धातुः: विध्
मूलधातुः: विध
धात्वर्थः: विधाने
गणः: तुदादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: विधति


विध् (वि꣡धँ꣡ विधाने - तुदादिः - सेट्)
ल्युट् = वेधनम्
अनीयर् = वेधनीयः - वेधनीया
ण्वुल् = वेधकः - वेधिका
तुमुँन् = वेधितुम्
तव्य = वेधितव्यः - वेधितव्या
तृच् = वेधिता - वेधित्री
क्त्वा = वेधित्वा / विधित्वा
ल्यप् = प्रविध्य
क्तवतुँ = विधितवान् - विधितवती
क्त = विधितः - विधिता
शतृँ = विधन् - विधन्ती / विधती

विद्रः
पुं* - "व्यध् + रक्, दान्तादेशः, सम्प्रसारणम्"
"फाड़ना, खण्ड खण्ड करना, छेद करना"

विद्रः
पुं* - -
"दरार, छिद्र, विवर"

विद्रः [vidrḥ], 1 Tearing, splitting, piercing.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

विद्रः 1 Tearing, splitting, piercing. 
2 A fissure, hole, cavity. 

विद्र विद्र, i. e. वि-दॄ + अ, n.
 1. Pierc-
ing, perforating.
 2. A hole, a chasm.


विद्र विद्र n. (दृ) fente, trou;
		 action de fendre, de
percer.
विद्रधि m. (धा) abcès interne.
विद्रधिनाशन m. (नश् au c.) moringa hyperanthera, bot.


विद्रं, क्ली, छिद्रम् । इति शब्दचन्द्रिका ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

विद्र विद्र, अम्, n. (probably fr. वि-दॄ or
connected with rt. व्यध्), tearing, splitting, pierc-
ing, perforating; a fissure, hole, chasm.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

विद्र n. (prob. invented to explain वि-द्रधि) = छिद्र, a hole, chasm, L.


विद्र n. (-द्रं)
	 1. A hole, a chasm.
	 2. Piercing, perforating.
 E. विध् to
pierce, aff., रक् form irr.; or वि before, द्रा to sleep, aff. क ।


विद्र न० व्यध--रक् दान्तादेशः । छिद्रे शब्दच० ।

vidra {% n. %} 1. Tearing, piercing; 2. a hole, a fissure.


विद्र
n. (-द्रं)
1 A hole, a chasm.
2 Piercing, perforating.
E. विघ to pierce, aff. रक्, form irr., or वि before द्रा to
sleep, aff. क.


विद्र (द्रं) 1.
n. A hole; a piercing.


विद्र (vidra)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Burnouf