| YouTube Channel

रंरमकः-मिका (raMramakaH-mikA)

 
कृदन्तरूपमाला
Sanskrit
1 {@“रम क्रीडायाम्”@} 2 ज्वलादिः।
‘रमु--’ इत्युदितं केचित् पठन्ति।
3 रामकः-मिका, 4 रमकः-मिका, 5 रिरंसकः-सिका, 6 रंरमकः-मिका
7 रन्ता-रन्त्री, रमयिता-त्री, रिरंसिता-त्री, रंरमिता-त्री
8 विरमन्-आरमन्-परिरमन्-न्ती, 9 देवदत्तम्] उपरमन्, 10 यावद्भुक्तम्] उपरमन्, रमयन्-न्ती, 11 विरिरंसन्-आरिरंसन्-परिरिरंसन्-देवदत्तम्-उपरिरंसन्, 12 उपरिरंसन्-न्ती
-- विरंस्यन्-न्ती-ती, आरंस्यन्, परिरंस्यन्, 13 उपरंस्यन्, रमयिष्यन्- न्ती-ती, विरिरंसिष्यन्-आरिरंसिष्यन्-परिरिरंसिष्यन्-देवदत्तमुपरिरंसिष्यन्- 14 उपरिरंसिष्यन्-न्ती-ती
-- रममाणः, यावद्भुक्तमुपरममाणः, रमयमाणः, रिरंसमानः, रंरम्यमाणः
रंस्यमानः, 15 उपरंस्यमानः, रमयिष्यमाणः, रिरंसिष्यमाणः, रंरमिष्यमाणः
16 17 सुरत्-सुरतौ-सुरतः
-- -- -- रतम्-रतः-रतवान्, रमितः, रिरंसितः, रंरमितः-तवान्
18 रमः-रमा, रामः-रामा, 19 रामः, 20 रम्यः, रमणीयः, 21 रेमिः, 22 रन्तिः, रतिः, 23 रमणः 24, 25 स्तम्बेरमः, 26 २। निष्ठायाम्, ‘अनुदात्तोपदेशवनतितनोत्यादीनाम् अनुनासिकलोपो झलि क्ङिति’ 27 इत्यनुनासिकलोपः।
एवमेव क्त्वा-क्तिन्प्रभृतिष्वपीति ज्ञेयम्।
१०। ‘स्तम्बकर्णयो रमिजपोः’ 28 इति स्तम्बरूपे सुबन्ते उपपदे रमेरच्प्रत्ययः।
‘हस्तिसूचकयोरिति वक्तव्यम्’ 29 इति नियमात् गजविषय एव।
स्तम्बे रमत इति स्तम्बेरमः = हस्ती।
‘हलदन्तात् सप्तम्याः संज्ञायाम्’ 30 इति, ‘तत्पुरुषे कृति बहुलम्’ 31 इति वा सप्तम्या अलुक्।
32 33 मनोरमा, रामः, रिरंसुः 34 -रिरमयिषुः, रंरमः
रन्तव्यम्, रमयितव्यम्, रिरंसितव्यम्, रंरमितव्यम्
रमणीयम्, रमणीयम्, रिरंसनीयम्, रंरमणीयम्
रम्यम्, रम्यम्, रिरंस्यम्, रंरम्यम्
ईषद्रमः-दूरमः-सुरमः-
-- -- -- रम्यमाणः, रम्यमाणः, रिरंस्यमानः, रंरम्यमाणः
रामः, 35 उपरमः, 36 आरामः, रामः, रिरंसः, रंरमः
रन्तुम्, रमयितुम्, रिरंसितुम्, रंरमितुम्
रतिः, रमणा, रिरंसा-रिरमयिषा, रंरमा
रमणम्, रमणम्, रिरंसनम्, रंरमणम्
37 रत्वा, रमयित्वा, रिरंसित्वा, रंरमित्वा
38 विरम्य-विरत्य, विरमय्य, विरिरंस्य, विरंरम्य
रामम् २, रत्वा २, रमम् २-रामम् २, रमयित्वा २, रिरंसम् २, रिरंसित्वा २, रंरमम्
रंरमित्वा
39 40 रमतिः, 41 इति डप्रत्ययः।
बाहुलकात् ‘चुट्’ 42 इति डकारस्येत्संज्ञा न।
‘ञम्’ इति ‘ञमङणनम्’ इत्यस्य प्रत्याहारः उणादिषु दृश्यते।]] रण्डा, 43 इति नप्रत्ययः, तकारश्चान्तादेशः।
रमन्तेऽस्मिन् इति रत्नम् = वैडूर्यादिः।]] रत्नम्, 44 इति क्तप्रत्यये पाक्षिके पूर्वपददीर्घे सुरतः-सूरतः इति सिध्यतः।
सूरतः = बुधः।]] सुरतः-सूरतः, 45 इत्यादिना क्थन्प्रत्ययः।
उपधानकारलोपश्च।]] रथः, 46 इति अन्यप्रत्ययः।
रमण्यम् = शोभनम्।]] रमण्यम्, 47 इति असुन्प्रत्ययो देशे गम्यमाने हकारश्चान्ता- देशः।
रमन्तेऽस्मिन् इति रहः = विबिक्तदेशः।]] रहः।
प्रासङ्गिक्यः
01
=>
(१३८०)
02
=>
(१-भ्वादिः-८५३। अक। अनि। आत्म।)
03
=>
[[१। उदात्तोपदेशाभावात् वृद्धिनिषेधो नात्र प्रवर्तते। एवमेव वृद्धियोग्येषु घञादिषु सर्वत्र बोध्यम्।]]
04
=>
[[२। अमन्तत्वेन, ‘जनीजॄष्क्नसुरञ्जोऽमन्ताश्च’ (ग। सू। भ्वादिषु) इति मित्संज्ञायाम्, ‘मितां ह्रस्वः’ (६-४-९२) इति णौ उपधाया ह्रस्वः। एवं ण्यन्ते सर्वत्र बोध्यम्।]]
05
=>
[[३। ‘यमिर्ञमन्तेष्वनिडेक इष्यते रमिश्च’ (व्याघ्रभूतिकारिका ७-२-१०) इति वचनात् अनिट्त्वम्। सनि परतो मकारस्यानुस्वारे रूपमेवं सर्वत्रेति बोध्यम्।]]
06
=>
[[४। यङन्ते सर्वत्र, ‘नुगतोऽनुनासिकान्तस्य’ (७-४-८५) नुगागमः।]]
07
=>
[[५। धातोरनिट्त्वात्, धातुमकारस्यानुस्वारे परसवर्णे रूपमेवम्।]]
08
=>
[[६। ‘व्याङ्परिभ्यो रमः’ (१-३-८३) इति वचनात् वि, आ(ङ्), परिपूर्वका- दस्माच्छता।]]
09
=>
[ [[७। ‘उपाच्च’ (१-३-८४) इति परस्मैपदं शता। नच उपपूर्वकस्य रमेरकर्मकत्वात् कथं ‘देवदत्तमुपरमन्’ इति सकर्मकप्रयोगोपपत्तिरिति वाच्यम्। ‘अन्त’ र्भावितण्यर्थोऽत्र सकर्मकः।’ इति क्षीरतरङ्गिण्याद्युक्तेः ‘देवदत्तमुपरमयन् इत्यर्थकत्वादिति ज्ञेयम्। “अन्तर्भावितः = बुध्याऽनुप्रवेशितो ण्यर्थः = प्रयोज्यप्रयोज- कभावो यस्य तथोक्तः। एवंविधस्य तस्य प्रयोज्येन कर्मणा सकर्मकत्वमुपपद्यत एव।” इति न्यासोक्तिरिहावधार्या।]]
10
=>
[ [[८। ‘विभाषाऽकर्मकात्’ (१-३-८५) इति परस्मैपदं, शता। भोजनाद् भोजनान्निवर्तते इत्यर्थः। पक्षे यथाप्राप्तमात्मनेपदमपि साधु।]]
11
=>
[[९। ‘पूर्ववत् सनः’ (१-३-६२) इति सन्नन्ताच्छतुरुपपत्तिर्ज्ञेया।]]
12
=>
[यावद्भुक्तम्]
13
=>
[देवदत्तम्]
14
=>
[यावद्भुक्तम्]
15
=>
[यावद्भुक्तम्]
16
=>
[पृष्ठम्११०५+ ३३]
17
=>
[[१। ‘गमादीनामिति वक्तव्यम्’ (वा। ६-४-४०) इति वचनात् क्विपि अनुनासिकलोपः। तुक् भवति।]]
18
=>
[[३। ‘ज्वलितिकसन्तेभ्यो णः’ (३-१-१४०) इति कर्तरि णप्रत्ययो विकल्पेन। णप्रत्य- यपक्षे रामः इति भवति। पक्षे पचादित्वादौत्सर्गिकेऽच्प्रत्यये रमः इति भवति। स्त्रियां टापि रमा, रामा इति भवतः।]]
19
=>
[[४। ‘हलश्च’ (३-३-१२१) इति संज्ञायां घञि रूपमिति केचित्। अन्ये तु ‘रमन्ते योगिनो यस्मिन् चिदानन्दे परात्मनि।’ इत्यादिनिर्वचनानुसारेणाधिकरणे, ‘अकर्तरि कारके संज्ञायाम्’ (३-३-१९) इति घञ् इति साधयन्ति।]]
20
=>
[[५। ‘पोरदुपधात्’ (३-१-९८) इति ण्यदपवादो यत्प्रत्ययः। अयं बाहुलकात् कर्तरि भवति। एवमेव रमणीयः इत्यत्रापि बाहुलकादेवानीयरिति प्रक्रियासर्वस्वम्।]]
21
=>
[[६। ‘उत्सर्गश्छन्दसि सदादिभ्यो दर्शनात्’ (वा। ३-२-१७१) इति वचनात् किप्रत्ययोऽथवा किन्प्रत्ययः। छन्दसि विषये ‘सेदिः, मेनिः, रेमिः--’ इत्यादीनां किकिन्नन्तानां बहूनां शब्दानां दर्शनात् ‘आदृगमहनजनः किकिनौ लिट् च’ (३-२-१७१) इत्यत्र परिगणनं मास्तु। किं तु औत्सर्गिकत्वं किकिनोः--इति प्रकृतवार्तिकार्थः। किकिनोः प्रत्यययोर्लिड्वद्भावातिदेशात् द्विर्वचनम्। एत्वाभ्यासलोपौ भवतः।]]
22
=>
[[७। ‘क्तिच्क्तौ संज्ञायाम्’ (३-३-१७४) इति क्तिच्। ‘न क्तिचि दीर्घश्च’ (६-४-३९) इति दीर्घानुनासिकलोपनिषेधः।]]
23
=>
[[८। रतिरिति मन्मथपत्न्युच्यते। अत्र बाहुलकात्, ‘स्त्रियां क्तिन्’ (३-३-९४) इति संज्ञायां क्तिन्। अनुनासिकलोपः। ‘अकर्तरि कारके संज्ञायाम्’ (३-३-१९) इत्यतोऽत्र (३-३-९४) ‘संज्ञायाम्’ इत्यनुवर्तते। ‘संज्ञायाम्’ (३-३-१०९) इति प्राप्तस्य ण्वुलोऽपवादः।]]
24
=>
[[आ। ‘नन्दनानि मुनीन्द्राणां रमणानि वनौकसाम्।’ भ। का। ६-७३।]]
25
=>
[[९। नन्द्यादित्वात् (३-१-१३४) ण्यन्तात् कर्तरि ल्युः। रमणी इति तु गौरादि- (४-१-४१) पाठात् ङीषि साधुः।]]
26
=>
[[B। ‘बलिनावमुमद्रीन्द्रं युवां स्तम्बेरमाविव।’ भ। का। ६-९३।]]
27
=>
(६-४-३७)
28
=>
(३-२-१३)
29
=>
(वा। ३-२-१३)
30
=>
(६-३-९)
31
=>
(६-३-१४)
32
=>
[पृष्ठम्११०६+ २६]
33
=>
[[१। मनांसि रमयतीति मनोरमा। ण्यन्तात् कर्मण्यणि, बाहुलकत्वेन अजादिषु (४-१-४) पाठात् ङीपं बाधित्वा टाप्। प्रौढमनौरमा, बालमनोरमा इत्याद्यभिधानमेव टाबन्तत्वे, तत्रापि बाहुलकाश्रयणे बीजमिति ज्ञेयम्। ‘अभिधानलक्षणाः कृत्तद्धितसमासान्ताः’ इति भाष्येऽसकृदुक्तमिहावधेयम्।]]
34
=>
[[आ। ‘अथ रिरंसुममुं युगपद्गिरौ कृतयथ स्वतरुप्रसवश्रिया।’ शि। व। ६-१।]]
35
=>
[[२। ‘यम उपरमे’ इति धातुकोशेषु निर्देशात् बाहुलकात् भावेऽप्प्रत्ययोऽत्र घञ- पवाद इति ज्ञेयम्।]]
36
=>
[[३। आरमन्त्यस्मिन् इत्यारामः = उपवनम्। ‘अकर्तरि कारके--’ (३-३-१९) इति संज्ञायां घञ्।]]
37
=>
[[४। ये तु ‘रमु--’ इति धातुममुं पठन्ति, तेषाम् ‘उदितो वा’ (७-२-५६) इति क्त्वायामिड्विकल्पे रमित्वा-रत्वा इति रूपद्वयं प्राप्नोति। परं तु, ‘तत् (= उदित्त्वम्) महान्तो सहन्ते।’ इति माधवाद्युक्तेः उदित्त्वमस्यापाणि- नीयमिति ज्ञेयम्।]]
38
=>
[[५। ‘वा ल्यपि (६-४-३८) इति अनुनासिकलोपविकल्पः। तत्र ‘वाऽमः’ (वा। ६-४-३७) इति वचनात् अमन्तानामनुदात्तोपदेशानां धातूनां विकल्पेनानुनासिकलोप इति विज्ञायते। एतदेव व्यवस्थितविभाषात्वेन तत्र तत्रोच्यते।]]
39
=>
[पृष्ठम्११०७+ २९]
40
=>
[[१। ‘रमेर्नित्’ (द। उ। १-३२) इत्यतिप्रत्यये रूपम्। रमन्त्यस्याम् इति रमतिः = क्रीडा। यद्यपि ‘इक्श्तिपौ धातुनिर्देशे’ (वा। ३-३-१०८) इति शितपि, शित्त्वा- च्छपि रमतिः इति सिद्ध्यति
\n\n तथापि तत्र भावार्थकत्वात्, अधिकरणार्थत्वला- भाय दशपाद्युणादिषु पाठ इति बोध्यम्।]]
41
=>
[[२। ‘ञमन्ताङ्डः’ [द। उ। ५-७]
42
=>
(१-३-७)
43
=>
[[३। ‘रमेस्त च’ [द। उ। ५-४६]
44
=>
[[४। ‘सौ रमे क्तो दमे पूर्वपदस्य दीर्घः’ [द। उ। ६-२३]
45
=>
[[५। ‘हनिकुषिनीरमि--’ [द। उ। ६-२७]
46
=>
[[६। ‘श्रॄरम्योश्च’ [द। उ। ८-८]
47
=>
[[७। ‘रमेर्देशे हश्च’ [द। उ। ९-७४]