धातुः: रुप्
मूलधातुः: रुप
धात्वर्थः: विमोहने
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: रुप्यति
अनुबन्धादिविशेषः: पुषादिः


रुप् (रु꣡पँ꣡ विमोहने - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = रोपणम्
अनीयर् = रोपणीयः - रोपणीया
ण्वुल् = रोपकः - रोपिका
तुमुँन् = रोपितुम्
तव्य = रोपितव्यः - रोपितव्या
तृच् = रोपिता - रोपित्री
क्त्वा = रोपित्वा / रुपित्वा
ल्यप् = प्ररुप्य
क्तवतुँ = रुपितवान् - रुपितवती
क्त = रुपितः - रुपिता
शतृँ = रुप्यन् - रुप्यन्ती

रोपय rop-aya, cs. of √ ruh;
 -ayitṛ, m. 🞄putter on of (ac., g.);
 planter;
 -ita, cs. pp. 🞄√ ruh;
 -in, a. planting (—°);
 -ya, fp. to be 🞄planted or sown;
 to be healed.


Synonyms: आरोपय, रोपय

verb

सस्यदीनाम् एकस्मात् स्थलात् अन्यत्र स्थापनानुकूलः व्यापारः।; "कृषकः क्षेत्रे धान्यम् आरोपयति।"

रोपय (ropaya)

Macdonell

Lanman

Wordnet