोकय śloka-ya, den. P. cause to sound 🞄(YV.). upa, praise in verse. sam, id..


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

श्लोकय, Nom. P. श्लोकयति, -यितुम्, to celebrate
in song.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

श्लोकय Nom. P. °यति (Pāṇ. iii, 1, 25), to make resound, cause to sound, VS.


श्लोकय (zlokaya)

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell