धातुः: भिन्द्
मूलधातुः: भिदि
धात्वर्थः: अवयवे
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: भिन्दति


भिन्द् (भि꣡दिँ꣡ अवयवे इत्येके - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = भिन्दनम्
अनीयर् = भिन्दनीयः - भिन्दनीया
ण्वुल् = भिन्दकः - भिन्दिका
तुमुँन् = भिन्दितुम्
तव्य = भिन्दितव्यः - भिन्दितव्या
तृच् = भिन्दिता - भिन्दित्री
क्त्वा = भिन्दित्वा
ल्यप् = प्रभिन्द्य
क्तवतुँ = भिन्दितवान् - भिन्दितवती
क्त = भिन्दितः - भिन्दिता
शतृँ = भिन्दन् - भिन्दन्ती

भिन्द [bhinda]  न्दि [ndi]  पालः [pālḥ], (न्दि) पालः 1 A small javelin thrown from the hand; वानरान् भिन्दिपालैश्च शूलैश्चैव व्यदारयन् Rām.6.42. 45.

A sling, an instrument like a sling for throwing stones; उत्काबाणैश्च शतशः भिन्दिपालैश्च भूरिशः Śiva B. 14.2; भिन्दिपालासिपट्टिशैः Parṇāl.4.76.

भिन्द(न्दि)पाल m. (-लः)
	 1. A short arrow thrown from the hand, or shot
through a tube.
	 2. A sling, a string-instrument for throwing
stones.
 E. भिदि-इन् भिन्दि, पालि-अन् ।


भिन्द (bhinda)

शब्दसागरः

Apte