धातुः: भष्
मूलधातुः: भष
धात्वर्थः: भर्त्सने (श्वरवे)
गणः: भ्वादिः
कर्मकत्वं: अकर्मकः
इट्त्वं: सेट्
उपग्रहः: परस्मैपदी
रूपम्: भषति


भष् (भ꣡षँ꣡ भर्त्सने - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = भषणम्
अनीयर् = भषणीयः - भषणीया
ण्वुल् = भाषकः - भाषिका
तुमुँन् = भषितुम्
तव्य = भषितव्यः - भषितव्या
तृच् = भषिता - भषित्री
क्त्वा = भषित्वा
ल्यप् = प्रभष्य
क्तवतुँ = भषितवान् - भषितवती
क्त = भषितः - भषिता
शतृँ = भषन् - भषन्ती

--source--
पवित्रं गोमये छागे शुभोऽथ भषकः शुनिः ।

-wordlist-
पवित्र (क्ली), शुभ (पुं), भषक (पुं)

भषक;पु
भषक, दुर्जन, सरमासुत
भषको दुर्जनो ज्ञेयो भषकः सरमासुतः ।
verse 2.1.1.70
page 0012

भषकः
पुं* - भष्+क्वुन्
कुत्ता

भषकः, पुं, स्त्री, (भषातीति । भष + “क्वुन् शिल्पि-संज्ञयोरपूर्व्वस्यापि ।” उणा० २ । ३२ । इतिक्वुन् ।) कुक्कुरः । इत्यमरः । २ । १० । २२ ॥


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, 1872 Edition

भषक, अस्, m. a barker, a dog.


INTERMEDIATE, Sanskrit to English, Cologne Edition

भषक

पदविभागः - >पुल्लिङ्गः
कन्नडार्थः - >ಶ್ವಾನ/ನಾಯಿ
निष्पत्तिः - >भष (भर्त्सने) "क्वुन्" (उ० २-३२)
विस्तारः - >"शुनको भषकः श्वा स्यात्" अम०

भषक m. (-कः) A dog.
 E. भष् to bark, क्कुन् aff.; it is sometimes written.
भसक.


भषक पु० स्त्री० भष--क्वुन् । कुक्कुरे अमरः । स्त्रियां ङीष् ।

भषक
m. (-कः) A dog.
E. भष to bark, वुन् aff.; it is sometimes written भसक.


भषक (bhaSaka)

शब्दसागरः

Capeller Eng

Yates

Wilson

Monier Williams Cologne

Monier Williams 1872

Benfey

Apte Hindi

Shabdartha Kaustubha

L R Vaidya

Anekartha-Dvani-Manjari

अभिधानचिन्तामणीशिलोच्छः

शब्दकल्पद्रुमः

वाचस्पत्यम्

Capeller