धातुः: रिच्
मूलधातुः: रिचिर्
धात्वर्थः: विरेचने
गणः: रुधादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: रिणक्ति-रिङ्क्ते


धातुः: रिच्
मूलधातुः: रिच
धात्वर्थः: वियोजन-सम्पर्चनयोः
गणः: चुरादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: रेचयति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: आधृषीयः


रिच् (रि꣡चँ꣡ वियोजनसम्पर्चनयोः - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = रेचनम्
अनीयर् = रेचनीयः - रेचनीया
ण्वुल् = रेचकः - रेचिका
तुमुँन् = रेचयितुम् / रेचितुम्
तव्य = रेचयितव्यः / रेचितव्यः - रेचयितव्या / रेचितव्या
तृच् = रेचयिता / रेचिता - रेचयित्री / रेचित्री
क्त्वा = रेचयित्वा / रेचित्वा / रिचित्वा
ल्यप् = प्ररेच्य / प्ररिच्य
क्तवतुँ = रेचितवान् / रिचितवान् - रेचितवती / रिचितवती
क्त = रेचितः / रिचितः - रेचिता / रिचिता
शतृँ = रेचयन् / रेचन् - रेचयन्ती / रेचन्ती
शानच् = रेचयमानः / रेचमानः - रेचयमाना / रेचमाना

रिच् (रि॒चिँ॑र् विरेचने - रुधादिः - अनिट्)
ल्युट् = रेचनम्
अनीयर् = रेचनीयः - रेचनीया
ण्वुल् = रेचकः - रेचिका
तुमुँन् = रेक्तुम्
तव्य = रेक्तव्यः - रेक्तव्या
तृच् = रेक्ता - रेक्त्री
क्त्वा = रिक्त्वा
ल्यप् = प्ररिच्य
क्तवतुँ = रिक्तवान् - रिक्तवती
क्त = रिक्तः - रिक्ता
शतृँ = रिञ्चन् - रिञ्चती
शानच् = रिञ्चानः - रिञ्चाना

रेचयामि रेचयामि; pqp. अरीरिचम् (c. de रिच्)
mêler.
		 Séparer, disjoindre.
		 Abandonner.
रेचक a. apéritif, purgatif. -- S. m. nitre.
		 Croton
tiglium, bot. -- S. n. purgation.
रेचन n. et रेचना f. purgation. -- F. [आ ou
ई] la sunda rochani, bot. -- F. [ई] convolvulus turbith; la
दन्ती, bot.


रेचयामि (recayAmi)

Burnouf