धातुः: विच्छ्
मूलधातुः: विच्छ
धात्वर्थः: भाषायाम्
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: विच्छयति-ते


धातुः: विश्
मूलधातुः: विश
धात्वर्थः: प्रवेशने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: विशति


विश् (वि॒शँ꣡ प्रवेशने - तुदादिः - अनिट्)
ल्युट् = वेशनम्
अनीयर् = वेशनीयः - वेशनीया
ण्वुल् = वेशकः - वेशिका
तुमुँन् = वेष्टुम्
तव्य = वेष्टव्यः - वेष्टव्या
तृच् = वेष्टा - वेष्ट्री
क्त्वा = विष्ट्वा
ल्यप् = प्रविश्य
क्तवतुँ = विष्टवान् - विष्टवती
क्त = विष्टः - विष्टा
शतृँ = विशन् - विशन्ती / विशती

विश्नः [viśnḥ], Lustre, splendour; P.III.3.9.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

विश्न विश्न, i. e. 2. विछ् + न, m.
Splendour, Pāṇ. iii. 3, 90; vi. 4, 19.


विश्न विश्न m. éclat, splendeur.


विश्नः, पुं, (विच्छ दीप्तौ + “यजयाचयतविच्छेति ।”३ । ३ । ९० । इति नङ् ।) दीप्तिः । इतिसिद्धान्तकौमुदी ॥
 गतिः । इति मुग्धबोध-टीकायां दुर्गादासः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

विश्न विश्न, अस्, m. (fr. rt. विछ्, Pāṇ. VI.
4, 19), lustre, splendor.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

विश्न m. (fr. √ विछ्), Pāṇ. iii, 3, 90.


विश्न m. (-श्नः) Lustre, shining.
 E. विच्छ् or विश् to shine, नङ् aff.


विश्न पु० विश--दीप्तौ भावे नङ् । दीप्तौ सि० कौ० ।

विश्न
m. (-श्नः) Lustre, shining.
E. विच्छ to shine, नङ् aff.


विश्न (श्नः) 1.
m. Lustre.


विश्न (vizna)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf