| YouTube Channel

रङ्घ् (raGgh)

 
Capeller Eng
English
रङ्घ् रङ्घते hasten, run.
Apte
English
रङ्घ् [raṅgh], I. 1
U.
 (रङ्घति-ते)
To go.
To go quickly, hasten
द्वारं ररङ्घतुर्याम्यम्
Bk.*
 14.15. -II. 1
U.
 (रङ्घयति-ते)
To shine.
To speak.
Apte 1890
English
रंघ् {vI.v} {c1c} U. (रंघति-ते) 1 To go.
2 To go quickly, hasten
द्वारं ररंघतुर्याम्यं Bk. 14. 15. {vII.v} {c10c} U. (रंघयति-ते) 1 To shine.
2 To speak.
Monier Williams Cologne
English
रङ्घ् (cf. √ रंह्)
cl.
 1. Ā. (Dhātup. iv, 33) रङ्घते, to hasten, run,
Bhaṭṭ.
 (cf.
Ragh.
 iii, 21) :
Caus.
 or
cl.
 10. (Dhātup. xxxiii, 120) to speak
to shine.
Monier Williams 1872
English
रङ्घ् रङ्घ् [cf. rt. रंह्], cl. 1. A. रङ्-
घते, ररङ्घे, रङ्घितुम्, to go, hasten,
run
cl. 10. P. or Caus. रङ्घयति, -यितुम्, to
speak
to shine.
Macdonell
English
रङ्घ् RAṄGH, Ⅰ. Ā. raṅghate [= √ raṃh], 🞄hasten, run.
Benfey
English
रङ्घ् रङ्घ्, i. 1, Ātm. To go, to
move swiftly (cf. लङ्घ्), Bhaṭṭ. 14, 15.
† i. 10, To speak, to shine.
Bopp
Latin
1. रङ्घ् 1. A. (गमने K. गतौ V.) ire, currere. Etiam P.
BHATT. 14. 15.: द्वारं ररङ्घतुः. V. रख्.
2. रङ्घ् 10. P. (भासि) lucere, splendere.
Indian Epigraphical Glossary
English
raṅgh (CII 1), ‘to be eager’.
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 रङ्घ्
मूलधातुः:
 रघि
धात्वर्थः:
 गतौ
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 आत्मनेपदी
रूपम्:
 रङ्घते
धातुः:
 रङ्घ्
मूलधातुः:
 रघि
धात्वर्थः:
 भाषायाम्
गणः:
 चुरादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 आत्मनेपदी
रूपम्:
 रङ्घयति-ते
Capeller
German
रङ्घ्, रङ्घते eilen, rennen.
Burnouf
French
*रङ्घ् रङ्घ्। रङ्घे 1
p. ररङ्घे
etc.
Aller, se hâter, courir
cf. रख्।
*रङ्घ् रङ्घ्। रङ्घयामि 10. Briller. Parler.