धातुः: भास्
मूलधातुः: भासृ
धात्वर्थः: दीप्तौ
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: आत्मनेपदी
रूपम्: भासते


भास् (भा꣡सृँ॒ दीप्तौ - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = भासनम्
अनीयर् = भासनीयः - भासनीया
ण्वुल् = भासकः - भासिका
तुमुँन् = भासितुम्
तव्य = भासितव्यः - भासितव्या
तृच् = भासिता - भासित्री
क्त्वा = भासित्वा
ल्यप् = प्रभास्य
क्तवतुँ = भासितवान् - भासितवती
क्त = भासितः - भासिता
शानच् = भासमानः - भासमाना

भासुः
पुं* - भास्+उन्
सूर्य

BEGINNER, Sanskrit to English, 1890 Apte edition

भासुः, पुं, (भास् + बाहुलकादुन् ।) सूर्य्यः ।इति त्रिकाण्डशेषः ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

भासु m. (-सुः) The sun.
 E. भास् to shine, Unādi aff. उण् ।


भासु पु० भास--उण् । सूर्य्ये त्रिका० ।

भासु
m. (-सुः) The sun.
E. भास to shine, Uṇādi aff. उ.


भासु (bhAsu)

शब्दसागरः

Yates

Wilson

Apte

Apte 1890

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Apte Hindi

L R Vaidya

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्