| YouTube Channel

रेब् (reb)

 
शब्दसागरः
English
रेब्(ऋ)रेबृ r. 1st cl. (रेबते) To go, to move: see रेव
Yates
English
रेब् (ॠ, ङ) रेबति 1.
d. To go.
Apte
English
रेब् [rēb] व् [v] , (व्) 1 Ā. (रेब-व-ते)
To go.
To jump, leap.
Apte 1890
English
रेब्(व) {c1c} A. (रेब-व-ते) 1 To go.
2 To jump, leap.
Monier Williams Cologne
English
रेब् a See रेव्.
रेव् or रेब् (prob. artificial and of doubtful connection with the following words,
Dhātup.
xiv, 39
x, 14), to go, move
to leap, jump.
Monier Williams 1872
English
रेब् रेब् = rt. रेव्, q. v.
Benfey
English
रेब् रेब्, see रेव्।
Bopp
Latin
रेब् 1. A. i. q. रेव्.
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
रेब्
मूलधातुः:
रेबृ
धात्वर्थः:
गतौ
गणः:
भ्वादिः
कर्मकत्वं:
सकर्मकः
इट्त्वं:
सेट्
उपग्रहः:
आत्मनेपदी
रूपम्:
रेबते
Burnouf
French
*रेब् रेब्, cf. रेव्।