धातुः: वर्
मूलधातुः: वर
धात्वर्थः: ईप्सायाम्
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: वरयति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: अदन्तः


ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Madhavlya Dhatu Vritti is about Dhatus

वर  (अर्थः)  ईप्सायाम्
( वरयति ) वारयतीति वृतः 310

वर ईप्सायाम् 
- वरयति  अववरत्  297

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Various kridanta words of Dhatus.

<ul><li><a href="#foot_krm01">1</a> {@“वर ईप्सायाम्”@} <a href="#foot_krm02">2</a> कथादिः, अदन्तश्च। </li> <li><a href="#foot_krm03">3</a> वरकः-रिका, विवरयिषकः-षिका, वरयिता-त्री, विवरयिषिता-त्री;</li> <li> वरयन्-न्ती, विवरयिषन्-न्ती, वरयिष्यन्-न्ती-ती, विवरयिषिष्यन्-न्ती-ती;</li> <li> क्विपि-वः-वरौ-वरः, ल्यपि- <a href="#foot_krm04">4</a> संवरय्य, संविवरयिष्य इत्यादीनि रूपाणि सर्वाण्यपि चौरादिककलयतिवत् <a href="#foot_krm05">5</a> ज्ञेयानि।</li></ul>

प्रासङ्गिक्यः
 <ul><li id="foot_krm01">01 => (१५६०)</li> <li id="foot_krm02">02 => (१०-चुरादिः-१८५३। सक। सेट्। उभ।)</li> <li id="foot_krm03">03 => [[५। अत्र सर्वत्र अल्लोपस्य स्थानिवत्त्वात् उपधावृद्धिर्न भवति।]]</li> <li id="foot_krm04">04 => [[६। ‘ल्यपि लघुपूर्वात्’ (६-४-५६) इति णेरयादेशे रूपमेवम्।]]</li> <li id="foot_krm05">05 => (१७६)</li></ul>

वर (व꣡र꣡ ईप्सायाम् - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = वरणम्
अनीयर् = वरणीयः - वरणीया
ण्वुल् = वरकः - वरिका
तुमुँन् = वरयितुम्
तव्य = वरयितव्यः - वरयितव्या
तृच् = वरयिता - वरयित्री
क्त्वा = वरयित्वा
ल्यप् = प्रवरय्य
क्तवतुँ = वरितवान् - वरितवती
क्त = वरितः - वरिता
शतृँ = वरयन् - वरयन्ती
शानच् = वरयमाणः - वरयमाणा

ADVANCED, Sanskrit to Sanskrit, Only about Dhatus

वर ईप्सायाम्
- कन्यां वरयति, वरः चुरादिवृञो (10208) वारयति, वरति, वरते, स्वादौ वरणे (59)-वृणोति, वृणुते, क्र्य्यादौ वृङ् सम्भक्तौ (942) वृणीते  295

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

वरेन्द्र a m. a chief, sovereign, MW.


वरेन्द्र mn. N. of a part of Bengal, Buddh.


वरे॑न्द्र b वरेश &c. See col. 1.


वरेन्द्र m. (-न्द्रः)
	 1. A chief, a sovereign.
	 2. INDRA.
	 f. (-न्द्री) Ancient
Gaur, the capital and district so named.
 E. वर best, इन्द्र chief, and
with ङीप् aff.; the favourite country of the deity, &c.


वरेन्द्र
m. (-न्द्रः)
1 A chief, a sovereign.
2 INDRA.
f. (-न्द्री) Ancient Gaur, the capital and district so named.
E. वर best, इन्द्र chief, and with ङीप् aff.; the favorite country
of the deity, &c.


वरे_न्द्र (न्द्रः) 1.
m. A chief.
f. Gaur.


वरेन्द्र (varendra)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne