धातुः: युध्
मूलधातुः: युध
धात्वर्थः: सम्प्रहारे
गणः: दिवादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: अनिट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: युद्ध्यते


युध् (यु॒धँ॒ सम्प्रहारे - दिवादिः - अनिट्)
ल्युट् = योधनम्
अनीयर् = योधनीयः - योधनीया
ण्वुल् = योधकः - योधिका
तुमुँन् = योद्धुम्
तव्य = योद्धव्यः - योद्धव्या
तृच् = योद्धा - योद्ध्री
क्त्वा = युद्ध्वा
ल्यप् = प्रयुध्य
क्तवतुँ = युद्धवान् - युद्धवती
क्त = युद्धः - युद्धा
शानच् = युध्यमानः - युध्यमाना

योधेयः
पुं* - योधा+ढक्
"योद्धा,एक वंश का नाम"

योधेयः [yōdhēyḥ], 1 A warrior.

योधेयः, पुं, (युध् + भावे घञ् । योधं युद्धं करो-तीति । योध + खः ।) योद्धा । योधशब्दात्ष्णेयप्रत्ययेन निष्पन्नः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

योधेय, अस्, m. = योध, a warrior, combatant;
(आस्), m. pl., N. of a race.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

योधेय m. a warrior, combatant, L.


N. of a race, Hariv. (v.l. यौधेय).


योधेय m. (-यः) A warrior.
 E. युध् war, and ढक् aff.


योधेय
m. (-यः) A warrior.
E. युद्घ war, and ढक् aff.


योधेय (yodheya)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Apte Hindi

शब्दकल्पद्रुमः