| YouTube Channel

रिक्थिन् (rikthin)

 
शब्दसागरः
English
रिक्थिन्
mfn.
 (-क्थी-क्थिनी-क्थि) Wealthy, possessing property.
m.
 (-क्थी)
A successor or an heir.
E.
 रिक्थ wealth, इनि
aff.
Capeller Eng
English
रिक्थिन्
a.
 poss. to रिक्थ॑
m.
 heir or bequeather.
Yates
English
रिक्थिन् (क्थी-क्थिनी-क्थि)
a. Wealthy,
rich.
m.
 A successor, an heir.
Wilson
English
रिक्थिन्
mfn.
 (-क्थी-क्थिनी-क्थि) Wealthy, possessing property.
m.
(-क्थी) A successor or an heir.
E.
 रिक्थ wealth, and इनि
aff.
Apte
English
रिक्थिन् [rikthin],
a.
Inheriting property.
Wealthy, rich.
m.
An heir.
A testator
Y.
Apte 1890
English
रिक्थिन् a. 1 Inheriting property.
2 Wealthy, rich.
m. An heir.
Monier Williams Cologne
English
रिक्थिन्
mfn.
 or
m.
 inheriting property, an heir,
Yājñ.
Dāyabh.
रिक्थिन्
mfn.
 possessing property, wealthy,
W.
रिक्थिन्
m.
 a testator,
Yājñ.
Monier Williams 1872
English
रिक्थिन्, ई, इनी, इ, inheriting property
possessing
property, wealthy
(ई), m. an heir.
Macdonell
English
रिक्थिन् rikth-in,
a.
 inheriting
m.
 heir
🞄testator.
Benfey
English
रिक्थिन् रिक्थिन्, i. e. रिक्थ + इन्,
I.
adj.
 Wealthy.
II.
m.
 An heir, Man.
9, 162 (
एक-, An heir of one man).
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
रिक्थिन्
त्रि०
 रिक्थं ग्राह्यत्वेनास्त्यश्य इनि । दायहा-रिणि दायादे “उभयोरप्यसौ रिक्थी” इति मनुः ।
Capeller
German
रिक्थिन् = vor. Adj.
m.
 Erbe o. Erblasser.