| YouTube Channel

मिह् (mih)

 
शब्दसागरः
English
मिह् (औ) मिहौ r. 1st cl. (मेहति)
1. To sprinkle, to shed.
2. To emit seminal water.
Capeller Eng
English
1 मिह् मे॑हति (°ते),
pp.
मीढ॑ (q.v. ) make water
wet,
sprinkle.
C.
मेहयति cause to make water. अभि urine upon
(acc. ). अव make water upon or towards (acc. ). नि =
S.
परि wet by
urining upon. प्र =
S.
प्रति
make water in the direction of
(acc. ). Cf. मीढ्वं॑स्.
2 मि॑ह्
f.
mist, fog.
Yates
English
मिह् मेहति 1.
a. To sprinkle, shed.
Spoken Sanskrit
English
मिह् - mih -
f.
- fog
मिह् - mih -
f.
- downpour of water
मिह् - mih -
f.
- mist
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb - void or pass urine
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb - make water upon or towards
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb - emit seminal fluid
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb 1 - cum [ vulg. ]
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb 1 - ejaculate
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb 1 - pee
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb 1 - take a leak
मेहति { मिह् } - mehati { mih } - verb 1 - piss
मिमिक्षति { मिह् } - mimikSati { mih } - verb Desid. - wish to void
उपमेहयति { उप- मिह् } - upamehayati { upa- mih } - verb caus. - wet
Apte
English
मिह् [mih], 1
P.
(मेहति, मीढ)
To make water.
To wet, moisten, sprinkle.
To emit semen.
Apte 1890
English
मिह् {c1c} P. (मेहति, मीढ) 1 To make water.
2 To wet, moisten, sprinkle.
3 To emit semen.
Monier Williams Cologne
English
1. मिह्
cl.
1.
P.
(Dhātup. xxiii, 23) मे॑हति (ep. also Ā. °ते,
p.
-मेघमान,
RV.
pf. मिमेह
Gr.
aor.
अमिक्षत्,
ŚBr.
fut. मेढा
Gr.
, मेक्ष्य॑ति,
AV.
inf.
मिहे॑,
RV.
),
to void or pass urine, make water upon (loc. or
acc.
) or towards (acc. ),
RV.
&c.
&c.
to emit seminal fluid,
BhP.
(मि॑मिड्ढि)
=
याच्ञा-कर्मन्,
Naigh.
iii, 19
Caus.
मेहयति (aor. अमीमिहत्
Gr.
) to cause to make water,
RV.
:
Desid.
मिमिक्षति See 1. मिक्ष्:
Intens.
मे॑मिहत् See नि-√ मिह्.
मिह् [cf. Gk. ὀμιχεῖν,
Lat.
mingere, mejere
Slav.
migla
Lith.
mė́żti, Angl.Sax. mîgan
Germ.
Mist.]
2. मि॑ह्
f.
mist, fog, downpour of water (also
pl.
मिहो॑ न॑पात्, the demon of the mist),
RV.
Monier Williams 1872
English
मिह् 1. मिह्, cl. 1. P. (in poetry also A.)
मेहति (-ते), मिमेह, मेक्ष्यति, अमि-
क्षत्, मेढुम्, to make water, void or pass urine,
to rain down moisture, wet, moisten, sprinkle
to
emit seed or seminal fluid (= रेतः-सेकं कृ):
Caus. मेहयति, -यितुम्, Aor. अमीमिहत्, to cause
to make water, &c.: Desid. मिमिक्षति, to wish
to mix or stir up, to mix, unite, mix intimately [cf.
मिक्ष्]: Intens. मेमेह्यते
[cf. Gr. ὀ-μιχ-έ-ω,
ὤμιξα, ὄ-μιχ-μα, ὀμίχ-λη, ὀμίχλη, μοιχ-ό-ς, μοιχ-ά-ω,
μιαίνω, μιορός: Lat. mi-n-g-o, mêj-o, mic-tu-s:
Goth. maihstu-s, ‘dung:’ Angl. Sax. mig, mîge,
mâh, migon: Mod. Germ. Mist: Iceland. mig:
Lith. myz-u
mig-là, ‘mist:’ Slav. mĭg-la.]
2. मिह्, ट्, f., Ved. mist, fog
falling of water
मिहो नपात्, the demon of the mist.
Macdonell
English
मिह् MIH, Ⅰ. P. (Ā. metr.) méha, make 🞄water, upon (ac., lc.) towards (ac.)
🞄emit semen: pp. mīḍha. abhi, make water 🞄upon. ava, make water, upon or towards 🞄(ac.). pari, pp. made water around.
मिह् míh,
f.
mist, vapour (sts.
pl.
RV.).
Benfey
English
मिह् मिह् (for original मिघ्),
i. 1, Par.
1. To sprinkle.
2. To urine,
Chr. 290, 6 = Rigv. i. 64, 6
Man. 4, 52.
Ptcple. of the pf. Par. मीढ्वंस् (ved.),
also before vowels, मीऌह्° for मीढ्°,
One who effuses or gives, Lass. 100, 1
= Rigv. vii. 15, 1. Ptcple. of the pf.
pass. मीढ।
Comp.
पुरु-,
m.
a pro-
per name. -- With the prep. प्र प्र,
प्रमीढ,
1. Passed, as urine.
2.
Thick. -- With सम् सम्,
1. To sprinkle,
to give, Chr. 288, 16 = Rigv. i. 48, 16.
(मिमिक्ष्व, imperat., ii. 3, Ātm. or
anomal. desider.). Desider. मिमिक्ष,
To wish to mix, to unite one's self,
Chr. 293, 6 = Rigv. i. 87, 6 (मिमिक्षिरे,
anomal. pf. red.). -- Cf. Lat. mingere,
mejere
A.S. mígan
Goth. maihstus
A.S. meox, miox, mist
ὁμίχλη, ὀμιχεῖν, μοιχός, μιαίνω, μιαρός.
Apte Hindi
Hindi
मिह्
"भ्वा* पर* , " - -
मूत्रोत्सर्ग करना
मिह्
"भ्वा* पर* , " - -
"गीला करना, तर करना, छिड़कना"
मिह्
"भ्वा* पर* , " - -
वीर्यपात करना
L R Vaidya
English
mih {% vi. or vt. 1P (pres. मेहति) %} 1. To make water
2. to emit seminal fluid
3. to wet, to sprinkle.
Bopp
Latin
मिह् 1. P. मेहामि, fut. aux. मेक्ष्यामि, part. pass. मीढ
(gr. 102.) Effundere, praesertim mingere. R. Schl. II. 75.
21.: सूर्यम् प्रति मेहतु
MAN. 4. 52.: प्रत्य् अग्निम् प्र-
ति सूर्यञ्च…मेहतः. (Cf. मिन्व्, lat. mingo, mejo
gr.
ὀ-μιχέω, μοιχός, μοιχάω
lith. myźu mingo, mếszlas
fimus, mếźu stercus egero, mig-la nebula, v. मेघ
an-
glo - sax. MIG mingere, mîge, mâh, migon
island. vet.
MIG id.
goth. maihs-tus fimus, adjectâ sibilante
no-
strum Mist.)
Lanman
English
√mih or migh (méhati
ámikṣat
mekṣyáti
mīḍhá [222^3]). make water. [fr.
migh (223^3) come ppl. méghamāna, and
noun meghá, ‘cloud’: cf. ὀ-μιχ-έω, Lat.
ming-ere, AS. mīg-an, ‘make water’: orig.
mg, ‘pour out, whence on the one hand
‘mingere’ and on the other ‘rain, drip,
drop’ (cf. noun míh)
then, fig. ‘drop
fatness, bestow richly’ (see under mīḍhvā́ṃs
).]
míh, f. mist. [√mih: cf. ὀ-μίχ-λη, ‘mist’
AS. mist, *mig-st, Eng. mist.]
Kridanta Forms
Sanskrit
मिह् (मि॒हँ꣡ सेचने - भ्वादिः - अनिट्)
ल्युट् = मेहनम्
अनीयर् = मेहनीयः - मेहनीया
ण्वुल् = मेहकः - मेहिका
तुमुँन् = मेढुम्
तव्य = मेढव्यः - मेढव्या
तृच् = मेढा - मेढ्री
क्त्वा = मीढ्वा
ल्यप् = प्रमिह्य
क्तवतुँ = मीढवान् - मीढवती
क्त = मीढः - मीढा
शतृँ = मेहन् - मेहन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
मिह्
मूलधातुः:
मिह
धात्वर्थः:
सेचने
गणः:
भ्वादिः
कर्मकत्वं:
सकर्मकः
इट्त्वं:
अनिट्
उपग्रहः:
परस्मैपदी
रूपम्:
मेहति
Schmidt Nachtrage zum Sanskrit Worterbuch
German
मिह् mit °अधि bepissen (= beschlafen), Kauṭ. 146, 9 v.u.
234, 5 v.u.
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
मूत्रय, मिह्, अवमूत्र्
verb
मूत्रविसर्जनानुकूलः व्यापारः।
"सुप्तः बालः मञ्चे एव मूत्रयति।"
Capeller
German
1. मिह् मे॑हति (°ते) mingere, harnen, bewässern,
überschütten
p. p. मीढ.
मीढ्व॑स् s. bes.
2. मि॑ह्
f.
Nebel, Dunst.
Grassman
German
√mih, √migh [Cu. 〔175〕]. Grundbedeutung ist „ausgiessen“, und daraus einerseits „pissen“ (ὀμιχέω, mingo, mejo, ags. mīgan, ndd. mīgen, lit. myzù), andererseits „regnen, beträufeln“, daher der Begriff Wolke [meghá], Nebel (míh, ὀμίχλη, lit. miglà, ags. mist). In übertragener Bedeutung wird es von reichlicher Spende gebraucht. 1〉 pissen
2〉 Caus. pissen lassen oder regnen lassen [A.]
3〉 Desid. jemandem [D.] etwas [A.] reichlich zuströmen
4〉 Desid. etwas [A.] reichlich ergiessen
5〉 Desid. etwas [A.] beströmen, besprengen
6〉 Desid. insbesondere das Opfer (yajñám) mit Süssigkeit (mádhvā u. s. w.) besprengen, beregnen, schmackhaft machen. Mit Unrecht hat man in neuerer Zeit für das Desiderativ eine Wurzel mikṣ mit der Bedeutung „mischen“ angenommen
aus der unleugbaren Grundbedeutung „ausgiessen“ erklären sich die Bedeutungen sehr naturgemäss.
Mit áva herabgiessen.
ā́ Desid. zum Schmucke (śriyé) besprengen, benetzen [A.].
1〉 me. sich voll giessen (mit Soma)
sich übergiessen mit Glanz (pā́jasā)
2〉 [Page1044] Desid. herabschleudern den Blitz (vájram)
3〉 Desid. me. sich ergiessen auf [L.].
sám 1〉 jemand [A.] beströmen, reichlich beschenken mit [I.]
2〉 Desid. das Opfer (yajñám) jemandem [D.] (segnend) besprengen
3〉 Desid. me. sich womit [I.] schmücken (eigentlich sich damit übergiessen).
Stamm I. mégha [siehe Part.].
Stamm II. meha:
-anti áva hitám (sómam) {786, 4}.
Stamm III. mimih:
-kṣvá [2. s. Iv. me.] sám 1〉 nas rāyā́, íḍābhis, dyumnéna, vā́jais {48, 16}.
Impf. des Caus. ámehaya:
-an 2〉 {928, 5} vṛṣabhám mádhye ājés.
Stamm des Desid. mimikṣa:
-ati 6〉 {142, 3} (mádhvā).
-a 6〉 {819, 6} (mádhvā).
-atam 5〉 nas mádhumatyā káśayā {157, 4}. 6〉 mádhvā {47, 4}
mádhunā {34, 3}
táyā (káśayā mádhumatyā) {22, 3}.
-atām [3. d.] 3〉 mádhu nas {511, 5} (dyā́vāpṛthivī́). 6〉 imám jajñám {22, 13} (dyaús pṛthivī́).
Perf. des Desid. mimikṣ (vgl. Perf. von myakṣ):
-kṣáthus sám 2〉 mánave {630, 2}.
-kṣátus 2〉 vájram {670, 18} (bāhū́).
-kṣus 5〉 párā marútas {167, 4} (yavyā́). ā́ criyé te pā́dā {470, 3} (dúvas).
-kṣús 3〉 yám (sómam) túbhyam {930, 2} (ádrayas).
-kṣe [3. s.] passivisch 4〉 ghṛtám {194, 11}.
-kṣé [dass.] passivisch 3〉 ásmai etad {475, 4} (wo Pad. mimikṣáh).
-kṣire 3〉 índre {922, 3} (rūpā́ háritā).
Part. méghamāna [von Stamm I.]:
-as ni 1〉 {624, 10} maghavan divé-dive ójiṣṭham dadhiṣe sáhas.
-ās ni 1〉 pā́jasā {225, 13} (marútas).
Part. des Desid. mímikṣat:
-an 2〉 vájram {536, 4} (índras).
Verbale míh (als Infin.):
-ihé 1〉 átyam nayanti vājínam {64, 6}.
Ausserdem als selbständiges Substantiv.
míh, f. [von mih], 1〉 Regen
2〉 Nebel.
-íham 1〉 {32, 13}
{38, 7}
{627, 4}. 2〉 {141, 13}
{221, 3}
{857, 9}.
-ihás [G.] 2〉 nápātam {37, 11} (den Regen)
{386, 4} (śúṣṇam).
-íhas [N. p.] 1〉 {79, 2} (patanti). 2〉 pavākā́s prátatās abhūvan {265, 20}.
-íhas [A.] 2〉 {899, 5} prá tamrā́s avapat támāṃsi.
Burnouf
French
*मिह् मिह्। मेहामि 1
p. मिमेह
f1.
मेढास्मि
f2. मेक्ष्यामि
a1. अमिक्षम्
pp.
मीढ
ppf. मिढ्वस्। Répandre, arroser, verser
Pisser,
uriner.
Lat. mingo
gr.
ὀμιχέω.
Stchoupak
French
मिह्-
{%mehati -te
mehayati
mīḍha- %} -- uriner, arroser d'urine.