| YouTube Channel

रूढः (rUDhaH)

 
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
रूढः,
पुं,
(रुह + क्तः ।) प्रकृतिप्रत्ययार्थमनपेक्ष्यशाब्दबोधजनकः शब्दः यथा, --“मुख्यो लाक्षणिको गौणः शब्दः स्यादौपचा-रिकः ।यौगिको योगरूढो वा रूढो वा मुख्य एव सः
”इति शाब्दिकाः
*
अपि रूढं नाम लक्षयति विभजते ।“रूढं सङ्केतवन्नाम सैव संज्ञेति कीर्त्त्यते ।नैमित्तिकी पारिभाषिक्यौपाधिक्यपि तद्भिदा
”यन्नाम यादृशार्थे सङ्केतितमेव तु यौगिकमपितद्रूढम् योगरूढन्तु पङ्कजादिकं तथा रूढा-नामेव संज्ञापदेनाभिलप्यते तु रूढा-दिवत् संज्ञापि नाम्नोऽवान्तरभेदः येनविभागव्याघातः स्यात् संज्ञायाश्च त्रयो भेदाःनैमित्तिकी पारिभाषिकी औपाधिकी चेति ।पाचकपाठकादयस्तु संज्ञाः सङ्केतशून्यत्वा-दिति वक्ष्यते
ये तु रूढस्य नाम्नश्चतुर्विधत्व-माहुस्तन्मतमुपन्यस्यति ।“जातिद्रव्यगुणस्पन्दैर्धर्म्मैः सङ्केतवत्तया ।जातिशब्दादिभेदेन चातुर्विध्यं परे जगुः
”गोगवयादीनां गोत्वादिजात्या पश्वाढ्यादीनांलाङ्गुलधनादिद्रव्येण धन्यपिशुनादीनां पुण्य-द्वेषादिगुणेन चलचपलादीनाञ्च शब्दानांकर्म्मणावच्छिन्नशक्तिमत्त्वाच्चातुर्विध्यमेव रूढा-नामिति यदुक्तं दण्ड्याचार्य्यैः ।“शब्दैरेभिः प्रतीयन्ते जातिद्रव्यगुणक्रियाः ।चातुर्विध्यादमीषान्तु शब्द उक्तश्चतुर्विधः
इतितदेतज्जड-मूक-मूर्खादीनामन्यशून्यादीनाञ्चशब्दानामपरिग्रहापत्त्या परित्यक्तमस्माभिः
*
नैमित्तिकसंज्ञां लक्षयति ।“जात्यवच्छिन्नसङ्केतवती नैमित्तिकी मता ।जातिमात्रे हि सङ्के ताद्व्यक्तेर्भाणं सुदुष्करम्
”यन्नामजात्यवच्छिन्नसङ्केतवत् सा नैमित्तिकीसंज्ञा यथा गोचैत्रादिः सा हि गोत्वचैत्रत्वादि-जात्यवच्छिन्नमेव गवादिकमभिधत्ते तु गोत्वा-दिजातिमात्रम् गोपदं गोत्वे सङ्केतितमित्या-कारकग्रहाद्गामानयेत्यादौ गोत्वादिना गवा-देरन्वयानुपपत्तेश्च एकशक्तत्वग्रहस्यान्यानुभाव-कत्वेऽतिप्रसङ्गात्
*
पारिभाषिकीमौपाधि-कीञ्च संज्ञां क्रमेण लक्षयति ।“उभयावृत्तिधर्म्मेण संज्ञा स्यात् पारिभाषिकी ।औपाधिकी त्वनुगतोपाधिना या प्रवर्त्तते
”उभयावृत्तिधर्म्मावच्छिन्नसङ्केतवती संज्ञा पारि-भाषिकी यथाकाशडित्थादिः या चानुगतो-पाध्यवच्छिन्नसङ्केतवती संज्ञा सा त्वौपाधिकी ।यथा भूतदूतादिः सा हि सचेतनवृत्तिविशेष-गुणवत्त्ववार्त्ताहारकत्वाद्यनुगतोपाधिपुरस्कारे-णैव प्रवर्त्तते इति शब्दशक्तिप्रकाशिका
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“रुह बीजजन्मनि प्रादुर्भावे च”@} 2 ज्वलादिः।
‘-- प्रादुर्भावे च’ इति केचिन्न पठन्ति।
‘रुह जन्मनि--’ इति न्यासे पाठः।
3 रोहकः-हिका, 4 रोपकः-पिका, रोहकः-हिका, 5 रुरुक्षकः-क्षिका, रोरुहकः-हिका
6 रोढा-रोढ्री, रोपयिता-रोहयिता-त्री, रुरुक्षिता-त्री, रोरुहिता-त्री
रोहन्-न्ती, रोपयन्-रोहयन्-न्ती, रुरुक्षन्-न्ती
-- रोक्ष्यन्-न्ती-ती, रोपयिष्यन्-रोहयिष्यन्-न्ती-ती, रुरुक्षिष्यन्-न्ती-ती
-- -- रोपयमाणः-रोहयमाणः, -- रोरुह्यमाणः
-- रोपयिष्यमाणः-रोहयिष्यमाणः, -- रोरुहिष्यमाणः
7 अम्बुरुट्-रुड्-रुहौ-रुहः
-- -- -- रूढम्-रूढः-रूढवान्, 8 आरूढो वृक्षम्-आरूढो वृक्षः, 9 रूढः, रोपितः-रोहितः, 10 रोहितः, लोहितः-लोहिताया, लोहितकः, लोहितकं 11, रुरुक्षितः, रोरुहितः-तवान्
12 13 रुहः-रोहः, प्ररुहः-प्ररोहः, 14 पाणिरुहः 15 -भूरुहः-उर्वीरुहः-शिरोरुहः-सरोरुहम्, 16 न्यग्रोधः, 17 वीरुत् 18, 19 विरोही-रोहिणी, 20 रोहणः, रोपः-रोहः, 21 धान्यरोपी, रुरुक्षुः-रोरोहः
रोढव्यम्, रोपयितव्यम्-रोहयितव्यम्, रुरुक्षितव्यम्, रोरुहितव्यम्
रोहणीयम्, रोपणीयम्-रोहणीयम्, रुरुक्षणीयम्, रोरुहणीयम्
रोह्यम्, रोप्यम्-रोह्यम्, रुरुक्ष्यम्, रोरुह्यम्
ईषद्रोहः-दूरोहः-सुरोहः
-- -- -- रुह्यमाणः, रोप्यमाणः-रोह्यमाणः, रुरुक्ष्यमाणः, रोरुह्यमाणः
रोहः, आरोपः-रोहः, रुरुक्षः, रोरुहः
रोढुम्, रोपयितुम्-रोहयितुम्, रुरुक्षितुम्, रोरुहितुम्
रूढिः, 22 रूढिः, 23 24 बीजरुहाकुर्वन्, प्राजरुहाकुर्वन्, रोपणा-रोहणा, आरुरुक्षा, रोरुहा
रोहणम्, रोपणम्-रोहणम्, रुरुक्षणम्, रोरुहणम्
रूढ्वा, रोपयित्वा-रोहयित्वा, रुरुक्षित्वा, रोरुहित्वा
आरुह्य, आरोप्य-आरोह्य, आरुरुक्ष्य, आरोरुह्य
रोहम् २, रूढ्वा २, रोपम् २-रोहम् २, रोपयित्वा २-रोहयित्वा २, रुरुक्षम् २, रुरुक्षित्वा २, रोरुहम्
रोरुहित्वा
25 इतीन्प्रत्ययः।
रोहतीति रोहिः = जन्म।]] रोहिः, 26 इतीतिप्रत्ययः।
रोहित् = वीरुत्प्रकारः, सूर्योऽग्निश्च।]] रोहित्, 27 इतीतन्प्रत्ययः, रेफस्य लकारश्च वा भवति।]] रोहितः-लोहितः, 28 इति टिषच्प्रत्यये धातोर्वृद्धौ रौहिषः इति भवति।
रौहिषः = तृणजातिः, स्त्रियां षित्त्वात् ङीषि रौहिषी = दूर्वा।]] रौहिषः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१४३२)
02
=>
(१-भ्वादिः-८५९। अक। अनि। पर।)
03
=>
[पृष्ठम्११३५+ २८]
04
=>
[[१। ण्यन्ते सर्वत्र, ‘रुहः पोऽन्यतरस्याम्’ (७-३-४३) इति विकल्पेन हकारस्य पकारः। तेन रूपद्वयम्। यद्यपि दैवादिकरुप्यतेर्ण्यन्ते रोपक इति, रोहतेश्च रोहक इति सिद्ध्यति, धातूनामनेकार्थत्वात् बीजजन्मनि उभयत्र वृत्तिरपि सुलभा
\n\n तथापि धातूनामनेकार्थत्वेऽपि, सर्वेषां सर्वार्थकत्वमित्यतः सूत्रारम्भस्य चारितार्थ्यं बोध्यम्। विस्तरस्तु न्यासादिषु बोध्यः।]]
05
=>
[[२। ‘दिहिर्दुहिर्मेहतिरोहती वहिः--’ (व्याघ्रभूतिकारिका ७-२-१०) इति वचनात् धातोरस्यानिट्त्वं बोध्यम्। ‘हो ढः’ (८-२-३१) इति ढत्वे, ‘षढोः कः सि’ (८-२-४१) इति ककारे षत्वे रूपमेवम्।]]
06
=>
[[३। तृजादिषु ‘पुगन्तलघूपधस्य च’ (७-३-८६) इति प्रथमं गुणे, तदनन्तरं ढत्व- धत्वष्टुत्वढलोपाः। ‘पर्जन्यवल्लक्षणं प्रवर्तते’ (परि। १२१) इति न्यायेन ‘ढ्रलोपे--’ (६-३-१११) इति दीर्घः--ओकारः--अत्रापि भवतीति बोध्यम्।]]
07
=>
[[आ। ‘विसृत्वरैरम्बुरुहां रजोभिः यमस्वसुश्चित्र इवोदभारः।।’ शि। व। ३। ११।]]
08
=>
[[४। ‘गत्यर्थाकर्मक--’ (३-४-७२) इत्यादिना कर्तरि कर्मणि क्तप्रत्ययः।]]
09
=>
[[५। ‘क्तिच्क्तौ च--’ (३-३-१७४) इति संज्ञायां क्तप्रत्ययः। रूढः = रूढिं गतः।]]
10
=>
[[६। ण्यन्तात् कर्तरि क्तप्रत्यये साधुरयम्। अस्यैव शब्दस्य कपिलकादिगणे (वा। ८-२-१८) पाठात् विकल्पेन धात्वादेर्लकारः--लोहितः = वर्णविशेषः। अभिधानस्वाभाव्यात् वर्णवाचकत्वमधुना धातोरिति बोध्यम्। लोहिताया इति। अत्र अलोहितो लोहितो भवतीति च्व्यन्तात् लोहितशब्दात् ‘लोहितादिडाज्भ्यः क्यष्’ (३-१-१३) इति क्यष्। ‘सनाद्यन्ता धातवः’ (३-१-३२) इति धातुसंज्ञा। ‘अ प्रत्ययात्’ (३-३-१०२) इति प्रत्ययान्तादकारप्रत्ययः। लोहितकः इति अत्र ‘लोहितान्मणौ’ (५-४-३०) इति स्वार्थे कन्प्रत्ययः। ‘लोहितकं मुखम्’ इत्यत्र तु ‘वर्णे चानित्ये’ (५-४-३१) इत्यनित्यवर्णवाचकात्लोहितशब्दात् स्वार्थे कन्प्रत्ययः।]]
11
=>
[मुखम्]
12
=>
[पृष्ठम्११३६+ २६]
13
=>
[[१। ‘ज्वलितिकसन्तेभ्यः--’ (३-१-१४०) इति कर्तरि वैकल्पिको णप्रत्ययः। णप्रत्यय- पक्षे रोहः इति सम्पद्यते। तदभावपक्षे ‘इगुपधज्ञा--’ (३-१-१३५) इति कप्रत्यये रुहः इति भवति। रुहः = मृगविशेषः।]]
14
=>
[[२। ‘सुपि स्थः’ (३-२-४) इत्यत्र, ‘सुपि’ इति योगविभागात् पाण्यादिषु सुबन्तेषूप- पदेषु कर्तरि कप्रत्ययः। अत्र ‘इगुपध--’ (३-१-१३५) इति कप्रत्यय इति प्रक्रियाकौमुदी। तत्र निरुपपदाधिकारात् चिन्त्यमिदम्।]]
15
=>
[[आ। ‘पीने भटस्योरसि वीक्ष्य भुग्नान् तनुत्वचः पाणिरुहान् सुमध्या।’ भ। का। ११। ८।]]
16
=>
[[३। न्यक् रोहतीति न्यग्रोधः = वटवृक्षः। बाहुलकात् कर्तरि घञ्। न्यङ्क्वादिषु (७-३-५३) पाठात् धातुहकारस्य धकारः।]]
17
=>
[[४। विविधं रोहतीति वीरुत् = लता। ‘अन्येभ्योऽपि दृश्यते’ (३-२-१७८) इति क्विपि, न्यङ्क्वादित्वात् (७-३-५३) हकारस्य धकारः। ‘अन्येषामपि दृश्यते’ (६-३-१३७) इति दीर्घः।]]
18
=>
[[B। ‘… वीरुत्ततिर्भृङ्गकुलैररंसीत्।।’ वा। वि। ३। १७।]]
19
=>
[[५। विशेषेण रोहतीति विरोही तृणादयः। तद्धर्मिणि णिनिः। केवलाण्णिनिप्रत्ययेऽपि रोही इति भवति। तदन्तात् स्त्रियां नान्तत्वेन ङीषि रोहिणी इति।]]
20
=>
[[६। नन्द्यादित्वात् (३-१-१३४) कर्तरि ल्युः। रोहणः = रत्नपर्वतः।]]
21
=>
[[७। धान्यानि रोपयतीति धान्यरोपी। ण्यन्तात् णिनिः।]]
22
=>
[[८। संज्ञायां क्तिच्। ढत्वष्टुत्वढलोपदीर्घाः यथालक्षणमिह बोध्याः।]]
23
=>
[पृष्ठम्११३७+ २४]
24
=>
[[१। बीजं रोहयतीत्यर्थे अन्तर्भावितण्यर्थादस्मात् मूलविभुजादित्वात् (वा। ३-२-५) कर्तरि कप्रत्ययः। तदन्तात् स्त्रियां टापि बीजरुहा इति सम्पद्यते। साक्षात्- प्रभृतिषु (१-४-७४) गणे बीजरुहा इति पाठादस्य कृञो योगे गतिसंज्ञा। ‘ते प्राग् धातोः’ (१-४-८०) इति धातोः पूर्वमस्य प्रयोगः। ‘कुगतिप्रादयः’ (२-२-१८) इति समासः। बीजरुहाकुर्वन् = केशाः छिन्नाः पुना रोहयन् इत्यर्थः। एवं प्राजरुहाकुर्वन् इत्यत्रापि बोध्यम्।]]
25
=>
[[२। ‘हृपिशिरुहि--’ [द। उ। १-४७]
26
=>
[[३। ‘हृसृरुहि--’ [द। उ। ६-३]
27
=>
[[४। ‘रुहे रश्च लो वा’ [द। उ। ६-१३]
28
=>
[[५। ‘रुहेर्वृद्धिश्च’ [द। उ। ९। ४]
1 {@“वगि गत्यर्थः”@} 2 “वङ्गिः गतिवैकल्ये रूढः
वङ्गति, वङ्गः” इति क्षीरतरङ्गिण्याम्।
वङ्गकः-ङ्गिका, वङ्गकः-ङ्गिका, विवङ्गिषकः-षिका, वावङ्गकः-ङ्गिका
वङ्गिता-त्री, वङ्गयिता-त्री, विवङ्गिषिता-त्री, वावङ्गिता-त्री
इत्यादीनि सर्वाण्यपि रूपाणि भौवादिककङ्कतिवत् 3 ऊह्यानि।
अस्य धातोः परस्मैपदित्वात् शुद्धे शानच्प्रत्ययो भवति।
4 ण्यन्ते--वङ्गयमानः इति।
5 वङ्गः।
वङ्गुरिः-भूषणभेदः।
वङ्गितः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१५३२)
02
=>
(१-भ्वादिः-१४७। सक। सेट्। पर।)
03
=>
(१४०)
04
=>
[पृष्ठम्११८३+ २८]
05
=>
[[१। वङ्गतीति वङ्गः = जनपदः। ‘हलश्च’ (३-३-१२१) इति संज्ञायामधिकरणे घञ्प्रत्यये रूपमेवम्।]]