मोक्ष् (मो꣡क्षँ꣡ आसने असने - चुरादिः - सेट्)
ल्युट् = मोक्षणम्
अनीयर् = मोक्षणीयः - मोक्षणीया
ण्वुल् = मोक्षकः - मोक्षिका
तुमुँन् = मोक्षयितुम्
तव्य = मोक्षयितव्यः - मोक्षयितव्या
तृच् = मोक्षयिता - मोक्षयित्री
क्त्वा = मोक्षयित्वा
ल्यप् = प्रमोक्ष्य
क्तवतुँ = मोक्षितवान् - मोक्षितवती
क्त = मोक्षितः - मोक्षिता
शतृँ = मोक्षयन् - मोक्षयन्ती
शानच् = मोक्षयमाणः - मोक्षयमाणा

मोक्षय mokṣa-ya, P. (Ā. metr.) deliver from 🞄(ab.);
 emancipate from transmigration;
 untie, 🞄undo;
 draw out of (ab.);
 take anything 🞄(ac.) away from any one (ab.);
 cause to flow 🞄(blood);
 cast, discharge. pari, liberate. vi, 🞄deliver any one from (ab.).


Synonyms: मुच्, मोक्षय, उद्धृ

verb

अभियोगात् दोषापवारणानुकूलः व्यापारः।; "अस्य क्षेत्रस्य कुख्यातः अपराधी बन्दिगृहात् अमुञ्चत्।"

Synonyms: उद्ग्रथ्, शिथिलीकृ, शिथिलय, प्रमुच्, उन्मुच्, निर्भिद्, मोक्षय, विभिद्, विदा, अनुश्रथ्, उच्छ्रथ्, उच्छ्वस्, निश्चृत्, प्रचृत्, विचृत्, विश्रथ्, विश्रम्भय, विस्रंसय, श्रथ्, श्रन्थ्

verb

बन्धनात् वा ग्रन्थेः वा शिथिलीकरणानुकूलः व्यापारः।; "पादत्राणस्य ग्रन्थिं उद्ग्रथ्नातु।"

Synonyms: प्रमुच्, मोक्षय

verb

स्वस्वत्वनिवृत्त्यनुकूलः व्यापारः।; "सः पिञ्जरे बद्धान् पक्षिणः प्रामुञ्चत्।"

मोक्षय (mokSaya)

Macdonell

Wordnet