धातुः: वृत्
मूलधातुः: वृतु
धात्वर्थः: भाषायाम्
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: वर्तयति-ते


धातुः: वृत्
मूलधातुः: वृतु
धात्वर्थः: वरणे
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: वृत्यते


धातुः: वृत्
मूलधातुः: वृतु
धात्वर्थः: वर्तने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: वर्तते
अनुबन्धादिविशेषः: द्युतादिः,वृतादिः च


वृत् (वृ꣡तुँ꣡ भाषार्थः - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = वर्तनम्
अनीयर् = वर्तनीयः - वर्तनीया
ण्वुल् = वर्तकः - वर्तिका
तुमुँन् = वर्तयितुम् / वर्तितुम्
तव्य = वर्तयितव्यः / वर्तितव्यः - वर्तयितव्या / वर्तितव्या
तृच् = वर्तयिता / वर्तिता - वर्तयित्री / वर्तित्री
क्त्वा = वर्तयित्वा / वर्तित्वा / वृत्त्वा
ल्यप् = प्रवर्त्य / प्रवृत्य
क्तवतुँ = वर्तितवान् / वृत्तवान् - वर्तितवती / वृत्तवती
क्त = वर्तितः / वृत्तः - वर्तिता / वृत्ता
शतृँ = वर्तयन् / वर्तन् - वर्तयन्ती / वर्तन्ती
शानच् = वर्तयमानः / वर्तमानः - वर्तयमाना / वर्तमाना

वृत् (वृ꣡तुँ॒ वरणे वर्तने - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = वर्तनम्
अनीयर् = वर्तनीयः - वर्तनीया
ण्वुल् = वर्तकः - वर्तिका
तुमुँन् = वर्तितुम्
तव्य = वर्तितव्यः - वर्तितव्या
तृच् = वर्तिता - वर्तित्री
क्त्वा = वर्तित्वा / वृत्त्वा
ल्यप् = प्रवृत्य
क्तवतुँ = वृत्तवान् - वृत्तवती
क्त = वृत्तः - वृत्ता
शानच् = वृत्यमानः - वृत्यमाना

वृत् (वृ꣡तुँ॒ वर्तने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = वर्तनम्
अनीयर् = वर्तनीयः - वर्तनीया
ण्वुल् = वर्तकः - वर्तिका
तुमुँन् = वर्तितुम्
तव्य = वर्तितव्यः - वर्तितव्या
तृच् = वर्तिता - वर्तित्री
क्त्वा = वर्तित्वा / वृत्त्वा
ल्यप् = प्रवृत्य
क्तवतुँ = वृत्तवान् - वृत्तवती
क्त = वृत्तः - वृत्ता
शानच् = वर्तमानः - वर्तमाना

वर्त्तक mfn. (-कः-का-कं) Who is or abides, exists, lives, &c.
	 mf. (-कः-का
or की)
	 1. A sort of quail, (Perdix olivacea.)
	 2. A horse's hoof.
	 n.
(-कं) A sort of mixed or bell-metal, commonly Vidari.
 E. वृत् to be,
ण्वुल् aff.


वर्त्तक पु० वृत--ण्वुल् । (भारुइ) १ पक्षिभेदे वर्त्तकाप्यत्र ।२ अश्वस्य क्षुरे च अमरः । ३ वर्त्तलोहे न० हेमच० ।

वर्त्तक
mfn. (-कः-का-कं) Who is or abides, exists, lives, &c.
mf.
(-कः-का)
1 A sort of quail, (Perdix olivacea.)
2 A horse's hoof.
n. (-कं) A sort of mixed or bell-metal, commonly
Vidri.
E. वृत to be, वुन् aff.


वर्त्तक (कः-का-कं) 1.
m. f. A sort of
quail; horse's hoof.
n. Mixed or
bell metal.
a. Extant, living.


वर्त्तक (varttaka)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

वाचस्पत्यम्