धातुः: मेथ्
मूलधातुः: मेथृ
धात्वर्थः: मेधा-हिंसनयोः
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: हिंसने सकर्मकः,मेधायाम् अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: उभयपदी
रूपम्: मेथति-ते
अनुबन्धादिविशेषः: ऋदित्


मेथ् (मे꣡थृँ॑ मेधाहिंसनयोः इत्येके - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = मेथनम्
अनीयर् = मेथनीयः - मेथनीया
ण्वुल् = मेथकः - मेथिका
तुमुँन् = मेथितुम्
तव्य = मेथितव्यः - मेथितव्या
तृच् = मेथिता - मेथित्री
क्त्वा = मेथित्वा
ल्यप् = प्रमेथ्य
क्तवतुँ = मेथितवान् - मेथितवती
क्त = मेथितः - मेथिता
शतृँ = मेथन् - मेथन्ती
शानच् = मेथमानः - मेथमाना

मेथ, ञ ऋ सङ्गे । वधे । मेधायाम् । इति कवि-कल्पद्रुमः ॥
 (भ्वा०-उभ०-सङ्गे अक०-वधे-मेधा-याञ्च सक०-सेट् ।) ञ, मेथति मेथते धीरोगुणिना सङ्गत इत्यर्थः । ऋ, अमिमेथत् ।मिमेथ । इति दुर्गादासः ॥


मेथ बधे मेधायाञ्च सक० सङ्गे अक० भ्वा० उभ० सेट् ।मेथति ते अमेथीत् अमेथिष्ट । ऋदित् चङि न ह्रस्वः ।

मेथ(ऋ)मेथृ r. 1st cl. (मेथति-ते)
1 To understand, to comprehend.
2 To hurt, to injure.
3 To associate.


मेथ (metha)

Wilson

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्