धातुः: वे
मूलधातुः: व्येञ्
धात्वर्थः: संवरणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: व्ययति-ते


धातुः: वे
मूलधातुः: वेञ्
धात्वर्थः: तन्तुसन्ताने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: वयति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: यजादिः


धातुः: वै
मूलधातुः: ओवै
धात्वर्थः: शोषणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: वायति


वे (वे॒ञ् तन्तुसन्ताने - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = वानम्
अनीयर् = वानीयः - वानीया
ण्वुल् = वायकः - वायिका
तुमुँन् = वातुम्
तव्य = वातव्यः - वातव्या
तृच् = वाता - वात्री
क्त्वा = उत्वा
ल्यप् = प्रवाय
क्तवतुँ = उतवान् - उतवती
क्त = उतः - उता
शतृँ = वयन् - वयन्ती
शानच् = वयमानः - वयमाना

वै (ओँ꣡वै꣡ शोषणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = वानम्
अनीयर् = वानीयः - वानीया
ण्वुल् = वायकः - वायिका
तुमुँन् = वातुम्
तव्य = वातव्यः - वातव्या
तृच् = वाता - वात्री
क्त्वा = वात्वा
ल्यप् = प्रवाय
क्तवतुँ = वानवान् - वानवती
क्त = वानः - वाना
शतृँ = वायन् - वायन्ती

वायः
पुं* - वे + घञ्
"वुनना, सीना"

वायः [vāyḥ], [वे-घञ्] Weaving, sewing. -Comp. -दण्डः a weaver's loom.

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

वायः [वे-घञ्] Weaving, sewing. 
Comp. 
दंडः a weaver's loom. 

वाय वाय, i. e. वे + अ, m. Weaving.
 -- Comp.
तन्तु-, तन्त्र-, m. 1. a
weaver, Man. 8, 397; Rām. 2, 90, 15
Gorr. 2. a spider. तुन्न- (vb. तुद्),
m. a tailor, Man. 4, 214.


(vāya), a., webend [von 3. vā], enthalten in vāso-vāyá.


वाय vāy-a, m. (—°) weaver;
 weaving;
 thread 🞄[√ 4. vā]: -ka, m. weaver, sewer.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

वाय वाय, अस्, m. (fr. rt. वे), weaving,
sewing.
—वाय-दण्ड, अस्, m. a weaver's loom.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

1. वाय m. (fr. √ वे; cf. 1. वाप) ‘weaving’ or ‘a weaver’ (See तन्तु-, तन्त्र-, तुन्न-, वासो-व्°)


a thread, strap (See तिरश्चिन-व्°).


2. वाय m. (said to be) patr. fr. वि, a bird, Nir. vi, 28.


3. वाय m. (fr. √ वी) a leader, guide (See पद-वाय॑).


वाय m. (-यः) Weaving.
 E. वे to weave, घञ् aff.


वाय(प)दण्ड m. (-ण्डः) A weaver's loom.
 E. वाय or वाप weaving, दण्ड a stick.


वाय-
 (ifc.) वायक- ag. qui coud, qui tisse.


वाय पु० वे--घञ् । वयने (वोना) ।

वाय
m. (-यः) Weaving.
E. वे to weave, घञ् aff.


वाय (vAya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Macdonell

Benfey

Apte Hindi

L R Vaidya

वाचस्पत्यम्

Grassman

Stchoupak