| YouTube Channel

भ्रंशन (bhraMzana)

 
Capeller Eng
English
भ्रंशन
a.
causing to fall, throwing down
n.
being
deprived or depriving of (abl. ).
Spoken Sanskrit
English
भ्रंशन bhraMzana
adj.
causing to fall
भ्रंशन bhraMzana
adj.
throwing down
भ्रंशन bhraMzana
n.
act of causing to fall or falling from i.e. deprivation or loss of
Apte 1890
English
भ्रंश(स)न a. (नी f.) [भ्रंश्-ल्यु ल्युट् वा] Throwing down.
नं 1 The act of dropping down.
2 Falling from, being deprived of, losing.
Monier Williams Cologne
English
भ्रंशन
mfn.
(in most meanings from
Caus.
) causing to fall, throwing down,
R.
भ्रंशन
n.
the act of causing to fall or falling from i.e. deprivation or loss of (abl. ), ib.
Monier Williams 1872
English
भ्रंशन, अस्, ई, अम् (fr. the simple rt. and
Caus.), causing to fall, precipitating, throwing down
(अम्), n. the act of causing to fall, precipitating
falling from, being deprived of, losing (with abl.).
Apte Hindi
Hindi
भ्रंशन
वि* - भ्रंश्+ल्युट्
नीचे फेंक देने वाला
भ्रंशनम्
नपुं*
- भ्रंस्+ल्युट्
गिर पड़ने की क्रिया
भ्रंशनम्
नपुं*
- भ्रंस्+ल्युट्
"गिरना, वञ्चित होना, खो देना"
L R Vaidya
English
BraMSa(sa)na {% n. %} 1. The act of dropping down
2. of being deprived of.
Kridanta Forms
Sanskrit
भ्रंश् (भ्रं꣡शुँ꣡ अवस्रंसने इत्यपि केचित् - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = भ्रंशनम्
अनीयर् = भ्रंशनीयः - भ्रंशनीया
ण्वुल् = भ्रंशकः - भ्रंशिका
तुमुँन् = भ्रंशितुम्
तव्य = भ्रंशितव्यः - भ्रंशितव्या
तृच् = भ्रंशिता - भ्रंशित्री
क्त्वा = भ्रंशित्वा / भ्रष्ट्वा
ल्यप् = प्रभ्रश्य
क्तवतुँ = भ्रष्टवान् - भ्रष्टवती
क्त = भ्रष्टः - भ्रष्टा
शानच् = भ्रंशमानः - भ्रंशमाना
भ्रंश् (भ्रं꣡शुँ꣡ अधःपतने - दिवादिः - सेट्)
ल्युट् = भ्रंशनम्
अनीयर् = भ्रंशनीयः - भ्रंशनीया
ण्वुल् = भ्रंशकः - भ्रंशिका
तुमुँन् = भ्रंशितुम्
तव्य = भ्रंशितव्यः - भ्रंशितव्या
तृच् = भ्रंशिता - भ्रंशित्री
क्त्वा = भ्रंशित्वा / भ्रष्ट्वा
ल्यप् = प्रभ्रश्य
क्तवतुँ = भ्रष्टवान् - भ्रष्टवती
क्त = भ्रष्टः - भ्रष्टा
शतृँ = भ्रश्यन् - भ्रश्यन्ती
Capeller
German
भ्रंशन stürzend
n.
das Bringen o. Kommen
um (Abl.)
Stchoupak
French
भ्रंशन-
-ई- ag. qui fait tomber ou
déchoir, qui
précipite
nt. fait de frustrer, de causer la perte de (abl.).