| YouTube Channel

विप (vipa)

 
Yates
English
विप (क) वेपयति 10.
a. To throw.
Wilson
English
विप r. 10th cl. (वेपयति) To throw.
Monier Williams Cologne
English
विप॑
m.
a learned man (= मेधाविन्),
Naigh.
iii, 15
Monier Williams 1872
English
विप, अस्, m., Ved. a praiser (= मेधाविन्, ac-
cording to Naigh. III. 15)
(आ), f. = वाच् (according
to Naigh. I. 11).
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
विप, क्षेपे इति कविकल्पद्रुमः
(चुरा०-पर०-सक०-सेट् ।) क, वेपयति इति दुर्गादासः
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
विप क्षेपे
चु०
उभ०
सक०
सेट् वेपयति--ते अवीविपत्