| YouTube Channel

शाक्य (zAkya)

 
शब्दसागरः
English
शाक्य
m.
(-क्यः)
1. BUDDHA, the founder of the Bauddha religion.
2.
The name of a tribe.
E.
शक् to be able, and ण्यत्, घञ् or यत्
aff.
Capeller Eng
English
शाक्य
m.
pl.
N.
of a warrior race,
sgl.
a man of this race,
also =
seq.
Yates
English
शाक्य (क्यः) 1.
m.
Buddha.
Spoken Sanskrit
English
शाक्य - zAkya -
m.
- Buddhist mendicant
शाक्य - zAkya -
m.
- klan of Gautama Buddha
शाक्य - zAkya -
m.
- klan of Gautama Buddha
Wilson
English
शाक्य
m.
(-क्यः)
1 BUDDHA, the founder of the Bauddha religion.
2 The name of a tribe.
E.
शक to be able, ण्यत्
aff.
Apte
English
शाक्यः [śākyḥ], [शक्-घञ् तत्र]
N.
of the family of Buddha.
N.
of Buddha.
Comp.
-पुत्रीयः a Buddhist monk. -भिक्षुः, -भिक्षुकः a Buddhist religiousmendicant. -मुनिः, -सिंहः epithets of Buddha. -शासनम् the doctrine of Buddha.
Apte 1890
English
शाक्यः [शक्-घञ् तत्र साधुः यत] 1 N. of the family of Buddha.
2 N. of Buddha.
Comp.
भिक्षुकः a Buddhist religious mendicant.
मुनिः, सिंहः epithets of Buddha.
Monier Williams Cologne
English
शाक्य
mfn.
derived or descended from the Śakas (= शका अभिजनो ऽस्य) g. शण्डिकादि
शाक्य
m.
N.
of a tribe of landowners and Kṣatriyas in Kapila-vastu (from whom Gautama, the founder of Buddhism, was descended),
Buddh.
MWB.
21, 22
N.
of Gautama Buddha himself,
Nyāyam.
of his father Śuddhodana (son of Saṃjaya),
Pur.
a Buddhist mendicant,
VarBṛS.
patr.
fr.
शक g. गर्गादि
patr.
fr.
शाक, or शाकिन् g. कुर्व्-आदि.
Monier Williams 1872
English
शाक्य शाक्य, अस्, m. (fr. शाक or fr. rt.
1. शक्), N. of the family of the Buddha par excel-
lence (founder of the Buddhist religion)
N. of
Buddha himself, (see बुद्ध)
N. of a son of
Sañjaya.
—शाक्य-भिक्षुक, अस्, m. a Buddhist
ascetic or kind of religious mendicant
(ई), f. a
Buddhist nun.
—शाक्य-मुनि, इस्, m. ‘the Śākya
saint, epithet of Buddha.
—शाक्य-वंश, अस्, m.
the Śākya family.
—शाक्यवंशावतीर्ण (°श-
अव्°), अस्, m. ‘incarnate in the family of the Śākyas,
epithet of Buddha.
—शाक्य-सिंह, अस्, m. ‘the
Śākya lion, epithet of Buddha.
Macdonell
English
शाक्य śāk-ya,
m.
[pat. fr. śaka] N. of a 🞄warrior tribe in Kapilavastu, which derived 🞄its origin from the sun, and in which Buddha 🞄was born: -pāla,
m.
N. of a king
-putrīya,
m.
Buddhistic monk
-bhikṣu,
m.
🞄Buddhistic mendicant: -kī,
f.
Buddhistic 🞄mendicant nun
-muni,
m.
Ascetic of the 🞄Śākyas, ep. of Buddha
-śāsana,
n.
religion 🞄of Buddha
-siṃha,
m.
Lion of the Śākyas, 🞄ep. of Buddha.
Benfey
English
शाक्य शाक्य,
m.
Buddha, the founder
of the Bauddha faith, Daśak. in Chr.
191, 15.
Apte Hindi
Hindi
शाक्य:
पुं*
- शक् + घञ् तत्र साधु: यत्
बुद्ध के कुटुम्ब का नाम
शाक्य:
पुं*
- शक् + घञ् तत्र साधु: यत्
बुद्ध
L R Vaidya
English
SAkya {% m. %} 1. The family of Buddha
2. a name of Buddha.
Indian Epigraphical Glossary
English
Śākya (CII 1), a Buddhist
see Śākya-bhikṣu.
अभिधानरत्नमाला
Sanskrit
शौद्धोदनि
शौद्धोदनि, दशबल, बुद्ध, शाक्य, तथागत, सुगत, मारजित्, अद्वयवादिन्, समन्तभद्र, जिन, सिद्धार्थ
शौद्धोदनिर्दशबलो बुद्धः शाक्यस्तथागतः सुगतः
मारजिदद्वयवादी समन्तभद्रो जिनश्च सिद्धार्थः ८५
verse 1.1.1.85
page 0011
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
शाक्यः,
पुं,
(शकोऽभिधानमस्येति शक +“शण्डिकादिभ्यो ञ्यः ।” ९२ इति ञ्यः ।)बुद्धः इति हलायुधः
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
शाक्य
पु०
शक--थञ् तत्र साधुः यत् बुद्धे ।शाक्यशब्दनिरुक्तिरन्यथोक्ता यथा“शाकवृक्षप्रतिच्छन्नं वासं यस्मात् प्रचक्रिरे तस्मादि-क्ष्वाकुवंश्यास्ते भुवि शाक्या इति श्रुताः” भरतधृतवच-नम् इयमत्राख्यायिका पितृशप्ताः केचिदिक्ष्वाकुवंश्यागोतमवंशजकपिलमुनेराश्रमे योगाभ्यासाय शाकवृक्षेकृतवासाः शाक्या इति ख्यातिमापन्नाः
Capeller
German
शाक्य
m.
N. eines Kriegergeschlechts, auch
= folg.
Burnouf
French
शाक्य शाक्य
m.
np. de la famille à laquelle appartenait
le Buddha.
शाक्यमुनि
m.
np. du Buddha, fondateur du buddhisme [le Sogomon
de Marco-Polo].
शाक्यसिंह
m.
mms.
Stchoupak
French
शाक्य-
m.
n.
d'une famille de guerriers de Kapilavastu, dont est issu le
Bouddha.
°पुत्रीय-
m.
moine bouddhique.
°भिक्षुकी-
f.
nonne bouddhique.
°मुनि-
m.
n.
de Gautama Buddha.
°शासन- nt. doctrine ou enseignement du Bouddha.