| YouTube Channel

बिन्द् (bind)

 
Monier Williams Cologne
English
बिद् or बिन्द् (cf. भिद्)
cl.
 1.
P.
 बिन्दति, to cleave, split,
Dhātup.
 iii, 27 (perhaps invented on account of the following words of more or less questionable origin).
Monier Williams 1872
English
बिन्द् बिन्द् = rt. बिद्, q. v.
Benfey
English
† बिन्द् बिन्द्, or भिन्द् भिन्द्,
i. 1, Par. To divide
cf. भिद्।
Apte Hindi
Hindi
बिन्द्
भ्वा* पर* - -
खण्ड खण्ड करना
बिन्द्
भ्वा* पर* - -
बाँटना
Bopp
Latin
बिन्द् 1. P. (अंशे
scribitur बिद्, gr. 110^a).) dividere, fin-
dere. Cf. भिद्, बिल्.
Kridanta Forms
Sanskrit
बिन्द् (बि꣡दिँ꣡ अवयवे - भ्वादिः - सेट्)
ल्युट् = बिन्दनम्
अनीयर् = बिन्दनीयः - बिन्दनीया
ण्वुल् = बिन्दकः - बिन्दिका
तुमुँन् = बिन्दितुम्
तव्य = बिन्दितव्यः - बिन्दितव्या
तृच् = बिन्दिता - बिन्दित्री
क्त्वा = बिन्दित्वा
ल्यप् = प्रबिन्द्य
क्तवतुँ = बिन्दितवान् - बिन्दितवती
क्त = बिन्दितः - बिन्दिता
शतृँ = बिन्दन् - बिन्दन्ती
धातुपाठः (Krishnacharya)
Sanskrit
धातुः:
 बिन्द्
मूलधातुः:
 बिदि
धात्वर्थः:
 अवयवे
गणः:
 भ्वादिः
कर्मकत्वं:
 अकर्मकः
इट्त्वं:
 सेट्
उपग्रहः:
 परस्मैपदी
रूपम्:
 बिन्दति
Burnouf
French
*बिन्द् बिन्द् ou बिद्। बिन्दामि 1. Diviser, partager,
fendre
cf. भिद्।