धातुः: मृद्
मूलधातुः: मृद
धात्वर्थः: क्षोदे
गणः: क्र्यादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: मृद्नाति


धातुः: मृद्
मूलधातुः: मृद
धात्वर्थः: मर्दने
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: सकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: मर्दते
अनुबन्धादिविशेषः: घटादिः,षित्


मृद् (मृ꣡दँ꣡ क्षोदे - क्र्यादिः - सेट्)
ल्युट् = मर्दनम्
अनीयर् = मर्दनीयः - मर्दनीया
ण्वुल् = मर्दकः - मर्दिका
तुमुँन् = मर्दितुम्
तव्य = मर्दितव्यः - मर्दितव्या
तृच् = मर्दिता - मर्दित्री
क्त्वा = मृदित्वा
ल्यप् = प्रमृद्य
क्तवतुँ = मृदितवान् - मृदितवती
क्त = मृदितः - मृदिता
शतृँ = मृद्नन् - मृद्नती

मृन्मरु मृन्मरु, i. e. मृद्-मरु, m.
A stone.


मृन्मरु मृन्मरु m. (मृत्) sol désert, rocher.


मृन्मरुः, पुं, (मृत्सु मरुः ।) पाषाणः । इतित्रिकाण्डशेषः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

मृन्—मरु m. a stone, rock (?), L.


मृन्मरु m. (-रुः) A stone, a rock.
 E. मृद् earth and मरु dry as a desert.


मृन्मरु
m. (-रुः) A stone, a rock.
E. मृद् earth, and मरु dry as a desart.


मृन्म_रु (रुः) 2.
m. A stone; a rock.


मृन्मरु (mRnmaru)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Benfey

शब्दकल्पद्रुमः

Burnouf