धातुः: रुच्
मूलधातुः: रुच
धात्वर्थः: दीप्तौ-अभिप्रीतौ च
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: रोचते
अनुबन्धादिविशेषः: द्युतादिः


रुच् (रु꣡चँ॒ दीप्तावभिप्रीतौ च - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = रोचनम्
अनीयर् = रोचनीयः - रोचनीया
ण्वुल् = रोचकः - रोचिका
तुमुँन् = रोचितुम्
तव्य = रोचितव्यः - रोचितव्या
तृच् = रोचिता - रोचित्री
क्त्वा = रोचित्वा / रुचित्वा
ल्यप् = प्ररुच्य
क्तवतुँ = रुचितवान् / रोचितवान् - रुचितवती / रोचितवती
क्त = रुचितः / रोचितः - रुचिता / रोचिता
शानच् = रोचमानः - रोचमाना

रोच्य रोच्य pf. ps. de रुच्।


रोच्यं, त्रि, (रुच् + ण्यः । “यजयाचरुचप्रवच-र्च्चश्च ।” ७ । ३ । ६६ । इति कवर्गादेशो न ।)प्रकाश्यम् । प्रीतिविषयः । रुचधातोः कर्म्मणियप्रत्ययेन निष्पन्नोऽयम् ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

रोच्य, अस्, आ, अम्, to be illuminated or enlight-
ened.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

रोच्य᳡ mfn. used in a partic. formula, MaitrS. (cf. रो॑च्).


रोच्य mfn. (-च्यः-च्या-च्य) To be illuminated, &c.
 E. रुच् to shine, aff. ण्य ।


रोच्य
mfn. (-च्यः-च्या-च्यं) To be illuminated or enlightened.
E. रुच to shine, aff. ण्य.


रोच्य (च्यः-च्या-च्यं)
a. That should be
illuminated or enlightened.


रोच्य (rocya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

शब्दकल्पद्रुमः

Burnouf