| YouTube Channel

यज्यु (yajyu)

 
शब्दसागरः
English
यज्यु
m.
 (-ज्युः) A Brāhmana, conversant with the Yajur-Veda.
E.
 यज्
to worship, Unādi
aff.
 युच् ।
Capeller Eng
English
य॑ज्यु
a.
 performing or receiving worship.
Yates
English
यज्यु (ज्युः) 2.
m.
 A
brāhman who knows
the
Yajur or
Yajush Veda.
Wilson
English
यज्यु
m.
 (-ज्युः) A Brahman, Conversant with the Yajur Veda.
E.
 यज to worship, Uṇādi
aff.
 युच्.
Apte
English
यज्यु [yajyu],
a.
Pious, devout.
Worshipping, adoring, honouring.
Sacrificing.
ज्युः A priest familiar with the Yajurveda (अध्वर्यु).
The institutor of a sacrifice (यजमान).
An adherent to the यजुःशाखा.
Apte 1890
English
यज्यु a. 1 Pious, devout.
2 Worshipping, adoring, honouring.
3 Sacrificing.
ज्युः A priest familiar with the Yajurveda.
Monier Williams Cologne
English
य॑ज्यु
mfn.
 worshipping, devout, pious,
RV.
worthy of worship, adorable, ib.
य॑ज्यु
m.
 an Adhvaryu priest,
L.
the institutor of a sacrifice (= यजमान),
L.
Monier Williams 1872
English
यज्यु, उस्, उस्, उ, worshipping, adoring, honour-
ing
devout, pious, godly
taking part in a sacrifice,
an assistant priest at a sacrifice
(उस्), m. an Adhvaryu
priest or one conversant with the Yajur-veda
= य-
जमान।
Macdonell
English
यज्यु yáj-yu,
a.
 (RV.) worshipping, pious
🞄adorable
(yáj) -van,
a.
 (r-ī) worshipping, 🞄sacrificing
pious
m.
 worshipper, sacrificer, 🞄believer.
Benfey
English
यज्यु यज्यु (vb. यज्),
m.
 An as-
sistant priest at a sacrifice.
Shabdartha Kaustubha
Kannada
यज्यु
पदविभागः - > पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - > ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ತಿಳಿದ ಅಧ್ವರ್ಯು
निष्पत्तिः - > यज (देवपूजायाम्) - "युच्" (उ० ३-२०)
व्युत्पत्तिः - > यजति
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
यज्युः, त्रि, (यजतीति । यज् + “यजिमनिशुन्धि-दसिलनिभ्यो युच् ।” उणा० ३ । २० । इतियुच् ।) यजुर्व्वेदवेत्ता ब्राह्मणः । इत्युणादि-कोषः ॥
यजमानः । इति संक्षिप्तसारोणादि-वृत्तिः ॥
(यथा, ऋग्वेदे । १ । ३१ । १३ ।“त्वमग्ने यज्यवे पायुरन्तरोऽनिषङ्गाय ।”“हे अग्ने त्वं यज्यवे यज्योर्यजमानस्य पायुःपालकः ।” इति तद्भाष्ये सायणः ॥
)
Capeller
German
य॑ज्यु andächtig, fromm, heilig.
Grassman
German
yájyu, a. [von yaj], 1〉 Götter verehrend, fromm
2〉 subst. m., der Gottesverehrer, der Fromme
3〉 Verehrung empfangend, göttlich verehrt. — Vgl. á-yajyu u. s. w.
-ave 2〉 {31, 13}
{55, 6}
{395, 3}
{798, 26}. — 3〉 índrāya {773, 12}.
-os 2〉 śaśamānásya {319, 2}.
-ū [du.] 3〉 (aśvinā) {887, 15} (vikṣú).
-avas [V.] 2〉 {205, 8}.
-avas [N.] 1〉 jánāsas {253, 4}. — 2〉 {672, 5}.
-ūn 2〉 {385, 13}.
Burnouf
French
यज्यु यज्यु
m.
 brâhmane versé dans le Yajur-veda.