| YouTube Channel

विषाणिन् (viSANin)

 
शब्दसागरः
English
विषाणिन्
m.
(-णी)
1. An elephant.
2. A bull.
3. Any animal with
horns.
f.
(-णिनी) Having tusks or horns.
E.
विषाण a horn, इनि
aff.
Capeller Eng
English
विषाणि॑न्
a.
=
prec.
adj.
m.
elephant.
Yates
English
विषाणिन् (णी) 5.
m.
An elephant
a bull
any animal with horns.
Spoken Sanskrit
English
विषाणिन् - viSANin -
adj.
- horned
विषाणिन् - viSANin -
adj.
- having tusks
विषाणिन् - viSANin -
adj.
- having horns
विषाणिन् - viSANin -
m.
- water chesnut plant [ Eleocharis dulcis - Bot. ]
विषाणिन् - viSANin -
m.
- elephant
विषाणिन् - viSANin -
m.
- particular plant growing on the himavat
विषाणिन् - viSANin -
m.
- any horned animal
विषाणिन् viSANin
adj.
having tusks
विषाणवत् viSANavat
m.
having tusks
चतुर्दंष्ट्र caturdaMSTra
adj.
having 4 tusks
चतुर्दन्त caturdanta
adj.
having 4 tusks
निर्विषाण nirviSANa
adj.
having no tusks
रदायुध radAyudha
m.
armed with tusks
दंष्ट्रिन् daMSTrin
m.
animal with tusks
अष्टादंष्ट्र aSTAdaMSTra
adj.
having eight tusks
सुविषाण suviSANa
adj.
having large tusks
चक्रदंष्ट्र cakradaMSTra
m.
having curved tusks
वक्रदंष्ट्र vakradaMSTra
m.
having curved tusks
षड्विषाण SaDviSANa
adj.
armed with six tusks
दंष्ट्राकराल daMSTrAkarAla
adj.
having terrible tusks
विदन्त vidanta
adj.
deprived of his tusks
दंष्ट्रायुध daMSTrAyudha
adj.
using tusks as weapons
वज्ररद vajrarada
m.
having adamantine tusks
दंष्ट्रायुध daMSTrAyudha
adj.
having tusks for weapons
दन्तहस्तिन् dantahastin
adj.
having tusks and a trunk
निर्दन्त nirdanta
adj.
having no teeth or tusks
महादन्त mahAdanta
m.
elephant with long tusks
तीक्ष्णदंष्ट्र tIkSNadaMSTra
adj.
having sharp teeth or tusks
पाण्डरदन्त pANDaradanta
adj.
having white teeth or tusks
महादंष्ट्र mahAdaMSTra
adj.
having great tusks or fangs
महादन्त mahAdanta
adj.
having large teeth or tusks
भग्नविषाणक bhagnaviSANaka
adj.
having broken horns or tusks
हेमशृङ्गिन् hemazRGgin
adj.
having golden tusks and peaks
ईषादन्त ISAdanta
adj.
having tusks as long as a pole
रौद्रदंष्ट्र raudradaMSTra
adj.
having terrible tusks or fangs
भग्नदंष्ट्र bhagnadaMSTra
adj.
having the tusks or fangs broken
दन्तमध्य dantamadhya
n.
space between an elephant's tusks
असोढ asoDha
m.
elephant with thick and short tusks
रणरङ्क raNaraGka
m.
space between the tusks of an elephant
द्विहन् dvihan
m.
striking twice i.e. with tusks and teeth
स्थूलोच्चय sthUloccaya
m.
hollow at the root of an elephant's tusks
सविषाण saviSANa
adj.
possessing horns or tusks along with tusks
मत्कुण matkuNa
m.
elephant without tusks or of small stature
प्रतिमा pratimA
f.
part of an elephant's head between the tusks
प्रतिमानभाग pratimAnabhAga
m.
part of an elephant's head between the tusks
शङ्ख zaGkha
m.
elephant's cheek or the part between the tusks
परिणतदिक्करिक pariNatadikkarika
adj.
containing mythical elephants stooping to strike with their tusks
Wilson
English
विषाणिन्
m.
(-णी)
1 An elephant.
2 A bull.
3 Any animal with horns.
E.
विषाण a horn or tusk, and इनि
aff.
Apte
English
विषाणिन् [viṣāṇin],
a.
Having (big) horns or tusks
नाराजके जनपदे बद्धघण्टा विषाणिनः (अटन्ति)
Rām.*
2.67.2.
m.
Any animal having horns or tusks.
An elephant
भग्नो निवासो$यमिहास्य पुष्पैः सदानतो येन विषाणिनागः
Śi.*
4.63
12.77.
A bull.
Apte 1890
English
विषाणिन् a. Having horns or tusks.
m. 1 Any animal having horns or tusks.
2 An elephant
भग्नो निवासोऽयमिहास्य पुष्पैः सदानतो येन विषाणिनागः Śi. 4. 63, 12. 77.
3 A bull.
Monier Williams Cologne
English
विषाणि॑न्
mfn.
having horns, horned,
MBh.
Hariv.
(°णि-त्व
n.
)
having tusks,
MBh.
विषाणि॑न्
m.
an elephant,
Hariv.
Śiś.
any horned animal,
W.
Trapa Bispinosa,
L.
a partic. plant growing on the Himavat (= ऋषभ),
L.
pl.
N.
of a people,
RV.
vii, 18, 7 (‘holding horns in the hand’,
Sāy.
)
Monier Williams 1872
English
विषाणिन्, ई, इनी, इ, having horns, horned, having
huge tusks
(ई), m. any horned animal or animal
having tusks
a bull
an elephant.
Macdonell
English
विषाणिन् viṣāṇ-in,
a.
having horns or 🞄tusks
m.
elephant
ep. of a people (holding 🞄horns in their hands, comm.
RV.¹).
Benfey
English
विषाणिन् विषाणिन्, i. e. विषाण +
इन्,
I.
adj.
1. Having horns, MBh. 6,
71.
2. Having huge tusks, Rām. 2,
52, 18, Seramp.
II.
m.
1. Any animal
with horns.
2. A bull.
3. An elephant.
Apte Hindi
Hindi
विषाणिन्
वि* - विषाण + इनि
सींगों वाला या दांतो वाला
विषाणिन्
पुं*
- -
वह जानवर जिसके सींग हों या दांत बाहर निकले हों
विषाणिन्
पुं*
- -
हाथी
विषाणिन्
पुं*
- -
साँड़
L R Vaidya
English
vizARin {% (I) a. (f. नी) %} 1. Having horns
2. having tusks.
vizARin {% (II) m. %} 1. A bull
2. an elephant.
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
विषाणिन् 2. m. a) Elefant auch H 43, 10.
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
शृङ्गिन्, शृङ्गिण, विषाणिन्
adjective
शृङ्गविशिष्टः।
"गौः शृङ्गी पशुः अस्ति।"
Vedic Reference
English
Viṣāṇin occurs once in the Rigveda^1 as the name of a tribe in
the list of the enemies of the Tṛtsus, not as Roth^2 thought, of
their allies. The word seems to mean ‘having horns, but in what
sense is unknown
perhaps their helmets were horn-shaped or
ornamented with horns. They may, like their allies, the Alinas,
Bhalānas, Śivas, and Pakthas, be reckoned as belonging to the
tribes of the north-west.
1) vii. 18, 7.
2) Zur Litteratur und Geschichte des
Weda, 95
Zimmer, Altindisches Leben,
126. But Zimmer, op. cit., 430, 431,
altered his view, and Hopkins' criticism,
overlooking this retractation, in the
Journal of the American Oriental Society,
15, 260, 261, is so far unjustified.
Cf. Ludwig, Translation of the Rig-
veda, 3, 173.
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
विषाणिन्
पु०
विषाणमस्त्यस्य इनि शृङ्गिणि हस्तिनिच अमरः शृङ्गाटके ऋषभौषधे
पु०
राजनि०
Capeller
German
विषाणिन् = vor. Adj.
m.
Elefant.
Grassman
German
viṣāṇín, m., Bezeichnung eines Volksstammes [urspr. Schlachtmesser tragend].
-ínas [N. p.] {534, 7}.