| YouTube Channel

रफ् (raph)

 
शब्दसागरः
English
रफ् (इ) रफि r. 1st cl. (रफति रम्फति)
1. To go, to move.
2. To hurt, to injure or kill.
Capeller Eng
English
रफ् only
pp.
 रफित॑ brought down, wretched.
Yates
English
रफ् (इ) रंफति 1.
a. To go
to hurt.
Apte
English
रफ् [raph] रम्फ् [ramph], रम्फ् 1
P.
 (र-रम्फति)
To go.
To hurt, kill.
Apte 1890
English
रफ्, रंफ् {c1c} P. (रफति) 1 To go.
2 To hurt, kill.
Monier Williams Cologne
English
रफ् (cf. √ ऋफ् and रम्फ्)
cl.
 1.
P.
 रफति to go,
Dhātup.
 xi, 19 (accord. to
Vop.
 also ‘to injure, kill’).
Monier Williams 1872
English
रफ् रफ् or रम्फ्, cl. 1. P. रफति,
रम्फति, &c., to go [cf. rt. रर्फ्]
to
injure, hurt, kill
[cf. rts. रिफ्, ऋफ्
cf. also Lat.
rep-o, serp-o.]
Macdonell
English
रफ् RAPH, only pp. raphitá, wretched 🞄(RV.¹).
Benfey
English
† रफ् रफ्, रम्फ् रम्फ्, रर्फ्
रर्फ्, i. 1, Par.
1. To go.
2. To
kill.
Bopp
Latin
रफ् 1. P. (गत्याम् K. गत्याम् वधे V.) ire
occidere. Cf.
रम्फ्, रर्क्, रम्ब्, सृप् i. e. सर्प्
lat. repo, serpo.
Kridanta Forms
Sanskrit
रफ् (र꣡फँ꣡ गतौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = रफणम्
अनीयर् = रफणीयः - रफणीया
ण्वुल् = राफकः - राफिका
तुमुँन् = रफितुम्
तव्य = रफितव्यः - रफितव्या
तृच् = रफिता - रफित्री
क्त्वा = रफित्वा
ल्यप् = प्ररफ्य
क्तवतुँ = रफितवान् - रफितवती
क्त = रफितः - रफिता
शतृँ = रफन् - रफन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 रफ्
मूलधातुः:
 रफ
धात्वर्थः:
 गतौ
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 रफति
Capeller
German
रफ्, nur p. p. रफित elend, krank.
Grassman
German
√raph (vgl. rápas) etwa beschädigen, verletzen
davon %%raphitá%%.
Part. II. raphitá (beschädigt, krank, elend):
-ā́ya {943, 2} neben ādhrā́ya.
Burnouf
French
*रफ् रफ्। रफामि et रम्फामि 1. Aller.
Tuer. Cf. सृप्, etc.