| YouTube Channel

भूभृत् (bhUbhRt)

 
शब्दसागरः
English
भूभृत्
m.
(-भृत्)
1. A king, a sovereign.
2. A mountain.
E.
भू the earth, भृत् sustaining.
Capeller Eng
English
भूभृत्
m.
earth-holder
i.e.
mountain, king, or Viṣṇu.
Yates
English
भू-भृत् (त्) 5.
m.
King
mountain.
Wilson
English
भूभृत्
m.
(-भृत्)
1 A king, a sovereign.
2 A mountain.
E.
भू the earth, भृत् sustaining.
Monier Williams Cologne
English
भू—भृत्
m.
‘earth-supporter’, a mountain,
MBh.
Var.
Kum.
&c.
a term for the number ‘seven’,
Gaṇit.
N.
of Viṣṇu,
Cat.
a king, prince,
Var.
Kathās.
MārkP.
&c.
Benfey
English
भूभृत् भू-भृ + त्,
m.
1. A king.
Rājat, 5, 46.
2. A mountain, Pañc.
i. d. 372.
--
Comp.
कुल-,
m.
a principal
mountain, Ragh. 17, 78.
Hindi
Hindi
पहाड़
Apte Hindi
Hindi
भूभृत्
पुं*
भू+भृत् -
पहाड़
भूभृत्
पुं*
भू+भृत् -
"राजा, प्रभु"
भूभृत्
पुं*
भू+भृत् -
विष्णु का विशेषण
L R Vaidya
English
BU-Bft {% m. %} 1. a mountain, दाता भे भूभृतां नाथः प्रमाणीक्रियतामिति K.S.vi.1
2. a king, a sovereign, निष्प्रभश्च रिपुरास भूभृताम् R.xi.81
3. an epithet of Vishṇu.
भूतसङ्ख्या
Sanskrit
७, अग, अचल, अद्रि, अनिल, अश्व, ऋषि, कलत्र, कुलाचल, क्षितिभृत् क्ष्माधर, क्ष्माभूत्, गन्धन्वह, गन्धवह, गिरि, घोटा, छन्द, छन्दस्, तत्त्व, तापस, तुरग, तुरङ्ग, दिविचर, द्वीप, धरणिधर, धराधर, धरित्रीधर, धातु, धी, नग, पन्नग, पर्वत, पवन, भय, भूधर, भूध, भूभृत्, मरुत्, महीधर, महीघ्र, मातृका, मारुत, मुनि, यति, लोक, वक्री, वाजि, वात, वायु, वार, वासर, व्यसन, शिला, शिलोच्चय, शैल, सप्त, समीर, समीरण, स्थिर, स्वर, हय
Bopp
Latin
भूभृत् m. (terram ferens, sustinens e भू et भृत्)
1) mons. MED.
2) rex. Up. 79. RAGH. 11. 81.
Indian Epigraphical Glossary
English
bhūbhṛt (IE 7-1-2), ‘seven’.
Wordnet
Sanskrit
Synonyms:
नृपः, नृपतिः, राजा, भूपतिः, भूपः, भूपालः, महीपतिः, पार्थिवः, पार्थः, पृथिवीपतिः, पृथिवीपालः, भूमिपः, भूमिपतिः, महीक्षित्, महीपः, महीपालः, क्षितिपः, क्षितिपतिः, क्षितिपालः, पृथिवीक्षित्, नरेश्वरः, नराधिपः, नरेशः, नरेन्द्रः, प्रजेश्वरः, प्रजापः, प्रजापतिः, जगतीपतिः, अवनीश्वरः, जगतीपालः, जगत्पतिः, अवनीपतिः, अवनीपालः, अवनीशः, क्षितीक्षः, क्षितीश्वरः, पृथिवीशकः, भूमिभृत्, क्षितिभृत्, भूभृत्, क्ष्माभृत्, क्ष्मापः, वसुधाधिपः, अधिपः, अधिपतिः, नायकाधिपः, महीभुक्, जगतीभुक्, क्ष्माभुक्, भूभुक्, स्वामी, प्रभुः, भगवान्, छत्रपः, छत्रपतिः, राज्यभाक्, लोकपालः, लोकेशः, लोकेश्वरः, लोकनाथः, नरदेवः, राट्, इरावान्
noun
राष्ट्रस्य जातेः वा प्रधानशासकः।
"त्रेतायुगे श्रीरामः अयोध्यायाः नृपः आसीत्।"
Synonyms:
पर्वतः, महीध्रः, शिखरी, क्ष्माभृत्, अबार्यः, धरः, अद्रिः, गोत्रः, गिरिः, ग्रावा, अचलः, शैलः, शिलोच्चयः, स्थावरः, सानुमान्, पृथुशेखरः, धरणीकीलकः, कुट्टारः, जीमूतःधातुभृत्, भूधरः, स्थिरः, कुलीरः, कटकी, शृङ्गी, निर्झरी, अगः, नगः, दन्ती, धरणीध्रः, भूभृत्, क्षितिभृत्, अवनीधरः, कुधरः, धराधरः, प्रस्थवान्, वृक्षवान्
noun
भूमेः अत्युन्नतभागः
"कृष्णा हिमालयनाम्नः पर्वतस्य शिखरे गता ।"
अभिधानचिन्तामणिः
Sanskrit
--source--
राजा राट्पृथिवीशक्रमध्यलोकेशभूभृतः ६८९
महीक्षित्पार्थिवो मूर्धाभिषिक्तो भूप्रजानृपः
-wordlist-
राजन् (पुं), राज् (पुं), पृथिवीशक्र (पुं), मध्यलोकेश (पुं), भूभृत् (पुं), महीक्षित् (पुं), पार्थिव (पुं), मूर्धाभिषिक्त (पुं), भूप (पुं), प्रजाप (पुं), नृप (पुं)
शब्दकल्पद्रुमः
Sanskrit
भूभृत्,
पुं,
(भुवं बिभर्त्तीति भृ + क्विप् “ह्रस्वस्यपितिकृति तुक् ७१ इति तुगा-गमश्च ।) राजा (यथा, रघौ ११ ८१ ।“तेन भूमिनिहितैककोटि तत्कार्म्मुकञ्च बलिनाधिरोपितम् ।निष्प्रभश्च रिपुरास भूभृताम्धूमशेष इव धूमकेतनः
”)पर्व्वतः इति मेदिनी ते, १४०
(यथा, कुमारसम्भवे ।“अथ विश्वात्मने गौरी सन्दिदेश मिथःसखीम् ।दाता मे भूभृतां नाथः प्रमाणीक्रियतामिति
”)
वाचस्पत्यम्
Sanskrit
भूभृत्
पु०
भुवं बिभर्त्ति धारयति, पालयति वा भृ क्विप् पर्वते भूपाले मेदि०