| YouTube Channel

भण् (bhaN)

 
शब्दसागरः
English
भण् r. 1st cl. (भणति) To sound, to utter articulate sound, to speak or
say. With प्रति, to reply.
Capeller Eng
English
भण् भणति
pp.
 भणित (q.v. ) speak, say, relate
call, name (2
acc.
 ).
C.
 *भाणयति (भणापयति*) cause to speak.
—प्रति answer, reply.
Yates
English
भण् भणति 1.
a. To sound, to speak.
With प्रति to reply to.
Apte
English
भण् [bhaṇ], 1
P.
 (भणति, भणित)
To say, speak
पुरुषोत्तमे इति भणितव्ये
V.*
 3
Bk.*
 14.16.
To describe
काव्यः स काव्येन सभामभाणीत्
N.*
 1.59.
To name, call.
To sound.
Apte 1890
English
भण् {c1c} P. (भणति, भणित) 1 To say, speak
पुरुषोत्तमे इति भणितव्ये V. 3
Bk. 14. 16.
2 To describe
काव्यः स काव्येनं सभामभाणीत् N. 10. 59.
3 To name, call.
4 To sound.
Monier Williams Cologne
English
भण्
cl.
 1.
P.
 (Dhātup. xiii, 4) भणति (pf. बभाण, 2. sg. बभणिथ,
Pāṇ.
 vi, 4, 121, Sch.
aor.
 अभाणीत्,
Bhaṭṭ.
fut. भणिष्यति, °णिता
Gr.
ind.
p.
 भणित्वा,
Pañcat.
inf.
 भणितुम्
Gr.
 :
Pass.
 भण्यते,
BhP.
aor.
 अभाणि,
Bhaṭṭ.
 ),
to speak, say to (acc. with or without प्रति),
Var.
Daś.
Pañcat.
to call, name (two
acc.
 ),
Vet.
 :
Caus.
 भाणयति
aor.
 अबीभणत्, or अबभाणत्,
Siddh.
Vop.
 (prob. a later form of √ भन्.)
Monier Williams 1872
English
भण् भण् (perhaps a Prākṛt form con-
nected with rt. भाष्), cl. 1. P. भणति,
बभाण (2nd sing. बभणिथ), अभाणीत्, भ-
णितुम्, to sound
to utter an articulate sound, speak,
say
to call, name: Caus. भाणयति, -यितुम्, Aor.
अबीभणत्, अबभाणत्।
Macdonell
English
भण् BHAṆ, Ⅰ. P. bhaṇa [Pr. cognate of 🞄√ bhāṣ], speak, say, to (ac. ± prati)
🞄[Page201-3] 🞄speak about, describe
call, name (2 ac.): pp. 🞄bhaṇita, spoken
n.
 imps. it has been said by 🞄(in. ) to (prati). prati, answer (any one).
Benfey
English
भण् भण् (a dialectical form
based on भाष् + णा, i. e. भाष् ii. 9), i.
1, Par. To speak, Lass. 21, 3. भणित,
Spoken, Pañc. 128, 5
sounded. -- With
प्रति प्रति, To answer, Bhaṭṭ. 4, 38.
प्रतिभणित, Answered.
Apte Hindi
Hindi
भण्
भ्वा*पर* - -
"कहना, बोलना"
भण्
भ्वा*पर* - -
वर्णन करना
भण्
भ्वा*पर* - -
"नाम लेना, पुकारना"
L R Vaidya
English
BaR {% vt. 1P (pp. भणित
pres. भणति) %} 1. To speak, to say, भणति कविकयदेवे Git.G.v., Bt.xv.15
2. to call, to name.
Bopp
Latin
भण् 1. P. loqui, dicere, in recentioribus scriptis, praeser-
tim in dial. Prâcrit. (v. Delii Radices Prâcr. p. 19.).
Lass. 3. 2.: राज्ञा…भणितम्
BHATT. 14. 46.: बभाण
15. 15.: अभाणीत्. (Cf. भाष्.)
Kridanta Forms
Sanskrit
भण् (भ꣡णँ꣡ शब्दार्थः - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = भणनम्
अनीयर् = भणनीयः - भणनीया
ण्वुल् = भाणकः - भाणिका
तुमुँन् = भणितुम्
तव्य = भणितव्यः - भणितव्या
तृच् = भणिता - भणित्री
क्त्वा = भणित्वा
ल्यप् = प्रभण्य
क्तवतुँ = भणितवान् - भणितवती
क्त = भणितः - भणिता
शतृँ = भणन् - भणन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 भण्
मूलधातुः:
 भण
धात्वर्थः:
 शब्दे
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 सकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 भणति
Capeller
German
भण्, भणति reden, sprechen, schildern,
nennen (2 Acc.). p. p. भणित gesagt,
geschildert, s. auch bes.
Burnouf
French
*भण् भण्। भणामि 1
p. बभाण
etc.
Parler
dire
nommer
rendre un son [mot prâcrit]. Cf. स्वन्।
भणित (pp. de भण्) qui résonne
qui parle, qui nomme
dit, prononcé
nommé. -- S.
n.
 ce que l'on dit.
भणिति
f.
 parole, ce qu'on dit.
Stchoupak
French
भण्-
{%bhaṇati
babhāṇa
abhāṇi
bhaṇyate %}{%
bhaṇita- %}
भणित्वा -- parler, dire
a. v. dit, prononcé, déclaré
nt. fait de
parler, paroles.