| YouTube Channel

शिलीमुख (zilImukha)

 
शब्दसागरः
English
शिलीमुख
m.
(-खः)
1. A bee.
2. An arrow.
3. A fool, a block-head.
4.
War.
E.
शिली a dart, (a sting, ) and मुख the face.
Capeller Eng
English
शिलीमुख
m.
arrow, bee
N.
of hare.
Yates
English
शिली-मुख (खः) 1.
m.
A bee
arrow
fool
war.
Wilson
English
शिलीमुख
m.
(-खः)
1 A bee.
2 An arrow.
3 A fool, a blockhead.
4 War.
E.
शिली a dart, (a sting, ) and मुख the face.
Monier Williams Cologne
English
शिली—मुख
mfn.
N.
of a sword, ib. (cf. prec. )
=
जडी-भूत,
L.
शिली—मुख
m.
(ifc. f(आ). ) an arrow,
MBh.
Hariv.
Kāv.
&c.
शिली—मुख
m.
(ifc. f(आ). ) a bee,
Kāv.
शिली—मुख
m.
a fool,
W.
a battle,
L.
war,
W.
N.
of a hare,
Hit.
Kathās.
Macdonell
English
शिलीमुख śilī-mukha,
m.
arrow
bee (rare)
🞄N. of a hare.
Apte Hindi
Hindi
शिलीमुखः
पुं*
शिली-मुखः -
भौंरा
शिलीमुखः
पुं*
शिली-मुखः -
बाण
शिलीमुखः
पुं*
शिली-मुखः -
मूर्ख
L R Vaidya
English
SilI-muKa {% m. %} 1. an arrow, R.vii.49, xviii.17
2. a bee, कटेषु करिणां पेतुः पुन्नागेभ्यः शिलीमुखाः R.iv.57, or युगपद्विकाशमुदयाद्गमिते शशिनः शिलामुखगणोऽलभत Sis.ix.41 (where the word is used in this sense and in sense 1).
भूतसङ्ख्या
Sanskrit
५, अक्ष, अनिल, अनुत्तर, अर्थ, असु, आशुग, इन्द्रिय, इषु, कङ्कपत्री, करणीय, कलङ्क, कामगुण, कामदेव, खग, तत्त्व, तन्मात्र, धी, नाराच, नालीक, पक्षि, पञ्च, पतङ्ग, पत्रिन्, पर्व, पवन, पाण्डव, पुत्र, पृषत्क, प्राण, बाण, भाव, भूत, भेदक, मरुत्, महाभूत, महाव्रत, मार्गण, रत्न, लेय, लेयक, वध, वर्ष्मन्, वात, वायु, विशिख, विषय, व्रत, शर, शरीर, शस्त्र, शिलीमुख, शूक, श्वसन, समिति, सायक, स्मरबाण, स्मरेषु
Anekartha-Dvani-Manjari
Sanskrit
मार्गण
पु
मार्गण, याचक, शिलीमुख
मार्गणो याचको ज्ञेयो मार्गणोऽपि शिलीमुखः ७३
verse 2.1.1.73
page 0012
शिलीमुख
पु
शिलीमुख, भृङ्ग, नाराच
भृङ्गः शिलीमुखः ख्यातो नाराचोऽपि शिलीमुखः
verse 2.1.1.74
page 0012
शिलीमुख
पु
शिलीमुख, भृङ्ग, बाण
निस्त्रिंशौ खड्गपापिष्ठौ भृङ्गबाणौ शिलीमुखौ
verse 3.1.1.7
page 0014
Lanman
English
śilī-mukha, m. Block-snout, name of a
hare.
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
शिलीमुख 2. m. b) Biene, auch Śrīk. 5, 29.
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
बाणे पृषत्कविशिखौ खगगार्ध्रपक्षौ काण्डाशुगप्रदरसायकपत्त्रवाहाः
पत्त्रीष्वजिह्मगशिलीमुखकङ्कपत्त्ररोपाः कलम्बशरमार्गणचित्रपुङ्खाः ७७८
-wordlist-
बाण (पुंक्ली), पृषत्क (पुं), विशिख (पुं), खग (पुं), गार्ध्रपक्ष (पुं), काण्ड (पुंक्ली), आशुग (पुं), प्रदर (पुं), सायक (पुं), पत्रवाह (पुं), पत्त्रिन् (पुं), इषु (त्रि), अजिह्मग (पुं), शिलीमुख (पुं), कङ्कपत्र (पुं), रोप (पुं), कलम्ब (पुं), शर (पुंक्ली), मार्गण (पुं), चित्रपुङ्ख (पुं)
--source--
भ्रमरो मधुकृद्भृङ्गश्चञ्चरीकः शिलीमुखः
इन्दिन्दिरोऽली रोलम्बो द्विरेफोऽस्य षडङ्घ्रयः १२१२
भोज्यं तु पुष्पमधुनी खद्योतो ज्योतिरिङ्गणः
-wordlist-
भ्रमर (पुंस्त्री), मधुकृत् (पुंस्त्री), भृङ्ग (पुंस्त्री), चञ्चरीक (पुंस्त्री), शिलीमुख (पुंस्त्री), इन्दिन्दिर (पुंस्त्री), अलिन् (पुंस्त्री), रोलम्ब (पुंस्त्री), द्विरेफ (पुंस्त्री), षट्पद (पुं), षडंह्रि (पुं), षट्चरण (पुं), पुष्पलिह् (पुं), पुष्पन्धय (पुं), मधुलिह् (पुं), मधुप (पुं), मधुव्रत (पुं), खद्योत (पुं), ज्योतिरिङ्गण (पुं)
अभिधानरत्नमाला
Sanskrit
मधुकर
मधुकर, मधुप, मधुव्रत, शिलीमुख, भ्रमर, भृङ्ग, पुष्पलिह्, इन्दिन्दिर, आलि, षट्चरण, चञ्चरीक, अलिन्, द्विरेफ
मधुकरमधुपमधुव्रतशिलीमुखभ्रमरभृङ्गपुष्पलिहः
इन्दिन्दिरालिषट्चरणचञ्चरीकालिनो द्विरेफाः स्युः २५५
verse 2.1.1.255
page 0031
कङ्क
कङ्क, पत्त्र, शर, मार्गण, बाण, चित्रपुङ्ख, विशिख, इषु, कलम्ब, सायक, प्रदर, काण्ड, पृषत्क, पत्त्रिन्, खग, शिलीमुख, रोप
कङ्कपत्त्रशरमार्गणबाणाश्चित्रपुङ्खविशिखेषुकलम्बाः
सायकप्रदरकाण्डपृषत्काः पत्त्रिणः खगशिलीमुखरोपाः ४६६
verse 2.1.1.466
page 0054
नाममाला
Sanskrit
शिलीमुख, शर, बाण, मार्गण, रोपण, कण, इषु, काण्ड, क्षुरप्र, नाराच, तोमर, खग
शिलीमुखः शरो बाणो मार्गणो रोपणः कणः
इषुः काण्डं क्षुरप्रं नाराचं तोमरं खगः ७८
verse 0.1.1.78
page 0040
कार्मुक, धन्वन्, चाप, धर्मन्, कोदण्ड, धनुष्, शिलीमुख, शिलीमुखासन, शरासन, बाणासन, मार्गणासन, रोपणासन, कणासन, इष्वासन, काण्डासन, क्षुरप्रासन, नाराचासन, तोमरासन, खगासन
कार्मुकं धन्व चापं धर्म कोदण्डकं धनुः
शिलीमुखादेरसनं तत्कोटिमटनीं विदुः ७९
verse 0.1.1.79
page 0040
अलि, भृङ्ग, शिलीमुख, भ्रमर, षट्पद, द्विरेफ, मधुव्रत
मौर्वी जीवा गुणो गव्या ज्याऽलिर्भृङ्गः शिलीमुखः
भ्रमरः षट्पदो ज्ञेयो द्विरेफश्च मधुव्रतः ८२
verse 0.1.1.82
page 0042
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
शिलीमुखः,
पुं,
(शिलीव मुखं यस्य ।) भ्रमरः ।(यथा, रघुः ५७ ।“कटेषु करिणां पेतुः पुन्नागेभ्यः शिली-मुखाः
”)बाणः इत्यमरः
(यथा, महाभारते ।४० ११ ।“कस्यायं शायको दीर्घः शिलीपृष्टः शिली-मुखः
”)युद्धम् जडीभूतः इति शब्दरत्नावली
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
शिलीमुख
पु०
शिलीव मुखमस्य भ्रनरे वाणे अमरः युद्धे जडीभूते शब्दर०
Capeller
German
शिलीमुख
m.
Pfeil o. Biene.