| YouTube Channel

वेव्रीयिता-त्री (vevrIyitA-trI)

 
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“वृङ् संभक्तौ”@} 2 ‘भक्तौ वृणीते, वरणे वृणोति वृणुते वृञः।’ 3 इति देवः।
‘तुदादौ वृङ् संभक्तौ व्रियते’ इति क्षीरस्वामी इति पुरुषकारेण उक्तम्।
प्रकृतक्षीरतरङ्गिण्यां तुदादौ दृश्यते।
संभक्तिः = संसेवा इति क्षीरस्वामी।
‘स्वीकारः’ इति धातुकाव्यव्याख्या 4।
वारकः-रिका, वारकः-रिका, 5 विवरिषकः-विवरीषकः-वुवूर्षकः-र्षिका, 6 वेव्रीयकः-यिका
7 8 वरिता-वरीता-त्री, वारयिता-त्री, विवरिषिता-विवरीषिता-वुवूर्षिता-त्री, वेव्रीयिता-त्री
-- वारयन्-न्ती, वारयिष्यन्-न्ती-ती
-- वृणानः, वारयमाणः, विवरिषमाणः-विवरीषमाणः-वुवूर्षमाणः, वेव्रीयमाणः
वरिष्यमाणः, वारयिष्यमाणः, विविरिषिष्यमाणः-विवरीषिष्यमाणः, वूवुर्षिष्यमाणः, वेव्रीयिष्यमाणः
वृत्-वृतौ-वृतः
-- -- -- वृतम्-तः, 9, वारितः, विविरिषितः-विवरीषितः-वुवूर्षितः, वेव्रीयितः-तवान्
वरः, 10 वराकः-वराकी, वारः, विवरिषुः-विवरीषुः-वुवूर्षुः, वेव्रियः
वरितव्यम्, वारयितव्यम्, विवरिषितव्यम्-विवरीषितव्यम्-वुवूर्षितव्यम्, वेव्रीयितव्यम्
वरीतव्यम्, वारयितव्यम्, विवरिषितव्यम्-विवरीषितव्यम्-वुवूर्षितव्यम्, वेव्रीयितव्यम्
वरणीयम्, वारणीयम्, विवरिषणीयम्-विवरीषणीयम्-वुवूर्षणीयम्, वेव्रीयणीयम्
वर्यम्, वर्यः 11 12 13 वर्या, वार्याः 14 वृत्यम्, वार्यम्, विवरिष्यम्-विवरीष्यम्-वुवूर्ष्यम्, वेव्रीय्यम्
ईषद्वरः-दुर्वरः-सुवरः
-- -- -- वर्यमाणः, वार्यमाणः, विवरिष्यमाणः-विवरीष्यमाणः-वुवूर्ष्यमाणः, वेव्रीय्यमाणः
वारः, 15 नीवारः, वारः, विवरिषः-विवरीषः-वुवूर्षः, वेव्रियः
वरितुम् 16 -वरीतुम्, वारयितुम्, विवरिषितुम्-विवरीषितुम्-वुवूर्षितुम्, वेव्रीयितुम्
17 वृतिः, वारणा, विवरिषा-विवरीषा-वुवूर्षा, वेव्रीया
18 वरणम्, वारणम्, विवरिषणम्-विवरीषणम्-वुवूर्षणम्, वेव्रीयणम्
वृत्वा, वारयित्वा, विवरिषित्वा-विवरीषित्वा-वुवूर्षित्वा, वेव्रीयित्वा
निवृत्य, निवार्य, निविवरिष्य-निविवरीष्य-निवुवूर्ष्य, निवेव्रीय्य
वारम् २, वृत्वा २, वारम् २, वारयित्वा २, विवरिषम् -विवरीषम् -वुवूर्षम् २, विवरिषित्वा -विवरीषित्वा-वुवूर्षित्वा २, वेव्रीयम्
वेव्रीयित्वा
19 वर्वरीका, 20 वरेण्यः, 21 वरूषः, 22 वर्पः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६२२)
02
=>
(९-क्र्यादिः-१५०९। सक। सेट्। आत्म।)
03
=>
(श्लो। ३२)
04
=>
(३-९)
05
=>
[[५। ‘इट् सनि वा’ (७-२-४१) इतीड्विकल्पः। इट्पक्षे ‘वॄतो वा’ (७-२-३८) इति इटो दीर्घविकल्पः। इडभावपक्षे ‘इको झल्’ (१-२-१९) इति सनः कित्त्वे, ‘अज्झनगमां सनि’ (६-४-१६) इति दीर्घे ‘उदोष्ठ्यपूर्वस्य’ (७-१-१०२) इति उत्वे, रपरत्वे ‘हलि च’ (८-२-७७) इति इक उपधाया दीर्घः। तेन सन्नन्ते सर्वत्र रूपत्रयं बोध्यम्।]]
06
=>
[[६। यङन्ते ‘रीङृतः’ (७-४-२७) इति ऋकारान्तस्याङ्गस्य रीङ् इत्यादेशे रूपमेवम्।]]
07
=>
[पृष्ठम्१२४८+ २८]
08
=>
[[१। ‘वॄतो वा’ (७-२-३८) इति इटः विकल्पेन दीर्घः। तेन तव्यतुमुन्नादिषु रूपद्वयं बोध्यम्।]]
09
=>
[[२। सन्नन्ते इड्विकल्पनात् निष्ठायाम् ‘यस्य विभाषा’ (७-२-१५) इतीण्निषेधः।]]
10
=>
[[३। ‘जल्पभिक्षकुट्टलुण्टवृङः षाकन्’ (३-२-१५५) इति तच्छीलादिषु कर्तृषु षाकन्प्रत्ययः। तेन रूपमेवम्। स्त्रियां षित्त्वात् ङीष्प्रत्यये वराकी इति।]]
11
=>
[[आ। ‘सुग्रीवो नाम वर्योऽसौ भवता चारुविक्रमः।।’ भ। का। ६-५१]]
12
=>
[सहस्रेण]
13
=>
[[४। ‘अवद्यपण्यवर्याः--’ (३-१-१०१) इति अनिरोधेष्वर्थेषु वर्या इति निपात्यते। ण्यदपवादोऽयम्। वर्येति स्त्रियां निपात्यते। अनिरोधः = अप्रतिबन्धः। वृत्या अन्या। क्यब्विधौ वृञो ग्रहणम्, तु वृङः। वार्याः = ऋत्विजः।]]
14
=>
[ऋत्विजः, ]
15
=>
[[५। ‘नौ वृ धान्ये’ (३-३-४८) इति निशब्द उपपदे धान्यविशेषेऽभिधेये धातोः घञ्प्रत्यये उपसर्गस्य--’ (६-३-१२२) इति दीर्घे रूपमेवम्। अपोऽपवादः। नोवारो नाम व्रीहिः। अकृष्टपच्यधान्यम्। निवरा तु कन्या इति।]]
16
=>
[[B। ‘… अवपरिमलगन्धः केन शक्यो वरीतुम्।।’ शि। व। ११-३४।]]
17
=>
[[६। ‘श्र्युकः क्किति’ (७-२-११) इतीण्निषेधः। एवं क्त्वाप्रत्ययादिष्वपि ज्ञेयम्।]]
18
=>
[पृष्ठम्१२४९+ २७]
19
=>
[[१। ‘शॄपॄवृङां द्वे रुक् चाभ्यासस्य’ (द। उ। ३-३७) इति ईकन्प्रत्यये, अभ्यासस्य रुगागमे रूपमेवम्। वर्वरीका = संवरणम्।]]
20
=>
[[२। ‘वृङ एण्यः’ (द। उ। ८-३) इति एण्यप्रत्ययः। वृणीते व्रियते वा वरेण्यः = परब्रह्मधाम। परं ब्रह्म, वाचंयमः इति केचित्।]]
21
=>
[[३। ‘अङ्गूषः’ (द। उ। ९-१९) इति ऊषन्प्रत्यये रूपमेवम्। वरूषः = भोजनम्।]]
22
=>
[[४। औणादिके (द। उ। ९-६१) असुन्प्रत्यये, पुडागमे रूपमेवम्। रूपस्वाङ्गयो- रभिधेययोः व्रियते तदिति वर्पः = रूपम्।]]
1 {@“वृञ् वरणे”@} 2 ‘भक्तौ वृणीते वरणे वृणोति वृणुते वृञः।
वृञ आवरणे वा णौ वारयेद् वरते वरेत्।।’ 3 इति देवः।
‘वरणे--आवरणे’ इति काशकृत्स्नः।
‘वरणम् स्वीकारश्च्छादनं वा’ इति धा।
का।
व्याख्या 4।
5 वारकः-रिका, वारकः-रिका, 6 विवरिषकः-विवरीषकः-वुवूर्षकः-र्षिका, 7 वेव्रीयकः-यिका
वरिता-वरीता-त्री, वारयिता-त्री, विवरिषिता-विवरीषिता-वुवूर्षिता-त्री, वेव्रीयिता-त्री
इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि क्रैयादिकवृणातिवत् 8 ऊह्यानि।
शतरि 9 विवृण्वन् 10 -ती, ण्यन्तात् क्विपि-वाः-वारौ-वारः 11 वारांनिधिः], 12 प्रावारः, 13 प्रवरः उत्तरासङ्गः, 14 यवेभ्यो गां वारयन्, 15 विवारी, 16 परिवारः-परीवाराः, 17 परिवारयमाणाः कण्टका वृक्षं स्वयमेव, 18 वृत्यम् 19, 20 वार्यम्, वर्यः, 21 पतिं- वरा 22, 23 वराकः, 24 वराकी, 25 वरः, 26 नीवारः, वारम्, 27 अश्ववाराः, निवरः, 28 वर्मा-वर्मी, वार्मिकायणिः, संवर्मयिता, चाक्रवर्मणः, वरितुम्- 29 आवरीतुम्, 30 आपहारवर्मणः, 31 वर्णः, वर्णी-ब्रह्मचारी, ब्राह्मणवर्णी, 32 वरुणः, वारुणी, 33 वरुणानी, मैत्रावरुणः, 34 वारि, 35 वर्णुः, 36 वृकः, 37 वर्गः, 38 वरण्डः, 39 वरणम्, वारणः, वरणा, 40 वरसानः, 41 वरूथः, 42 वर्वरः-वर्वरी, 43 वरत्रा, 44 वरुत्रम्, 45 वरूषः, 46 वृशः, सन्नन्तात् उप्रत्यये-विवरिषुः-विवरीषुः-वुवूर्षुः 47।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६२६)
02
=>
(५-स्वादिः-१२५४। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। ३२)
04
=>
(२-६८)
05
=>
[पृष्ठम्१२५२+ २५]
06
=>
[[१। सन्नन्ते ‘इट् सनि वा’ (७-२-४१) इति इडागमविकल्पः। तस्य ‘वॄतो वा’ (७-२-३८) इति वा दीर्घः। अनिट्पक्षे ‘इको झल्’ (१-२-९) इति सनः कित्त्वे ‘अज्झनगमां सनि’ (६-४-१६) इति दीर्घे ‘उदोष्ठ्यपूर्वस्य’ (७-१-१०२) इति उत्वे, रपरत्वे ‘हलि च’ (८-२-२७) इति (उपधायाः) इकः दीर्घे रूपमेवम्।]]
07
=>
[[२। यडन्ते ‘रीङ् ऋतः’ (७-४-२७) इति रीङादेशे रूपमेवम्।]]
08
=>
(१६२२)
09
=>
[[३। शतरि, ‘स्वादिभ्यः श्नुः’ (३-१-७३) इति श्नुप्रत्ययः। यणादेशः।]]
10
=>
[[आ। ‘तेजः क्षात्रं विवृण्वन्तं दिधक्षन्तमिवानलम्।।’ भ। का। ६-४०।]]
11
=>
[[[४। ण्यन्तात् क्विपि वाः--वारांनिधिः इति क्षीरस्वामिना उक्तम्।]]
12
=>
[[५। प्रोपसृष्टात् ‘वृणोत्तेराच्छादने’ (३-३-५) इति आच्छादनेऽर्थे घञ्प्रत्ययः। ‘उप- सर्गस्य घञि--’ (६-३-१२२) इति दीर्घे प्रावारः। आच्छादनादन्यत्र प्रवरः-उत्तरासङ्ग इति अबेव। ‘अन्यत्रापि बाहुलकात् क्तिन्विषये प्रवरा गौरिति अबेव भवति’ इति हरदत्तः।]]
13
=>
[[B। ‘ययुर्विन्ध्यं शरन्मेघैः प्रावारैः प्रवरैरिव।’ भ। का। ७-५३।]]
14
=>
[[६। ‘वारणार्थानामीप्सितः’ (१-४-२७) इति वारणार्थे यवस्य अपादानसंज्ञा भवति। वारणम् प्रवृत्तिविघात इत्यर्थः।]]
15
=>
[[७। णिनिप्रत्यये रूपमेवम्।]]
16
=>
[[८। ‘द्वौ वारावद्य मे वारो गवां वारश्च सञ्चये। परिवारस्तु ण्यन्ताद् बाहुलकेन कर्तरि घञि।।’ इति भोजः इति प्रकिया- सर्वस्वे। परिवारस्तु--ण्यन्तात् बाहुलकेन कर्तरि घञ्। अन्यत्र परी- वाराः = कपयः इति।]]
17
=>
[पृष्ठम्१२५३+ २७]
18
=>
[[१। ‘एतिस्तुशास्वृ--’ (३-१-१०९) इति क्यप्प्रत्यये तुकि रूपमेवम्।]]
19
=>
[[आ। ‘आदृत्यस्तेन वृत्येन स्तुत्यो जुष्येण सङ्गतः।’ भ। का। ६-५६।]]
20
=>
[[२। ‘ण्यदपीष्यते’ इति क्षीरस्वामी। अस्य मूलं मृग्यम्। तन्मते ण्यति रूपमेवम्। वर्यः इत्यत्र तु ‘अवद्यपण्यवर्याः--’ (३-१-१०१) इति निपात्यते अनिरोधेऽर्थे। वार्योऽन्यः। स्त्रियां वर्या।]]
21
=>
[[B। ‘विश्वंभरा साम रथन्तराख्यं पतिंवरा चापि धनञ्जयश्च।’ इति प्रक्रियासर्वस्वे।]]
22
=>
[[३। ‘संज्ञायां भृतॄवृजि--’ (३-२-४६) इति खच्। ‘अरुर्द्विषदजन्तस्य--’ (६-३-६७) इति मुमागमे रूपमेवम्।]]
23
=>
[[४। ‘जल्पभिक्षकुट्टलुण्टवृञः--’ (३-२-१५५) इति षाकन्प्रत्ययः। स्त्रियां ङीष्प्रत्यये वराकी। स्त्रियां बाहुलकात् क्तिनं बाधित्वाऽयमेव भवति इति हरदत्तः।]]
24
=>
[[C। ‘मृत्योरुपेतात् परिपालये सतीम् एतां वराकीमथ सोऽभ्युपैतु वा।’ वा। वि। १-५२]]
25
=>
[[५। ‘ग्रहवृदृ--’ (३-३-५८) इत्यप्प्रत्ययः। निवरः इत्यप्। निवरा कन्या। ‘लिङ्गकारिकायामबन्तस्य पुंस्त्वानुशासनं प्रायिकम्’ इति न्यासः (३-३-४८)। इति धातुवृत्तिः।]]
26
=>
[[६। ‘नौ वृ धान्ये’ (३-३-४८) इति निशब्द उपपदे धान्यविशेषेऽभिधेये घञ्प्रत्ययः। अपोऽपवादः। ‘उपसर्गस्य घञि--’ (६-३-१२२) इति दीर्घः। अधान्ये निवरः।]]
27
=>
[[ड्। ‘परस्परोत्पीडितजानुभागा दुःखेन निश्चक्रमुरश्ववाराः।।’ शि। व। ३-६६।]]
28
=>
[[७। औणादिके मनिन्प्रत्यये रूपमेवम्। वर्मी--इत्यत्र वीह्यादित्वात् इनिप्रत्यये रूपमेवम्।]]
29
=>
[[E। ‘आवरीतुमिवाकाशं वरितुं वीनिवोत्थितम्।’ भ। का। ९-२४।]]
30
=>
[[८। ‘वॄतो वा’ (७-२-३८) इति दीर्घविकल्पः।]]
31
=>
[[९। ‘कॄवृ--’ (द। उ-५-४२) इति नप्रत्यये, गुणे रेफात्परस्य नकारस्य णत्वे रूपमेवम्।]]
32
=>
[[१०। ‘कॄवृ--’ (द। उ। ५-५२) इत्यादिना उनन्प्रत्यये गुणणत्वयोश्च रूपमेवम्।]]
33
=>
[पृष्ठम्१२५४+ ३०]
34
=>
[[१। णिजन्तात् औणादिके (द। उ। १-५३) इञ्प्रत्यये रूपम्। वार्यते तदिति वारि जलम्।]]
35
=>
[[२। औणादिके (द। उ। १-१४८) णुप्रत्यये रूपमेवम्। वृणोति व्रियते वा वर्णुः = नदविशेषः।]]
36
=>
[[३। ‘सृवृभूशुषि--’ (द। उ। ३-१९) इति कप्रत्ययो भवति किच्च। वृकः--श्वापदः, क्षुद्रश्च।]]
37
=>
[[४। औणादिकः (द। उ। ३-६२) गन्प्रत्ययः। वर्गः = संघातः।]]
38
=>
[[५। औणादिके (द। उ। ५-९) अण्डन्प्रत्यये रूपमेवम्। वृणोति व्रियते वा वरण्डः = काष्ठादिसंघातः।]]
39
=>
[[६। ‘सुयुरुवृञो युच्’ (द। उ। ५-२०) इति युच्प्रत्ययः। वरणम् = कन्याप्रदानम्। ल्युटि सिद्धमपीदं पदं संज्ञार्थमुणादिष्वपि निष्पादितमिति ज्ञेयम्। ‘रूढिशब्दप्रकाराः ताच्छीलिकाः’ (भाष्यम् ३-२-५६) इत्यत्र स्पष्टमिदम्।]]
40
=>
[[७। औणादिके (द। उ। ५-२९) असानच्प्रत्यये रूपमेवम्। वरसानः = मनोरथः।]]
41
=>
[[८। औणादिकः (द। उ। ६-३१) ऊथन्प्रत्ययः। वरूथः = रथगुप्तिः।]]
42
=>
[[९। ‘कॄगॄशॄवृञ्चतिभ्यः ष्वरच्’ (द। उ। ८-४७) इति ष्वरच्प्रत्यये रूपमेवम्। वर्वरः = कामः। स्त्रियां तु ङीषि वर्वरी = नदी।]]
43
=>
[[१०। ‘वृञश्चित्’ (द। उ। ८-५८) इति अत्रन्प्रत्ययो भवति। वरत्रा = चर्मरज्जुः।]]
44
=>
[[११। औणादिके (द। उ। ८। ९३) उत्रप्रत्यये रूपमेवम्। वरुत्रम् = अभिप्रेतम्।]]
45
=>
[[१२। औणादिके (द। उ। ९-१९) ऊषन्प्रत्यये रूपमेवम्। वरूषः = भोजनम्।]]
46
=>
[[१३। औणादिके (द। उ। १०-१५) शक्प्रत्यये रूपमेवम्। वृशः = आर्द्रकम्।]]
47
=>
[[आ। ‘संवुवूर्षुः स्वमाकूतमाज्ञां विवरिषुर्द्रुतम्’।ऽ भ। का। ९-२६।]]
1 {@“वृञ् आवरणे”@} 2 आधृषीयः।
तेन णिज्विकल्पः।
‘वृञ आवरणे वा णौ वारयेद् वरते वरेत्।।’ 3 इति देवः।
वारकः-रिका, विवारयिषकः-षिका, वारकः-रिका, विवरिषकः-विवरीषकः- वुवूर्षकः-र्षिका, वेव्रीयकः-यिका
वारयिता-त्री, विवारयिषिता-त्री, वरिता-वरीता-त्री, विवरिषिता-विवरीषिता- वुवूर्षिता-त्री, वेव्रीयिता-त्री
4 इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि ण्यन्तं, तत्प्रकृतिकसन्नन्तं विना क्रैयादिक- वृणातिवत् 5 ज्ञेयानि।
ण्यन्ते तत्प्रकृतिकसन्नन्ते यथासम्भवमूह्यानि।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६२७)
02
=>
(१०-चुरादिः-१८१४। सक। सेट्। उभ।)
03
=>
(श्लो। ३२)
04
=>
[पृष्ठम्१२५५+ ३०]
05
=>
(१६२२)
1 {@“व्री वरणे”@} 2 प्वादिः।
‘--वरणे-आवरणे’ इति ‘व्रीतः-व्रीतवान् आवारकेऽर्थे’ इति काशकृत्स्नः।
‘--गतौ द्रुमे’ इति धा।
का।
व्या 3।
‘व्रीणाति वरणे तत्र व्रीङो व्रीयेत तु श्यनि।’ 4 इति देवः।
व्रायकः-यिका, व्रायकः-यिका, विव्रीषकः-षिका, वेव्रीयकः-यिका
व्रेता-त्री, व्राययिता-त्री, विव्रीषिता-त्री, वेव्रीयिता-त्री
5 व्रिणन्-न्ती, व्राययन्-न्ती, विव्रीषन्-न्ती
-- व्रेष्यन्-न्ती-ती, व्राययिष्यन्-न्ती-ती, विव्रीषिष्यन्-न्ती-ती
-- इत्यादिकानि रूपाणि सर्वाण्यपि क्रैयादिकप्लिनातिवत् 6 ज्ञेयानि।
7 व्रेपयति।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६६५)
02
=>
(९-क्र्यादिः-१५०४। सक। अनि। पर।)
03
=>
(३। ९।)
04
=>
(श्लो। १९)
05
=>
[[१। शतरि, ‘क्र्यादिभ्यः श्ना’ (३-१-८१) इति श्ना विकरणप्रत्ययः। तस्य ‘श्नाभ्य- स्तयोरातः’ (६-४-११२) इत्याकारलोपे ‘प्वादीनां ह्रस्वः’ (७-३-८०) इति ह्रस्वे रूपमेवम्। ये तु प्वादित्वमस्य नाभ्युपगच्छन्ति, तेषां मते व्रीणन् इति दीर्घघटि- तमेव रूपम्।]]
06
=>
(१०८१)
07
=>
[[२। “स्वामिकाश्यपादयः ‘अर्तिह्रीव्री--’ (७-३-३६) इति पठन्तो व्रेपयतीति पुकं प्रतिपन्नाः” इति धातुवृत्तिः। क्षीरतरङ्गिण्यां तु अत्र नैतादृशः पाठः उपलभ्यते। इतः पूर्वं ‘व्ली वरणे’ इत्यत्र (धातौ) व्लेपयतीति पुग्विशिष्टत्वेन उदाह्रियते।]]
1 {@“व्रीङ् वृणोत्यर्थे”@} 2 ‘-- वरणे-आवरणे सामीप्ये’ इति काशकृत्स्नः।
‘व्रीणाति वरणे तत्र व्रीङो व्रीयेत तु श्यनि।’ 3 इति देवः।
‘-- छादनं परिग्रहो वा तत्’ इति धा।
का।
व्याख्यायाम् 4।
व्रायकः-यिका, व्रायकः-यिका, विव्रीषकः-षिका, वेव्रीयकः-यिका
व्रेता-त्री, व्राययिता-त्री, विव्रीषिता-त्री, वेव्रीयिता-त्री
इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि दैवादिकधीङ्धातुवत् 5 ज्ञेयानि।
धातोरस्य आत्मनेपदित्वात् शानचि व्रीयमाणः, व्रेष्यमाणः इति ज्ञेयम्।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१६६६)
02
=>
(४-दिवादिः-११४०। सक। अनि। आत्म।)
03
=>
(श्लो। १९)
04
=>
(१-५८)
05
=>
(९०१)