धातुः: वह्
मूलधातुः: वह
धात्वर्थः: प्रापणे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: द्विकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: वहति-ते


वह् (व॒हँ॑ प्रापणे - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = वहनम्
अनीयर् = वहनीयः - वहनीया
ण्वुल् = वाहकः - वाहिका
तुमुँन् = वोढुम्
तव्य = वोढव्यः - वोढव्या
तृच् = वोढा - वोढ्री
क्त्वा = ऊढ्वा
ल्यप् = प्रोह्य
क्तवतुँ = ऊढवान् - ऊढवती
क्त = ऊढः - ऊढा
शतृँ = वहन् - वहन्ती
शानच् = वहमानः - वहमाना

वहन्तः [vahantḥ], [वह्-झच् Uṇ.3.128]

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

वहन्त वहन्त् + अ (vb. वह्), m. Wind.


वहन्तः, पुं, (वहति वातीति । वह + “तॄभूवहि-वसीति ।” उणा० ३ । १२८ । इति झच् ।)वायुः । इति सिद्धान्तकौमुद्यामुणादिवृत्तिः ॥
(उह्यते इति । कर्म्मणि झच् ।) बाले, त्रि ।इत्युणादिकोषः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

वहन्त, अस्, m. air, wind; an infant.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

वहन्त m. (-न्तः)
	 1. Air, wind.
	 2. An infant.
 E. वह् to bear, Unādi aff. झच् ।


वहन्त पु० वह--झ । वायो सि० कौ० २ बाले उणा० ।

वहन्त
m. (-न्तः)
1 Air, wind.
2 An infant.
E. वह to bear, Uṇādi aff. झच्.


वहन्त (न्तः) 1.
m. Air, wind; an infant.


वहन्त (vahanta)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

L R Vaidya

Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्