धातुः: शल्
मूलधातुः: शल
धात्वर्थः: चलन-संवरणयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: चलने अकर्मकः,संवरणे सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: शलते


धातुः: शल्
मूलधातुः: शल
धात्वर्थः: गतौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: शलति


शल् (श꣡लँ꣡ गतौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = शलनम्
अनीयर् = शलनीयः - शलनीया
ण्वुल् = शालकः - शालिका
तुमुँन् = शलितुम्
तव्य = शलितव्यः - शलितव्या
तृच् = शलिता - शलित्री
क्त्वा = शलित्वा
ल्यप् = प्रशल्य
क्तवतुँ = शलितवान् - शलितवती
क्त = शलितः - शलिता
शतृँ = शलन् - शलन्ती

शल् (श꣡लँ॒ चलनसंवरणयोः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = शलनम्
अनीयर् = शलनीयः - शलनीया
ण्वुल् = शालकः - शालिका
तुमुँन् = शलितुम्
तव्य = शलितव्यः - शलितव्या
तृच् = शलिता - शलित्री
क्त्वा = शलित्वा
ल्यप् = प्रशल्य
क्तवतुँ = शलितवान् - शलितवती
क्त = शलितः - शलिता
शानच् = शलमानः - शलमाना

शालिता शालिता, i. e. शालिन् + ता, f.
 1. Possessing.
 2. Confidence in.


शालिता śāl-i-tā, f. possession of (—°);
 -tva, 🞄n. id. (—°).


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

1. शालि—ता f. (for 2. See under 2. शालि) being connected or furnished or endowed with (comp.), Sarvad.; Suśr.


2. शालि—ता f. (for 1. See p. 1067, col. 2) the state or condition of rice, MW.


शालिता f. (-ता)
	 1. Possessing, having.
	 2. Confidence in, relying upon. E.
शालिन् and तल् aff.; with त्व, शालित्वं ।


शालिता
f. (-ता)
1 Possessing, having.
2 Confidence in, relying upon.
E. शालिन्, and तल् aff. or with त्व, शालित्वं.


शालिता (ता) 1.
f. (त्वं)
n. Posses-
sion; confidence in.


शालिता (zAlitA)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Macdonell

Benfey